X
تبلیغات
پارسی گویان نیک اندیش

پارسی گویان نیک اندیش

گهرو

ادیبان و شاعران گهرو

مقدمه

اینجانب میلاد جمشیدی گهروئی ضمن عرض سلام و خیر مقدم به تمام بــازدید کنندگان وبلاگ بـه اطلاع می رســاند این پایگـاه مربوط به اشعار شاعران گهرو و اشعاری گلچین از سعدی و سایر مطالب و پندهای آموزنده می باشد.

فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز


ادیبان و شاعران گهرو

 
آ محمد تقی حافظی بختیاری

شادروان آمحمدتقی حافظی فرزند مرحوم آ علی پناه از اولاد آخونکار در تاریخ1285 شمسی مطابق با سال 1315 قمری در گهرو بدنیا آمد و تا آخر عمر ساکن گهرو بود . اغلب نویسندگان وی را اسیوند نوشته اند در صورتیکه مادر ایشان ،اسیوند بود .وی سخنوری نغز گو و شیرین زبان و نغز گفتار و شوخ طبع و دارای فضل و ادب و بین وقلم و در شعر توانا و مجلس آراء بود. تحصیلات قدیمه را نزد ملاهای خانوادگی( خصوصی) فرا گرفت. اشعار زیادی سرود که متأسفانه هنوز به چاپ نرسیده اند . در سال 1366 شمسی در سن 81 سالگی در شهرکرد برحمت ایزدی پیوست. عده ای از ادبا و شعرا نزد وی منزل آقای منصوری خواهرزاده اش رفتند بر ایشان شعر می گفت، صحبت می کرد که ناگاه خاموش شد، پزشک ببالین وی آوردند افاقه نکردو دار فانی را وداع گفت. وی را در گورستان برآفتاب  گهرو بخاک سپردند. چون بلا اعقاب بود املاک و باغات زیادی در زوردگان و گهرو بجای گذاشته است. شعری در وصف سید الشهداء سروده است که بنظر می رساند:

                   نازم آنکـــــس که چو تکوین بشر کامل کرد    

              ذات بی مثل حسین را به جهان حامل کرد

                 نازم آن باده سرشــــــار که از صبـــح ازل       

           تا بشام ابـــد از خویشـــــتنش غـل کرد

                نازم آن کشته که با جسم دوصد چاک به تیغ  

     خنده با صـــورت گلگـــون برخ قاتل کرد

                 نازم آن سر که پس از ترک تن و دادن جان   

     حاصل هر دو جهان را به جهان حاصل کرد

                  نازم آن همت عالی که  جهان از سر شـوق  

     حرف جان از ورق جســــم بِکُل باطل کرد

                 نازم آن عاشــــق ســــرباز  که از سر تا پا         

جلوه نور حـــق از جلــوه خود کامل کرد

                 نازم آن لعــــل لبی را که خزیـــران آزرد     

     آیه از خنجـــر ببریـده چه خوش نازل کرد

             نازم آن حافظــــی و شعر غم انگیــزش را        

                                                 که بذکــر شه دین طبــع خوشش مایل کرد

تضمین شعر سعدی از استاد محمد تقی حافظی بختیاری از شهر گهرو

زخدای خوان به قرآن به لسان آدمیت        تو حدیث هل اتی را پی شان آدمیت

بگذر زتن ، بپرور تو روان آدمیت                تن آدمی شریف است به جان آدمیت

            نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

اگرت مراد باشد که گل مراد چینی                  بنه خود پسندی از سر ، منه دل به خویش بینی

مده دل به چشم و ابرو که بسی ملال بینی        اگرآدمی به چشم است و زبان و گوش و بینی

                      چه میان نقش دیوار و میان آدمیت             

            بشر آفرید خالق زبرای علم و حکمت               به تمام خلق دادش شرف ای فقیر همت

بنه چشم خشم بر هم بنمای شکر نعمت          خور و خواب و خشم و شهوت شعب است و جهل و ظلمت

    حیوان خبر ندارد زجهان آدمیت

همه مردمیم و مردم غرض از کمال باشد                    به کمال و فضل و دانش دل مرد شاد باشد

که نشان آدمیت نه همین کلام باشد                         به حقیقت آدمی باش و گرنه مرغ باشد

               که همان سخن بگوید به زبان آدمیت

تو مخوان کسی مسلمان که نباشدش مروت                تو صفا مجو از آنکس که نباشدش فتوت

زقفس برای و بشکن سر آز و حرص و نخوت              طیران مرغ دیدی تو زپای پند شهوت

       لدارای تا ببینی طیران آدمیت

نبود به کار گردون چو نظام و تار و پودی                   بود احمق آنکه خواهد کند او به دهر سودی

          زبهشت ابوالبشر را زچه رو برون نمودی                       مگر آدمی نبودی که اسیر دیو بودی

      که فرشته ره ندارد زمکان آدمیت

دل مرد حق نزیبد که به غیر حق گزیند                   نه سزاست جای دلبر کس دیگری نشیند

بگشای چشم دل را که ببیاید آنچه بیند                       رسد آدمی به جای که بجز خدا نبیند

                                               بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت

  نسزد زمرد دانا ره جور پیش گیرد                          اگرش زدست آید چه شود که دست گیرد

نکن این همه خشونت زتو کس نمی پذیرد              اگر این درنده خویی زطبیعتت بمیرد

                                                 همه عمر زنده باشی به روان آدمیت

ببر این سخن به پایان که درآید او به عهدی                 به نیوش پند پیران بنمای جد و جهدی

تقی ار چه وقت صحبت به زبان تو راست شهدی         به نصیحت آدمی شو نه به خویشتن که سعدی

        هم از آدمی شنیدست بیان آدمیت

  

غزلی زیبا از استاد محمد تقی حافظی

بر دل از مژگان زنی چند ای بت فرخارخار

برتنم تا کی زنی زان چهــره گلنار نار

دیدمش افکنده زلف مشکبو بر دوش،دوش

چین به چین آورده بد پیوسته تا تاتار، تار

راستی خواهی اگر زان قامت دلجوی ،جوی

کژی ار خواهی نظر بر ابروی دلدار ،دار

بر رقیبان تا به کی خواهی فکند ای مهر،مهر

فرق ننهادی نکارا تا کی از اغیار ، یار

می بری از بیدلان زان روی چون مهتاب ، تاب

می نمایی ای ستمگر عاشق غمخوار ، خوار

آن صنم کاندر طبیعت هست چون گردون ، دون

نبود او را با من دلخسته جز پیکار ، کار

تا به کی در پرده پیچی ای گل خودروی ، روی

صنع حق پنهان نمودن آورد ادبار ، بار

مملکت شد گلستان ای بلبل خوشگوی،گوی

چند زان زاغ سیه باشی تو در گلزار ، زار

((حافظی)) گر در غزل گویی بخواهی داد، داد

رو خزف نشکن گهر از طبع گوهربار ،بار

نام :مرید

شهرت: محمدی

متولد سال 1323ش در قریه گوهررود فرزند عبدالعلی لیسانسه مدرس مدارس عالی شهرکرد نامبرده درسرودن شعر از اساتیدی  نظیر استاد محمد تقی حافظی و استاد  مجد الدین کیوانی پیروی می نماید او چند سال ریاست انجمن شعر عمان سامانی  رادرشهرکرد عهده دار بود 0دریکی از روزنامه های محلی استان چهار محال و  بختیاری اثار شعرای این دیار را ارائه میداد اشعار زیادی دارد  که دراینجا به یکی از سروده های او اشاره شده 0

 آه اگر دود دلم برخیزد
وای اگر بانگ بر آرم ای دوست
گر چه صد بار به گوشت خواندم:
“آنچه البته به جائی نرسد فریاد است”
من که دریای خیالم بی شک
مملو از یک رنگی است
و پر از شیر صدفهای صفاست
بحر آزردگیم را دریاب
کاش می فهمیدی
تو صمیمیت را
ای به دستان تو صد رنگ فریب
و وجودت قفسی بافته از سیم ریا
کاش می دانستی
دوستی چیست
کاش می فهمیدی
دوستی را
آه خاطر داری
که به بی صبری و با صد فریاد
تو به من می گفتی
من وفایم چون کوه
و گل باغ محبت هایم
عطر آگین
ز اقاقی بهتر
و شکر خنده ی لبهایت را
به کویر لب من پاشیدی!
من دلم می سوزد
من دلم می پوسد
من گل خاطره از دشت دلم می روید
که چه زود دوستی را
به فراموشی مطلق دادی
دوستی صلح و صفا یکرنگی است
ور نه هر حیوانی
به فرااصل خودش
و علیرغم هر آن چیزی هست
سر خود را و دم خود را
موقع دیدن هم نوع
تکان خواهد داد
کاش ای دوست
تو می سنجیدی کودک کودن فهمیدن را
کودک فکر تو
اینقدر هوس باز!…چرا؟
کاش میدانستی
که صمیمیت و اخلاص خیابانی نیست…
دوستی دیو بیابانی نیست.
دوستی
دوستی شاید…
کوهی باشد که سر قله ی آن
مرمر برف محبت خفته است
دوستی …شاید
آواز قناری باشد
وقت گل کردن صبح
یا به هنگام غروب
دوستی شاید زنبوریست
که اگر شهد خورد…شهد دهد
دوستی شاید
به هماهنگی دو خط موازی باشد
که سر سوزنی از هم به تنافر نروند
این بگفتم ای دوست
تا بدانی که جدائی شرر جانسوزیست
و جدائی است که می سوزاند
خرمن هستی آدمها را
کاش ای آدم درک میکردی ….
در مسیر نگهت
چلچراغی که در این خط خیابان پیداست
انتهایش یکریز
چیده چیده..
همه تابوت شب است
تو نفهمیدی و هرگز نتوانی فهمید
که صمیمی بودن
همچو دریا خوبست همچو دریا خوبست
     

         

 آ چراغ علی حافظی بختیاری

شادروان مرحوم آ چراغ علی فرزند مرحوم کربلائی محمد علی(از اولاد آقا حافظ زراسوند) متخلص به حقانی مردی درویش، شاعر و دارای معلومات قدیمه و طبع سرشاری بود که در سال 1257 خورشیدی در شهر گهرو از توابع شهرستان  شهرکرد بدنیا آمد و ساکن گهرو  و چهار محال بود اشعار زیاد و گوناگون در مدح مولای متقیان علی ابن ابی طالب، نوحه، غزل، دو بیتی، قصیده سروده است. بیش از حدی عاشق مولا علی بود در فصول پائیز و زمستان گه گاهی به کرمان، شیراز و اصفهان مسافرت می کرد و در محافل دراویش و ادبا شرکت می جست. وی علاوه بر ادیبی و شاعری سوار و تیرانداز و هنرمندی لایق بود به کشاورزی علاقمند و اشجار میوه و غیره زیادی احداث کرد. تبار وی حیدر لرستانی است. ایشان در سال 1317 در سن 60 سالگی وفات کرد و  درجوار امامزاده جعفر گهرو دفن می باشد.

شعر زیر درحدود 65 سال قبل در مورد بهائی های(شعبه بروجن) در شلمزار  ـ چهار محال سروده است.

       کفر و دین را ننما این همه تحریک امــروز

                               مفکن قام که آری بمیان جیکُ امـروز

وطن اصل تو ایران بود ای بی غیرت

                         می پرستی زچه رو:خانم آمریک(آمریکا) امروز

******************

    مطرب نــواز تار کـــه ماه صیـــام شــد

         عیش و نشاط و عشرت و شادی بکام شد

   گشتست نور حق بتـمام جهــان پدید

         یکسـر مطیـع امر وی از خاص و عـام شد

*******************

افســـــوس که نان پختـــــه خامــــان دارند

اسبــــــاب تمــــــام نـــا تمــــــامان دارنــــد

آنانکـــــــه بنوکــــــری نمـــــی ارزیـــــــــدند

امــــــروز  کنیـــــــزان و غـــــلامان دارنـــــد

آفرامرز حافظی بختیاری

                            

 آفرامرز حافظی بختیاری ـ زراسوند، در سال 1317 شمسی در روستای زوردگان متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در چهار محال و متوسطه را در اصفهان گذراند، در آبانماه سال 1337 شمسی به شغل معلمی اشتغال یافت. مدت 14 سال در بختیاری و 16 سال در اصفهان در سمتهای مدیریت، معاونت و مسئولیت در مقاطع ابتدایی، راهنمایی، متوسطه ، اداره آموزش و پرورش انجام وظیفه نمود. دو باب دبستان بنا بر فعالیتم در چغاخور و زوردگان احداث شد و با نداشتن امکانات کلاس ششم در هر دو محل دائر نمود و در آبانماه 1367 شمسی با 30 سال سابقه کار و 50 سال سن بافتخار به بازنشستگی نائل شد . 

                           

کیانوش مهربانی گهرویی

نامش کیانوش شهرت مهربانی گهرویی فرزند صولت متولد سال 1347 شمسی در گهرو .نامبرده تحصیلات خود را تا اخذ دیپلم در زادگاه خود به پایان رسانده و در سال 1375 موفق به اخذ مدرک لیسانس در رشته ادبیات از مرکز آموزش عالی فرهنگیان شهرکرد گردید. وی با داشتن علاقه به ادبیات شغل دبیری را انتخاب و از دوران دانش آموزی به سرودن شعر در قالب غزل و قصیده پرداخته و اشعاری سروده که نمونه ای در ذیل نقل می گردد.

شعر گهرو

شهر گهرو موطن فرزانگانی جاودان است

در میانش حافظی ها و مریدانی نهان است

جایگاه مـردمانی با صـداقت اهل بینش

شاعرانی اهل ذوق و مردمانی خوش بیان است

در بهاران گر قدم بر و سعت خاکش نهی

عطر گلها جانفزای جسم و روح و عقل و جان است

جلوگاه تنگ او با چشمه ساران روانش

زاعران را هر زمانی میزبانی رایگان است

سالیانی موج زرین خفته بر باغات سبزش

بر لباس سبز رز بر شهر من زری عیان است

هر کجا چون صحبت از انگور و تاکستان شود

شهر گهرو نقل مجلس شهرتش ورد زبان است

شهر من گر گوی سبقت را ربودست از رقیبان

از تلاش و کوشش هر مرد و زن پیر و جوان است

سرزمینم مهد گنج و دانش و علم و بهاست

شهر دکترها ، اساتید جایگاه شاعران است

عذر خواهم شهر من بر من ببخشا، چون که این شعر

مختصر شرحی زگهرو از کلام مهربان است


تجربه های جوان معلم

  ای بــرده غـم هستـــی، بر دوش بـه تنهایـــی

یک عمر وفا کـــردی، با صبـــر و شـکیبایـی

تو درس محبــت را ، پیمــــانه به پیمــــانه

ارزانـی من کــردی ، بـا حالت شیدایــی

هر نغمـه عرفانـــی، کز نـای تو می خیـزد

بر دیده و دل بنشسـت، ای مظهـر زیبایـی

خورشیـد حقیقـت را ، از غمــزه مژگانش

تابانده در این قلبم، با دیــده بینایـــی

از دست سخای تو، روشن شده جان و دل

چون خنده خورشیدی، تابیده به صحرایی

در مجلـس جانبازی ، باعزت و ایمانت

الگوی جهان بودی، زینجا به تماشایی

ای خوانده کتاب عشق، در روح و دم یاران

ای برده غم و محنت، زین عالم رعنایـــی

این لفظ گهـر بار، بعثت و معلـم را

فرموده پیمبر هم، در مکتـب عـقـبـایی

شاید که«کیانوش» هم، گنگ است و در این وادی

پرواز خیال اوست، در خلوت رؤیایــی.

 

آقا جهانبخش حافظی بختیاری از گهرو

فرزند آجعفر قلی متولد 1320 در گهرو ـ از زمان کودکی علاقه به سرودن شعر داشت که منظومه دختر و پسر بختیاری ایشان جالب توجه است.

رو کن به دیـــار بختیاری

گر سیر و سفر به پیش داری

بنگر تو به صنع کردگاری

در دامن زرد کوه و کلار

وز جنگل و سبزه بهاری

پوشیده زمین سراسر از گل

روئیده چنان که ره نداری

ریواس و کرفس و تره و قارچ

گـــر اهل تفنگ یا شکـاری

میش و بز و پازنش فراوان

بگرفته به خود به یادگاری

هر چیز خدای کرده خلقت

در پاش هزار چشمه جاری

سرگشته سفید زکوه کلار

بگرفته به خود چنین وقاری

از چشمه زردکوه صفاهان

پر کرده چو جوی و جویباری

پیوست به زنده رود کهرنگ

در کشت و زراع و باغداری

سرتا سر اصفهان زآبش

گردیده عروس هر دیاری

از لطف خدا و رود زایند

باشد چو مدال افتخاری

آن ملک منیرحافظی را


+ نوشته شده در  سه شنبه ششم تیر 1391ساعت 20:19  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

آرامگاه شادروان اسماعیل خان حافظی بختیاری (زراسوند) سردار دلاور بختیاری در شهر گهرو

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1391ساعت 20:18  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

شیرهای سنگی نماد شجاعت و دلاوری در شهر گهرو

شیرهای سنگی ذیل آرامگاه رئیس فضل علی گهرویی از طایفه گوروئی ایل دینارانی 

و برادر بزرگوارش رئیس نادعلی گهرویی از طایفه گوروئی ایل دینارانی

آ

فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1391ساعت 20:4  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

اندیشه های طلائی از پائولو کوئیلو

پائولو کوئیلو

جوانی که فراموش می کند شاخه گلی به محبوبش بدهد سرانجام وی را از دست خواهد داد.

اگر حقیقتا قصد دارید عشق ورزی را بیاموزید یاد بگیرید که آزاد باشید.

هر چه بیشتر به کسی عشق می ورزیم، بیشتر در اسرار آن نفوذ می کنیم.

مردها از احساس برتری لذت غریبی می برند، و نمی دانند در بیشتر موارد به شیوه ای کاملا پیش بینی شده رفتار می کنند.

سه چیز را از کودکان بیاموزیم: بی علت شاد بودن، همیشه مشغول بودن و خواسته را با تمام وجود طلب کردن.

عشق قانونی است که در خود، تمامی قانون های دیگر را خلاصه می کند.

فقط باید به یک چیز حسادت کنم،به روح عظیم، غنی و سخاوتمند آنان که عشقی را می شناسند که در آتش حسد نمی سوزد.

فرد گرایی ما را به سوی نومیدی و تنهایی می راند.

اگر شجاعت کشتن خودمان را داریم، پس شجاعت ادامه دادن زندگی مان را هم داریم.

زندگی برای نمایاندن زیبایی و ابدیت خود، نیازمند نشانه های پنهانی نیست.

منطق هرگز نمی تواند کاملا بر احساسات غلبه کند.

بدترین سرنوشتی که ممکن است کسی داشته باشد، تنها زیستن و تنها مردن است، بدون عاشق شدن و بی معشوق بودن.

جایی که زور فقط می تواند نابود کند، لطافت می تواند نقش آفرینی کند.

تنها در صورتی می توانیم به کسی کمک کنیم که به او اعتماد داشته باشیم.

ما معجزه زندگی را تنها زمانی به طور کامل درک می کنیم که اجازه دهیم آنچه که انتظارش را نداریم رخ دهد.

هنگامی که از باورها و آرمان هایی در حضور دیگران دفاع می کنیم، باید بکوشیم که در توافق با آن آرمان ها زندگی کنیم.

دستی را پس نزنید که چهره شما را می تراشد چرا که این دست راه را نیز به شما نشان خواهد داد.

تنها کسی که به صدای زمان حال گوش فرا می دهد می تواند تصمیم درست بگیرد.

شکارگرانی موفق هستند که شرایط را به شکارتحمیل می کنند و وادارش می کنند نزد آنها بیاید.

تکبر و خودپسندی در بسیاری از موارد، ماسکی بی ارزش از ترس و وحشت می باشد.

هرگز نگذار آگاهی از عیب هایت، تو را بترساند.

اگر شما دو پرنده را به یکدیگر ببندید، آنها در مجموع چهار بال خواهند داشت، اما هرگز موفق به پرواز نخواهند شد.

هر کس احساس ماجراجویی را از دست بدهد به گونه ای احساس زنده بودن را هم از دست می دهد.

انسان باید از گذشته رها شود و از میان راه هایی که به او ارائه می شود بهترین را برگزیند.

جهان صحنه شطرنجی است که حرکات روزانه ما، مهره های آن و قوانین طبیعت، قواعد بازی آن هستند.

نباید فراموش کرد که لحظاتی هستند که در آنها قدرت، موثرتر از زیرکی است.

آنان که تیره بختی را با نگاهی بی تفاوت می نگرند از همه تیره بخت تر هستند.

اگر فقط نوار شکست هایمان را تماشا کنیم، نوامیدی ما را فلج می کند.

 در لحظه حل مشکلات، هیچ راهی بدتر از تاخیر نیست.

مرگ بزرگترین یاور و همراه ماست، چون به زندگی ما معنی می بخشد.

هدف ممکن است تغییر کند و این بستگی به راهی که در پیش می گیری دارد و به طریقی که راه را طی می کنی.

استفاده از قدرت تصمیم گیری به معنای رابطه و عهد شکنی نیست.

یک تصمیم ساده می تواند باقی زندگی یک انسان را تحت تاثیر قرار دهد.

آنان که خود را خردمند می دانند وقتی موقع تصمیم گیری می شود، مردد می مانند و وقتی باید اطاعت کنند سرکشی می کنند.

رنج ها به خاطر این است که احساس می کنیم بیشتر از آنچه که می گیریم ، می دهیم.

کائنات همیشه به ما کمک می کنند که برای رویاهای خودمان بجنگیم.

معمولا مردم در روزی که کمتر از هر روز دیگری انتظار مرگ را می کشند،می میرند.

بی معنی بودن زندگی تقصیر هیچکس به جز خودمان نیست.

هرگز به عادت اجازه نده که بر حرکاتت فرمانروایی کند.

آگاهی از مرگ ما را به شوق می آورد که با شور و حال بیشتری زندگی کنیم.

اگر نمی توانیم عشق بورزیم، همان بهتر که بی درنگ متوقف شویم.

انسان با نگاه کردن به آنچه در اطافش جریان دارد، می تواند راهی برای نفوذ در روح جهان پیدا کند.

تنها یک چیز دست یابی به رویا را غیر ممکن می سازد و آن، ترس از شکست است.

اجتناب ناپذیر همیشه رخ می دهد برای غلبه بر آن نظم و صبر لازم است.

بزرگترین گناه ممکن پشیمانی است.

بدبخت کسی است که می ترسد خطر کند.

هرگز از رویاهات چشم پوشی نکن، منتظر نشانه ها باش.

دشمن خویش را ببخش اما او را دوست خود ندان.

وقتی دو عاشق با هم ملاقات می کنند و نگاهشان به هم می افتد، گذشته و آینده اهمیت خود را از دست می دهد.

گاهی اوقات برخی برکات خداوند با شکستن شیشه ها وارد می شوند.

هر اتفاقی که برای بار دوم روی دهد، حتما باز هم تکرار خواهد شد.

همه کارهای بزرگ توسط آدم های معمولی انجام می پذیرد.

تاریک ترین ساعت، پیش از طلوع خورشید فرا می رسد.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1391ساعت 19:26  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

نکته های ناب آزادی

نکته های ناب آزادی

ای آزادی تو را دوست دارم ،به تو نیازمندم،به تو عشق می ورزم،بی تو زندگی دشوار است. بی تو من هم نیستم، هستم، اما من نیستم. موجودی خواهم بود تو خالی، پوک، سرگردان، بی امید، سرد، تلخ، بیزار، بدبین،کینه دار، عقده دار، بی تاب، بی روح، بی دل، بی روشنی، بی شیرینی، بی انتظار، بیهوده، من بی تو، یعنی هیچ!

راست گفته اند که آزادی گران بهاست، آن قدر گران بهاست که باید جیره بندی شود.

برای اینکه ما از بندگی همه آزاد گردیم، باید همه بنده قانون باشیم.

هر کجا آزادی هست، آنجا میهن من است، ولی آزادی خیلی زیاد هم، مطلوب نیست؛ هر چه زیادش بد است.

اگر می خواهید فرمانروایی خودکامه ای را سرنگون کنید، نخست آن تختی را که در درون شما دارد از میان بردارید. زیرا چگونه خودکامه ای می تواند بر آزادگان فرمان براند؟

آزادی در بی آرزویی است.

همه ی کشمکش ها و تحمل آلام و مشقات ـ خواه عاقلانه و خواه مخالف عقل ـ به خاطر آزادی است.

آزادی فقط در عالم خیال وجود دارد.

ما که آزادی را دوست نداریم نمی توانیم نان آزادی را بخوریم و اگر هم بخوریم آن را هضم نخواهیم کرد.

گرایش به آزادی، در برتری مردم است.

برای مردمی که نمی دانند چگونه بر خود حکومت کنند، آزادی وجود ندارد.

ما آزاد به دنیا نیامده ایم و هرگز آزاد نخواهیم شد. هنگامی که تمام دیکتاتورها نابود و معزول گشتند، باز دیکتاتور بزرگ تری می ماند؛ و آن« طبیعت» است.

اگر داعیه ی مبارزه با فاشیسم را داریم، باید اول آن را بشناسیم.

 هیچ نیرویی از میل انسان به آزاد بودن قوی تر نیست.

ای آزادی، من از هستم بیزارم، از زنجیر بیزارم، از زندان بیزارم!

هر کس قادر به تملک و اداره ی نفس خود باشد، آزادی حقیقی را بدست آورده است.

همه باید بدانند و یقین کنند و تسلیم شوند که بنی آدم آفریده شده و آدم از خاک به وجود آمده است؛ و همه با هم یکسان و برابرند. یعنی سیاه با سفید و توانگر با تهی دست و شاه با گدا، کوچکترین تفاوتی در برابر آزادی و مساوات نخواهند داشت.

هر چه قفس تنگ تر، آزادی شیرین تر.

هر کس باید سعی کند در حیات خود خشتی محکم بر اساس کاخ آزادی بگذارد.

هر مرد باید در خانه اطاقی به اندازه یک قبر برای خود اختصاص دهد و هر روز چند دقیقه ای را در آن بگذراند؛ فقط در آن دقایق است که احساس آزادی مطلق خواهد نمود.

هر کس در میان زنجیرها و بندهای فراوانی به دنیا می آید.

هر امری که آزادی را به مخاطره اندازد شایان قبول نیست. هر چند از مقامات عالی و اشخاص مقتدر صادر گردد.

کسی که برای حفظ جان خود از آزادی صرف نظر کند، استحقاق آزادی و سلامتی ندارد.

کشتی مانند زندان است؛ تنها فرقش آن است که شما در کشتی شانس غرق شدن را هم دارید.

شعر من پیغام مهر و مهرورزی بود و بس شد کنون غم نامه ی: « فریادهایی از قفس»

من تنهایی را از آزادی بیش تر دوست دارم.

تمام مردم آزادی را دوست دارند، ولی مهارت عجیبی در معلوم کردن آن به کار می برند.

مرگ بر آنهایی که می خواهند زنده بمانند و آزادی را در حال مرگ ببینند.

اراده موجب آزادی است، زیرا خواستن آفریدن است. این است تعلیم من و تنها کار شما آموختن فن آفریدن خواهد بود.

برای بهره مند شدن از آزادی باید خود را مهار کنیم.

بنده ی غیر خود مباش که خداوند آزاده ات آفریده است.

 کسانی که مخالف آزادی دیگران هستند، خود لیاقت آزادی را ندارند.

بسیاری از سیاستمداران این مطلب را سخت آشکار می دانند که نباید ملتی آزاد باشد، مگر آنگاه که شایستگی استحقاق و اجرای این آزادی راداشته باشد؛ این اندرز به کار دیوانه ای از یک داستان کهن می ماند که تصمیم گرفته بود در آب نرود مگر آنگاه که شنا کردن را آموخته باشد.

جای شک و شبهه نیست که فضایل انسانی همه بسته به آزادی است.

 آزادی عبارت است از اینکه یک فرد یا جامعه در پیروی و گفتن و نوشتن حق، و به کار بستن به حق، اختیار کامل داشته باشد.

افراط در آزادی در بین افراد یا در کشور به بردگی می انجامد...

آزادی حقیقی آن نیست که هر چه دلیل داریم انجام بدهیم، بلکه آن است که آن چه را که حق داریم بکنیم.

به آستان فراخ دروازه ی این شهر و در حصار تنگ دیوارهای خانه تان، خود به چشم دیده ام، که بر خاک افتاده اید و به آزادی خود سجده می کنید و می پرستید.

انسان از مادر آزاد زاییده شده است.

راست است که اگر آزادی زاییده امتیازها فرض شود، نسبت به کار آدمی بی اعتناست و آن را از اندیشه جدا می سازد.

آزادی با پشت پا زدن به همه ی علایق به دست می آید.

بدون آزادی، تمدن وجود ندارد و با وجود استبداد، تمدن بی معنی است.

 آن که خوشی خود را در رنج دیگران بجوید، هر

گز روی خوشی را نمی بیند.

حتی برای عده ای، آزادی عبارت از این است که حق داشته باشند مسلح شوند و به مردم زور بگویند.

 آزادی برای بسیاری از مردم سرمایه دکان است و برای یک تن ازهزاران ،سرمایه جان.

مؤسسات آزادی خواهی برای فرمانروایی که دوستدار قانون باشند، به منزله ی پناهگاه است نه مانع.

یا کاملاً بَرده باشید و یا کاملاً آزاد.

ای آزادی، چه جنایت ها که به نام تو مرتکب می شوند.

 عشق خواهر آزادی است و آزادی برادرش و غصب و اسارت مادر و پدرشان.

آزادی، درک احتیاج و واقعیت است.

ملتی که حقوق یک ملت دیگر را غصب می کند، هرگزخود از نعمت آزادی برخوردارنیست.

من آزادترین مردمان را دیده ام، نشسته در خلوت محراب یا ایستاده در صلابت شاه نشین قصر، که آزادی شان را چونان یوغی بر گردن نهاده اند و چون دستبندی بر دست.

آزاد بودن، درست برابر است با پرهیزکاری و عاقل بودن، عادل و معتدل بودن، قایم به ذات بودن و خودداری از تجاوز.

به من آزادی بدهید، و گرنه مرگ را استقبال می کنم.

ای شاد! آزادی! ای شادی آزاد! روزی که تو بازآیی با این دل غم پرور من با تو چه خواهم کرد؟

آزادی با قدرت و عقل توأم است.

 اگر یک زندانی در بیرون، هیچ دل خوشی نداشته باشد، آزادی را طلب نمی کند، هر چند در را به روی خود گشوده بیند.

هیچ کس نمی تواند کاملاً آزاد باشد، مگر وقتی که همه از آزادی برخوردار گردند.

اگر به جد بیاندیشی، می بینی و احساس می کنی که آزادی در نهایت امر ، خلأ است.

در هیچ جایی از زوایای تاریخ سراغ نداریم آزادی  و دموکراسی سهل و ساده تحصیل شده باشد.

آزادی در چهار خصلت: وفاداری، تدبیر، حیا، حسن خلق.

طبیعت، حتی به حیوانات زبان بسته نیز آزادی بخشیده است.

فکر آزادی، هم سال و معاصر ظلم و تعدی است.

بشری که حق اظهار عقیده و بیان فکر خود را نداشته باشد موجودی زنده محسوب نمی شود.

جسم تو تنها برای آزادی تو نیست.

تنها آزاد شدن از چنگ حکومتی که به قهر و غلبه تسلط یافته کافی نیست؛ باید روحاً و فکراً هم آزاد بود. وگرنه مادامی که مردم از آزادی معنوی بهره مند نباشند هزار گونه گرفتاری و اسارت و قید و شکنجه برای خود خواهند ساخت که بدتر از فشار یک حکومت مستبد باشد.

نبودن آزادی از زیادی اش بهتر است.

 جای شک و شبهه نیست که فضایل انسانی، همه بسته به آزادی است.

و مرا به درد، خون می رود از دل که نیک می دانم، آزادی هم بدان هنگام فراچنگ آید که چون آرمانی به دل نشیند و در دست اراده ی آدمی چون شمشیر فرار شود.

آزادی و اختیار است که مسئولیت را در انسان پدید می آورد.

آزادی، محدود کردن قدرت دستگاه هاست، نه اضافه کردن آن.

آزادی چیزی است بسیار مقدس؛ به شرط آنکه توأم با تربیت و اخلاص صحیح باشد و در غیر این صورت جز بدبختی و محنت برای بشر چیز دیگری به ارمغان نخواهد داشت.

عشق، در ترس و بیم به وجود می آید و در آزادی شکفته می گردد.

چگونه می توان بدون تقویت روح، آن را آزاد ساخت.

 آزادی رفتار برای کسی میسر است که تنها در بیابانی زندگی می کند.

آزاد بودن و با دیگران برابر بودن، زندگی واقعی و طبیعی انسان است.

یکی از مختصات اصلی آزادی این است که آن را کاملاً از نظر فردی نمی توان تصور و ادراک کرد.

 شخص مقروض یک غلام حقیقی است.

آزادی، در دامن اسارت می زاید، در زنجیر رشد می کند، از ستم تغذیه می کند، با غصب بیدار می شود.... های، این سرنوشت آزادی است!

درخت آزادی با خون شهیدانش آبیاری می شود.

ای آزادی! با کمال تأثر می گویم، بشر سزاوار تو نیست.

آزادی در کشورهایی ممکن می تواند شد که حس ادای وظیفه بر هواپرستی غالب باشد.

آزادی،تلاش خردمندانه آدمی در جستجوی علت حادثه هاست.

کسی که مطیع پول باشد و فریب آن را بخورد، هرگز به ارزش آزادی پی نخواهد برد.

آن که ترک شهوات کرد، آزاد شد.

انسان تا آزاد نباشد و حیثیت و احترام همنوعان خود را مراعات ننماید، حق ندارد خود را انسان بداند و انسان بخواند.

خداوند آزادی را به کسانی می دهد که در جستجوی آن هستند.

کسی می تواند به جامعه آزادی دهد که از آزادی خود بگذرد.

همین که خود را از دلبستگی به مال و منال دنیا برهانید، از زیر سلطه آن ها آزاد خواهید شد.

آزادی  این نیست که هر کس هر چه دلش خواست بکند، بلکه آزادی حقیقی قدرتی است که شخص را مجبور به انجام وظایف خود می کند.

آزادی عبارت از این است که شخص مجبور نباشد بر خلاف مقررات قانون کاری انجام دهد.

یک برده ممکن است روحاً آزاد باشد مانند: «دیوجانس»؛ یک زندانی ممکن است آزاد باشد مانند: «سقراط» و یک امپراطور ممکن است برده باشد مانند: «نرون».

انسان آزاد خلق شده است ، ولی در میان قیود پرورش می یابد.

آزادی چیزی نیست مگر مجال بهتر شدن.

آزادی برای یک نفر نیست، برای همه است.

آزادی باده ای است  که هزاران تن آن را برای بدمستی می نوشند و یک تن برای سر مستی.

و چون سایه ای رنگ بازد و نابود شود، گام های نور درنگ کنند و خود سایه شوند، روشنایی دیگری را. و این چنین است آزادی شما، چون پایبند خود واگذارد، آزادی برتری را زنجیر اسارت شود.

آنچه به هستی انسان کیفیتی خاص می بخشد، آزادی است.

 آزادی، عشق، برابری... .

ملتی که آزادی اش غصب شده، هر قدر در ثروت و رفاه غوطه ور باشد، از نظر بشریت به اندازه ی پادو مغازه اش ارزش ندارد.

طالب لطف هیچ کس نباش، چو گوهر آزادی را به عوض خواهی داد.

« برگرد آن پرنده» که ناگاه در قفس افتاد از نفس، پر می کشید باد ، سر می کشید یاد.

هیچ کس نمی تواند آزاد باشد مگر وقتی که همه از آزادی، کاملاً برخوردار گردند.

عشق به آزادی، مرا همه ی عمر در خود گداخته است. آزادی معبود من است.

 ما برای آزادی ملت و آبادی کشور، بیش از همه به مادران سالم و آگاه نیاز داریم.

کسی که از آزادی صرف نظر کند. از مقام آدمیت، از حقوق و حتی از وظایف بشریت صرف نظر می نماید.

آزادی اندیشه و قلم، زبان، مجامع و غیره موجب آبادی و عمران است.

هر مملکت در صورتی دارای استقلال و آزادی است که افرادش آزاد و مستقل باشند.

ای آزادی، اگر نامت را به زبان می آورم و از تو کمک می خواهم و تو را دوست دارم و بر تو مباهات می کنم، یقین دارم رهایی ما به دست توست.

این منزجرکننده است که کسی بتواند تصور کند که آزادی و شرافت قابل خرید هستند.

وقتی نهال آزادی ریشه گرفت، به سرعت رشد و نمو می کند.

آگاه بودن به اسارت، خودش عاملی برای نجات هست.

کسی که زن ثروتمند بگیرد در واقع آزادی خود را فروخته است.

زندگانی وقتی مقرون به سعادت است که توأم با آزادی باشد.

قبل از هر آزادی، به من نعمت آزادی دانستن، فکر کردن،باورکردن و از روی حق و وجدان سخن گفتن را عطا کنید.

نهضت آزادی خواهی ، همیشه در اثر مظالم استبداد و شکنجه و آزار ستمگران به وجود آمده است.

 اگر در روح کسی حس استقلال نباشد، آزاد نمی تواند باشد.

از شیوه ی سرخپوست در زندگی، آزادی عظیمی حاصل شده است.

آزادی شخص جاهل و کودک نادان سبب هلاکت و نابودی آنها می شود.

مرز بین انسان و حیوان، آزادی است.

 چقدر این قفس برای من تنگ است. من تاب تنگنا ندارم!

آنچه آزادی نام نهید، خود سخت ترین زنجیر است. گر چه حلقه هایش در پرتو خورشید بدرخشند و برق آن چشم هاتان خیره کند. نقابی سنگین بر چهره ی جان و حجابی ضخیم تر بر خویشتن خویش. آزادی آن است که این حجاب بدرید و آن نقاب بر گیرید.

همانطور که مایل نیستم بنده ی کسی باشم، حاضر نیستم آقای کسی باشم.

در خاک حاصلخیز آزادی است که ملکات فاضله انسانی ریشه می گیرد و پرورش می یابد.

آن کس که مالک نفس خویش نیست، آزاد نیست.

انسان تا زمانی که در اطراف خود ظلم و جور می بیند سعادت حقیقی نخواهد داشت.

ما ترجیح می دهیم که آزادانه بمیریم، اما یوغ اسارت بر گردن نگیریم.

ترویج آزادی با سرعت بیش از سرعت گسترش خرد و تقویت مبانی اخلاقی، در حکم گشودن دروازه ها به روی هرج و مرج و تجزیه خواهد بود.

وقتی که آزادی افسار گسیخته شود، استبداد نزدیک می شود.

تنها آزادی ممکن، آزادی در قبال مرگ است . آزاد واقعی کسی است که مرگ را چنان که هست می پذیرد و قبول عواقبش را می کند.

آزادی حق است، هدیه نیست.

 ای آزادی، مرغک پرشکسته ی زیبای من! کاش قفست را می شکستم و در هوا پاک بی ابر و بی غبار بامدادی، پروازت می دادم!

منم آزاد و هرگز هیچ آزاد                 چو بنده بر نگیرد جور و بیداد

نباشد هیچ بیگانه ستمگر                      نباشد هیچ آزاده ستم بَر

برای مردمی که جهالت بر دانش فرمانروایی می کند، آزادی وجود ندارد.

 نشان حکومت خوب، آزادی زبان و عمل است.

انسان از همان لحظه که تصمیم می گیرد آزاد باشد، آزاد است.

اگر دین ندارید، لااقل آزاد مرد باشید.

تا پرو بال تو و راه تماشا بسته است        هر کجا هست، زمین تا به ثریا قفس است.

ما، آزادی انتخاب کردن و رسیدن به چیزی را نداریم، بلکه فقط آزادیم آنچه را ضروری است انجام دهیم یا هیچ کاری نکنیم.

آزادی چیزی است شبیه به سلامت، این هر دو را تا از دست نداده ایم، قدرشان را نمی شناسیم.

 آزادی حقیقی در جوامع بشری بدون حکومت قانون میسر نیست.

ای مرغک اسیر! به بال های ناتوان و پروازهای در قفسِ مرغُ اسیر دیگری چشم مدوز! به ترانه هایی که در قفس می خواند گوش نده! قفست را به قفس آهنین او نزدیک مساز! خود را در دو زندان گرفتار مکن!

آزادی هر فرد بستگی خیلی نزدی

ک با آزادی دیگران دارد.

کشور در صورتی دارای آزادی و استقلال است که افرادش آزاد و مستقل باشند.

آزادی  که باشد پیرمرد هم پهلوان می شود.

وقتی آدمی زندانی است بدترین خاطرات برایش شیرین است! برای آنکه آن اتفاقات بیرون از زندان اتفاق افتاده است.

آری، هیچ ستمکاری به سرفرازان و آزادگان حکومت نکند، الا که آنان در جان خویش، پنهان به تولای آزادی، ستمکار باشند، یا به سرفرازی خود شرمسار.

بزرگترین افتخار قومی که آزاد به دنیا آمده اند، آن است که این آزادی را به کودکان خود انتقال دهند.

ای آزادی، قامت بلند و آزاد تو، مناره ی زیبای معبد من است.

 کسی شایسته ی آزادی است که بتواند بر هوس های خود چیره شود.

درویش نیم، اگر چه کم می کوشم

دیوانه نیم،  اگر چه کم شد هوشم

 گر بی برگی به مرگ مالَد گوشم

آزادی را به بندگی نفروشم

من دشمن تو وعقاید تو هستم، اما آماده ام در راه آزادی عقیده ات جان خود را فدا کنم.

آزادی، دریایی متلاطم و طوفانی است؛ مردان ترسو آرامش استبداد را بر این طوفان ترجیح می دهند.

آزادی مطلق در هیچ اجتماعی وجود ندارد و اساساً وجود اجتماع با آزادی مطلق قابل جمع نیست. بنابراین هر جا صحبت آزادی و حریت می شود، منظور آزادی نسبی است و تفاوتی که در میان اقوام مختلف بوده و هست در حدود این آزادی نسبی است.

آزادی حقیقی آن نیست که قانون بُردار نباشد، بلکه فقط مطیع قوانین درونی خویش بودن است.

من اگر در بهشت باشم ولی به من بگویند: « حق نداری جهنم را به این بهشت ترجیح بدهی» از آن بهشت بیرون می روم.

شدیدترین نوع استبداد از افراطی ترین نوع آزادی پدید می آید.

مجاهد با قربانی کردن خویش در آستانه ی معبد آزادی و محراب عشق، پیروز می شود.

آزادی ما از نقطه ای شروع می شود که آزادی دیگران خاتمه می یابد.

شما به کمال آزادید، آنگاه که درنگ کنید تا نام آزادی بگویید و مانند مقصدی مقدس، سخن ازاو برانید.

قامت مردانگی را در برابر اغیار به طمع درهم و دینار خم مکن و طوق بندگی دیگران به گردن نیانداز. ارزش آزادی و آزادگی را بدان و این گوهر شریف را در میان لب گرم و خون مواج خویش معزّز و محترم بدار.

هستند کسانی که نومیدانه در قیر بندگی هستند و به غلط می پندارند که آزادند.

هر جا دو نفر باشند، یکی حاکم است و دیگری محکوم.

همه ی آزادی های ما حکم یک بستر را دارد و اگر بناست یکی از آنها محفوظ بماند همه ی آنها باید محفوظ بماند.

اگر بنا به زور باشد، عادلانه تر است که عده ی کمتری ، جماعت بیشتری را مجبور به بازگرداندن آزادی سازند تا اکثریتی گروه کوچکتری را ناگزیر به قبول بردگی.

کسانی که می خواهند بفهمند دموکراسی و آزادی چیست، باید کمتر وقتشان را در کتابخانه با ارسطو صرف کنند و بیشتر در اتوبوس ها و قطار در میان مردم بگذرانند.

هیچ کلمه ای به اندازه ی آزادی، اذهان را متوجه خود نساخته است، و به هیچ کلمه ای معنای مختلف مانند، آزادی داده نشده است.

حق و آزادی همیشه در زیر سقف های کوتاه و در پس درهای بسته و حصارهای تسخیر ناپذیر، خفقان گرفتند و مرده اند، همیشه!

هر ملت به هر اندازه اخلاقش عالی تر است بهره اش از آزادی بیشتر و هر قدر اخلاقش پست تر است، بدون شک از آزادی محروم تر است.

در مدرسه در بازار در زندان در زنجیر ما نام تو را زمزمه می کردیم! آزادی!آزادی!آزادی!

و آزادید آن زمان که روزهاتان عاری از اندیشه نباشد و شب هاتان خالی از اراده و درد.

آزادی عبارت است از امکان انسانی برای هر نوع ترقی و تکامل.

افسار گسیختگی، هرزه گویی و یاغی گری، با مفهوم مقدس آزادی که برای تفوق هر استبداد و ظلم باید فرشته ی رحمتش نامید، هزارها فرسنگ فاصله دارد.

مرا محو می گردد آن از پنج صداست آزادی مرا محو می گردد آن از پنج صداست.

مهم نیست که دشمنان آزادی بشر چه لوایی بر می گزینند، حمله ای که به نام ضد فاشیستم بر آزادی وارد شود به همان اندازه خطرناک است که حمله فاشیسم.

اگر قول دهید که دو سال با من متحد باشید، من قول می دهم در عرض دو ماه برای شما استقلال و آزادی بدست آورم.

رهایی برای آن که آشیانی ندارد، آزادی برای آنکه نمی داند چگونه باید باشد، کشنده است!

آزادی، بزرگترین عطیه و موهبی است که به انسان عطا شده و در قبال آن تمام نعمات و عطایای دیگر پوچ و ناقابل و بی مصرف می باشد.

خطر برای آزادی در ضعف دولت هاست نه در قدرت آنها. اگر دولتی خود را در آستانۀ خطر ببیند، از آزادی جلوگیری می کند.

کسی که می خواهد آزادی اش محفوظ بماند، باید خود را به زندگی ساده و پرهیزکاری عادت دهد.

حقیقت آزادی، عبارت است از مسئولیت شخصی در پیشگاه وجدان و قلب.

کلمه ی آزادی آنگونه که بید تعریف نگشته است. ما همه طرفدار آزادی هستیم. ولی متأسفانه آزادی برای همه یک معنی ندارد.

دوشم گذر افتاد به ویرانه ی طوس

دیدم جغدی نشسته جای طاووس

گفتم چه خبر داری از این ویرانه؟

گفتا خبر این است که افسوس افسوس!

و این چنین است آزادی شما، که چون پایبند خود واگذارد،آزادی برتری را زنجیر اسارت شود.

آزادی احتیاجی است که یک عده از افرادی که از موهبت ذاتی نغزهای عالی تر برخوردارند، احساس می کنند.

آزادی هیچ وقت انتظار ما را ندارد، ما باید در طلبش از دل و جان دریغ نکنیم.

آزادگان، تمام دنیا را به پشیزی نخرند.

به خاطر آزادی هر خطری بی خطر است. هر دردی بی درد است، هر زندانی رهایی است، هر جهادی آسودگی است، آخر... چه بگویم؟

مقدس ترین چیزها برای انسان سلامت روح، هوش، عشق و آزادی مطلق است.

زندگی بدون آزادی مانند جسم بدون روح، و آزادی بدون فکر و اندیشه مانند روحی ناسالم و مشوش است!

بال شکسته اش را در لای میله های قفس باز کرده بود. پرواز اولین را در آسمان مرگ، آغاز کرده بود.

آزادی را فقط در مجسمه ی آن یافتم.

 معنای آزادی به حسب درجه آگاهی و تصور آدمی از خویش به عنوان موجودی مستقل و جدا، متغیر است.

طلا و آزادی در هر کجا که قدرشان را ندانستند فرار می کنند.

هیچ آزمندی نیست که آزاد باشد.

آزادی فردی، عامل مخّدر بزرگی است برای اغفال از آزادی اجتماعی و از خود آگاهی اجتماعی!

با دادن آزادی به بردگان، آزادی مردم آزاد را تأمین می کنیم.

آزادی، تنها ارزش جاودانۀ تاریخ است.

لذّت، سرود زیبای آزادی است.

اگر عقل چیزی را بر آزادی ترجیح  دهد، همه چیز را از دست خواهد داد.

 باید آزادی را موقتاً از دست داد تا بتوان برای همیشه آن را حفظ کرد.

 من هرگز از مرگ نمی هراسیده ام. عشق به آزادی، سختی جان دادن را بر من هموار می سازد.

پس از عشق باید از آزادی به عنوان سهیم کارترین دزدان سعادت آدمی نام ببریم.

ای آزادی! از رَهِ خون می آیی، اما می آیی و من در دل می لرزم: این چیست که در دستِ تو پنهان است؟ این چیست که در پای تو پیچیده ست؟

ای آزادی!  آیا با زنجیر می آیی؟...

اگر نتوانیم آزاد زندگی کنیم بهتر است مرگ را با آغوش باز استقبال کنیم.

آزادترین مردم روی زمین کسانی اند که به صلح و صفای درون دست یافته اند.

خاطره ی بشر از لغت شیرین تمدن و لفظ آزادی جز تطاول و غارت و مرگ و نیستی یادگاری ندارد.

آزادی به معنای گفتن هر چه بر زبانمآید و نیز زیاد کردن روزنامه های جنجالی نیست. همانطور که دیکتاتوری را به نام آزادی آینده بشر، آزادی نمی دانیم.

انسان، آزاد آفریده شده و حال آنکه همه جا در زنجیر است.

مردم هرگز آزادی های خود را از دست نمی دهند مگر وقتی که دچار یک تصور واهی شوند.

 ملت از راه آزادی به تعلیم و تربیت دست می یابند نه بالعکس.

هر چه قفس تنگ تر، آزادی شیرین تر.

آبادی یک مملکت را از روی نسبت آزادی اش می سنجند، نه از روی حاصلخیزیش.

آزادی یعنی مسئولیت، و به همین دلیل است که بیشتر مردم از آن هراس دارند.

نه همین غمکده ، ای مرغک تنها قفس است،  گر تو آزاد نباشی همه دنیا قفس است

آدمیان حق برخورداری از آزادی را از دست داده بودند و« مونتسکیو» این حق را به آنان باز گردانید.

در کشورهایی که آزادی انتخابات، احزاب، مطبوعات، مانند سرمایه در انحصار یک عده معینی باشد، آزادی وجود ندارد.

خطر برای آزادی در ضعف دولت هاست نه در قدرت آن ها.

آزادی، مقدم بر هر چیز، یعنی بری از دروغ.

 از آزادی ، میدان و مجسمه ی زیبایی ساخته اند.

 آزاد بودن ،درست برابر است با پرهیزکاری و عاتل بودن، عادل و معقول بودن، قایم به ذات بودن و خودداری از تجاوز.

اگر دولتی خود را در آستانه خطر ببیند، از آزادی جلوگیری می کند.

سلام بر تو ای آزادی که افق تو باز و روشن و اقلیم تو اقلیم رفاهیت و استغناست.

هر کجا آزادی هست، آن جه میهن من است.

اگر به رضایت و آسانی تن به تکلیف و اجبار بدهیم، عین اختیار و آزادی خواهد بود.

دموکراسی، فطری و ذاتی است و نمی توان به ضرب چماق ملتی را دموکرات و آزادیخواه کرد.

 آدم گرسنه آزاد نیست.

دوست دارم آزاد باشم تا هر جا که می خواهم بروم. و اگر این آزادی را برای خود می خواهم باید برای دیگران نیز مجاز بدانم؛ آنها نیز باید عین همین آزادی را داشت باشند.

این ملک یک انقلاب می خواهد و بس

خونریزی بی حساب می خواهد و بس

امروز دگر درخت آزادی ما

 از خون من و تو آب می خواهد و بس

اگر مردم آن قدر آزاد بودند که هر چه می خواستند بپرستند، خدا می داند از چه چیزها که سر در نمی آوردند.

آزادگان تهیدستند.

آزادی ملت ها را فقط فضایل و اخلاق عالیه می تواند محفوظ دارد.

 آزادی یعنی مسئولیت پذیری، از همین رو اکثر آدم ها از آن وحشت دارند.

نمونه ی دل آزادگان بود، گل سرخ، چون این کلیشه ی اوراق سرخ، دل خون است.

 آزادی دیگران را مجاز شمردن بازتابی از توازن و حسن نیت درونی است.

ای مزدا، از آن روزی که در تن خاکی ما جان و روان دمیدی و به ما اراده و نیروی گفتار و کردار ارزانی داشتی، خواستی با آزادی کامل زندگی کنیم.

کلام آخر:

آلبرکامو میگوید:

 جایی که دروغ بال و پر بگشاید، استبداد یا ظاهر می شود، یا ادامه می یابد.

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1391ساعت 16:13  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سقراط حکیم

سقراط

ابله ترین دوستان ما، خطرناک ترین دشمنان هستند.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

آن انسانی عاقل تر است که می داند عقلش کمتر است.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

آن قدر بر مال دنیا حریص مباش که از مفقود شدنش اندوهناک شوی.دم را غنیمت شمارید تا همیشه سعادتمند باشید.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

اگر خاموش بنشینی تا دیگران به سخنت آورند، بهتر از آن است که سخن بگوی و خاموشت کنند.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

سعادتمند کسی است که از هر خطایی که از او سر بزند تجربه ی جدیدی بدست آورد.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

 فراوانی گفتار بیهوده، نشانه قطعی از ضعف شخصیت گوینده است.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

 بهترین میهمان کسی است که کم بیاید و زود هم برود.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

هر جا که بشر را دوست بدارند، فرهنگ را هم دوست خواهند داشت.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

اگر می خواهی هستی را بشناسی خود را بشناس.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

خدمت خود را بی آنکه در ازای پاداش باشد به مردم عرضه کنید و پاداش آن را در رضایت خاطر خویش بیابید.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

سعادتمند کسی است که از هر خبط و خطایی که از او سر بزند، تجربه ی تازه ای بدست آورد.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

خشم و غضب را به درگاه مردان با اراده راهی نیست.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

فاش نکردن اسرار مردم دلیل کرامت و بلندی همت است.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

داروی خشم خاموشی است.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

لازمه ی قضاوت شکیبایی به هنگام شنیدن، تامل به هنگام گفتن، بصیرت به هنگام رسیدگی و بی طرفی به هنگام قضاوت است.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

زندگانی را آنگاه فضیلتی بزرگ است که با نام باشد نه با ننگ.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

با دشمن نیز باید مشورت کرد تا پایه ی دشمنی او معلوم گردد.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

سخن گفتن به موقع و سکوت نمودن به موقع نشانه ی عقل است.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

هر گاه کسی در موضوعی که نمی داند، سخن بیهوده نگوید، مباحثه و مجادله تمام شود.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1391ساعت 19:27  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سخنان جاودانه از کوروش کبیر

اجداد شما آزاد می زیستند. بدانید که هر کسی که راحت طلب بشود، ذلیل خواهد شد و تمام کسانی که با ذلت نابود شدند؛ قربانی راحت طلبی خود شده اند.

افراد وفادار عموماً کم پیدا می شوند زیرا اگر این خصلت نیک فراگیر بود دیگر خیانت و دروغ و دشمنی وجود نداشت.

اگر برای اداره امور کشوری نیاز به یاری داشتید، همکاران خود را از میان اشخاص شریف و اصیل برگزین.

اتحادتان را در تمام زندگی حفظ کنید تا همیشه پایدار و سرفراز باشید.

آسایش و راحتی امروز حاصل رنج و زحمت دیروز است.

در هیچ جای گیتی، ننگی بالاتر از نفاق و دورویی و دشمنی بین دو برادر سراغ ندارم.

پس از مرگم دیگر روح مرا نمی بینید ولی اثرات آن را در زندگی خویش احساس خواهید کرد.

همیشه الگوی خود را از میان افرادی برگزینید که در زندگی رستگار و سرفراز بوده اند و پای از راه عدالت و نیکی بیرون ننهادند.

اینک برای آخرین بار می گویم که بهترین ضربتی که به دشمنان می توانید وارد کنید این است که: با دوستان خود با مدارا و نیکی رفتار کنید.

من برده داری را بر انداختم و به بدبختی آنان پایان بخشیدم.

فرمان دادم که همه ی مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند.

فرمان دادم که هیچ کس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند.

آنکه شادمانی مردم من را نمی خواهد از مانیست، او برده ی بی مزد اهریمن است.

دشت ها بخشندگی را به ما آموخته اند و دریاها بی کرانگی را و من رودها را دوست دارم زیرا دلیل بی پایان رفتن اند و آتش را دوست می دارم که دلیل زندگانی آدمی است.

دست های که کمک می کنند از لب هایی که دعا می کنند مقدس ترند.

چون به دوران جوانی رسیدم ، مزایای جوانی را کسب  کردم و از آن بهره جستم و در دوران پیری ام از هیچ نوع موهبتی محروم نبودم.

خداوندا دست هایم خالی است و دلم غرق در آرزوها.

به خاطر ندارم در هیچ نبردی به خاطر عزت و سربلندی ایران زمین، مغلوب شده باشم.

در تمام مراحل زندگی از شکست و ضعف در هراس بودم و هیچ گاه مغرور نشدم و خود پسندی را هرگز به خود راه ندادم.

خداوند بود که به من راه راست را نشان داد و دریافتم، چگونه باید از خطا دوری بجویم.

فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و مومیایی به خاک بسپارند تا اجزاء بدنم ذره ای از خاک ایران باشد.

یک ستمگر برای اینکه مردم را برده ی خود کند، از دو چیز آنها استفاده می کند: اول : حس راحت طلبی و دوم: از ترسشان.

اینجا سرزمین آزادگان است. آزادگان، به انتظار آزادی نمی نشینند.

برایان

هر چیز به دلیلی رخ می دهد. برای هر علتی معلولی هست، و برای هر معلولی علت یا علت های بخصوصی وجود دارد، چه از آنها اطلاع داشته باشید چه نداشته باشید . چیزی به اسم اتفاق وجود ندارد.

دنیای پیرامون شما تجلی فیزیکی دنیای درون شماست. کار اصلی شما در زندگی این است که زندگی مورد علاقه خود را در درون خود خلق کنید. زندگی ایده آل خود را با تمام جزئیات آن مجسم کنید و این تصویر ذهنی را تا زمانی که در دنیای پیرامون شما تحقق پیدا کند، حفظ کنید.

نحوه عملکرد شما همیشه با زیربنایی ترین ارزش ها و اعتقادات شما هماهنگ است. آنچه براستی ارزش هایی را که واقعا به آن اعتقاد دارید بیان می کند . ادعاهای شما نیست بلکه گفته ها، اعمال و انتخاب های شما به ویژه در هنگام ناراحتی و عصبانیت است.

رمز موفقیت دو چیز است: تعیین اهداف و برنامه ریزی برای آنها. مشخص کردن انگیزه ها.

اگر با اعتماد به نفس انتظار وقوع چیزی را داشته باشید در جهان پیرامونتان امکان وقوع پیدا می کند. شما همیشه هماهنگ با انتظارتتان عمل می کنید و انتظارات شما بر رفتار و طرز برخورد اطرافیانتان تاثیر می گذارد.

شما می توانید بهتر از اینکه هستید باشید، ثروتمند تر از اکنون باشید و توانایی های بیشتری داشته باشید چون می توانید افکار غالب خود را تغییر دهید.

زندگی شما نتیجه انتخاب های شما تا این لحظه است.

 مصمم بودن از ویژگی های اساسی افراد موفق است.

 هر نوع پیشرفتی در زندگیتان با یک ایده آغاز می شود و چون توانایی شما در خلق ایده های جدید نا محدود است آینده شما نیز محدودیتی نخواهد داشت.

اگر برخورداری مثبت، خوشایند و خوش بینانه داشته باشید، فردی مثبت، خوشایند و خوش بین خواهی شد.

اگر بدانید چگونه به بهترین نحو وارد مذاکره شوید، همیشه می توانید معامله بهتری انجام دهید.

 اما اگر طرف مقابل برای شما مهلتی تعیین کند، کافی است بگویید: اگر فقط همین قدر وقت دارم جواب من منفی است.

قبل از معامله حتما اطلاعات لازم را جمع آوری کنید، کارهای مقدماتی را انجام دهید و از صحت فرضیات خود اطمینان حاصل کنید.

هیچ معامله ای تمام شده نیست، اگر اطلاعات جدیدی به دست آوردید که باعث شد از شرایط معامله راضی نباشید از طرف دیگر معامله بررسی مجدد شرایط را تقاضا کنید.

سرمایه عبارت از دارایی هایی است که می توان برای تولید پول نقد از آن استفاده کرد. با ارزش ترین دارایی شما توانایی کسب درآمد است.

 اگر نمی توانید پول پس انداز کنید، استعداد ثروتمند شدن ندارید.

موفقیت مالی بزرگ بر آیند صدها، بلکه هزارها، تلاش کوچک است که ممکن است هرگز توسط کسی دیده یا تحسین نشده باشد.

برای ثروتمند شدن باید اشتیاق شدیدی برای این کار داشته باشید .اشتیاقی اندک یا علاقه ای مختصر کافی نیست.

آمادگی شما برای شکست خوردن، تنها معیار واقعی تمایل شما برای ثروتمند شدن است.

 شکست پیش نیاز موفقیت بزرگ است، اگر می خواهید سریع تر موفق شوید آمادگی شکست خود را دو برابر کنید.

در هر کاری، بین میزان ریسک پذیری و احتمال شکست رابطه مستقیم وجود دارد.

هر کار یا تجارتی بیش از پنج تا هشت عامل ضروری برای موفقیت ندارد این عوامل، تعیین کننده ی چگونگی عملکرد شما هست.

 قیمت واقعی هر کالا بهایی است که مشتری حاضر است برای آن کالا در بازار آزاد و رقابتی، که در آن سایر کالاهای مشابه نیز وجود دارد، بپردازید. همیشه حق با بازار است.

آنهایی که می آموزند توانا هستند.

هنگامی که مشغول کار هستید، تمام مدت کار کنید و وقت تلف نکنید.

نحوه تفسیر و توجیه تجربیاتتان، تفکرات و احساسات شما را شکل می دهد.

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1391ساعت 19:27  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

بهشت ارسطو

ارسطو

عقل به منزله ی دستگاه گیرنده، و زبان به منزله ی دستگاه فرستنده است.

نایت اسکین

 عاقل آنچه را که می داند نمی گوید، ولی آنچه را که می گوید می داند.

نایت اسکین

 دشمنی کسی را در دل راه مده که تو را همیشه غمگین می کند.

نایت اسکین

تجربه میوه ای است که آن را نمی چینند مگر پس از گندیدن.

نایت اسکین

تمایلات خود را در میان دو دیوار محکم اراده عقل حبس کنید. و کسی که اراده ی آزاد کنترل تمایلات بی مورد را ندارد، مسئولیت اخلاقی ندارد.

نایت اسکین

با داشتن تندرستی لذت غذاها را می توان درک کرد.

نایت اسکین

ضایع ترین اوقات زندگی وقتی است که در غیر طلب حق، و بیهوده صرف شود.

نایت اسکین

هدف نهایی آموزش و پرورش آموختن طریقه ی صحیح استفاده از اوقات فراغت است.

نایت اسکین

راستی مثل گنج است هر قدر ظاهر شود طرفدارانش بیشتر می شود و دروغ مثل شعله ی پنهان آتش است که وقتی ظاهر شد سوزش و تباهی بیشتری همراه دارد.

نایت اسکین

شادمانی عبارت است از پروراندن و نشو ونما دادن عالی ترین صفات و خصائص.

نایت اسکین

عشق حواس را از دیدن عیوب منع می کند.

نایت اسکین

 سخن عزیز است اگر چه فقیر باشد.

نایت اسکین

مزیت با سوادها بر بی سوادها همانند برتری زندگان بر مردگان است.

نایت اسکین

برای بقا دوستی باید فضیلت و ارزش یکدیگر را بشناسند و به هم دیگر به دیده احترام بنگرند.

نایت اسکین

فضیلت هر قدر هم در خوشبختی ما تأثیری ببخشد، باز شایسته ی این است که ما به دنبال آن برویم و در بدست آوردنش زحمت بکشیم.

نایت اسکین

عمر صندوقچه ای است که هم می توان آن را با افکار و اعمال زیبا پر کرد و هم با افکار و اعمال زشت.

نایت اسکین

هیچ چیز مانند احسان انسان را سیر نمی کند.

نایت اسکین

معلم نفس خود و شاگرد وجدان خویش باش.

نایت اسکین

قناعت پیشه کن تا غنی شوی و شیفته دنیا نشو که در آن اندک مانی.

نایت اسکین

ممتازیت هنری است که به واسطه آموزش و کسب عادت بدست می آید.

نایت اسکین

برتری و سرآمدن فطری و ذاتی نیست. در واقع ما همانی هستیم که پیوسته انجامش می دهیم.

نایت اسکین

کدام دوست استوار تر و کدام یار مهربان تر و کدام تدبیر بهتر؟ با دوست گوهری استوارتر،یار کهن مهربان تر و تدبیر بخردان بهتر.

نایت اسکین

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1391ساعت 17:7  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

درسهای زندگی از افلاطون

شادی بهترین چیزهاست، آن قدر اهمیت دارد که سایر چیزها تنها برای کسب آن هستند.

برای اینکه بزرگ باشی، نخست کوچک باش.

در دنیا تنها کسی موفق می شود که به انتظار دیگران ننشیند و همه چیز را از خود بخواهد.

از نزدیکی به کسی که قادر به حفظ اسرار و رموز زندگی خود نیست پرهیز کن.

جواب ندادن هم جوابی است.

فقط محض آن که بدانی چه مزه ای دارد، ظرف بیست و چهار ساعت آینده از هیچ کس و هیچ چیز انتقاد نکن.

اگر روزگاری شأن و مقامت پایین آمد ناامید نشو، زیرا آفتاب هر روز هنگام غروب پایین می رود و صبح روز دیگر بالا می آید.

همین که مرد از حد خود تجاوز کند، یعنی به آنجا رسد که در مقام و شأن او نباشد اخلاق او زشت و خشن می گردد.

نیرومند ترین مردم آن است که خشم خویش نگه دارد.

در جهان یگانه مایه نیک بختی انسان صحبت است.

زینت انسان سه چیز است: علم، محبت، آزادی.

عوام ثروتمندان را محترم می دانند، ولی خواص دانشمندان را.

سزاوار است مردم عاقل هنگام خوردن و مصرف کردن لذایذ، بیاد آورند تلخی دوا را، و زیاد نخورند.

زمان ناخوشی را به حساب عمر مشمرید.

دروغ گو از دروغگوی دیگر گریزان است و از او دوری می کند.

هر چیزی را که نگهبان بیشتری بود استوارتر گردد، مگر راز که نگهدار آن هر چه زیادتر باشد آشکارتر گردد.

عشق تنها مرضی است که بیمار از آن لذت می برد و عشق بلائیست که اکثر آدم ها خواستارش هستند.

به دیدن کسی که با تو سرسنگین است نرو. با کسی که سخنت را تکذیب کند گفتگو نکن.

گاندی

اگر نمی توان در مورد حقیقت با آرامش صحبت کرد، بهتر است، اصلاً حرفی از آن نزنیم . یعنی کسی که نتواند زبان خود را کنترل کند، نمی تواند حقیقت را هم بگوید.

دموکراسی وضعیتی نیست که مردم در آن رفتاری گوسفند وار داشته باشند. در حکومت دموکراسی به آزادی عقیده و رفتار شخصی شدیداً احترام گذاشته می شود.

در زندگی لحظاتی وجود دارد که باید وارد عمل شوی حتی اگر قرار شود که بهترین دوستان خود را جای بگذاری. هنگامی که پای انجام وظیفه در بین است ندای سکوت درون تو همواره باید آخرین فرمانده ات باشد.

 مذهبی که مسائل روزمره و عملی را در نظر نمی گیرد و حل آنها کمک نمی کند مذهب نیست.

ثروتمندان کمتر از فقرا از زندگی خود ناراضی نیستند. شخص فقیر دوست دارد میلیونر شود و فرد میلیونر می خواهد میلیاردر شود.

با استدلال های مهر آمیز و الگو قرار دادن زندگی خود روی حقیقت پافشاری کید. اگر حقیقت را بپذیرید، حتی پس از مرگ هم از زیر پاگذاشتن آن امتناع می کنید.

 بدون گذشت و فداکاری اعمال و دانسته های انسان ها سرد و خشک می شوند و حتی ممکن است مبدل به غل و زنجیر شوند.

خداوند بزرگ ترین آزاد منشی است که جهان به خود دیده، زیرا آزادی گزینش بین خوب و بد را به ما می دهد.

زندگی انسان ها زنجیری از سازش ها و مصالحه هاست؛ و عملی کردن نظریاتی که آنها را واقعی پنداشته ایم، همیشه کار ساده ای نیست.

هیچ وقت نمی توانید با مشت گره کرده دست کسی را به گرمی بفشارید.

من راه را می شناسم؛ که مستقیم، باریک و مانند تیغه ی یک شمشیر است. از راه رفتن روی آن خوشحال می شوم و وقتی پایم می لغزد، گریه می کنم.

تمامی گناهان، پنهانی انجام می شوند. آن لحظه ای که درک کنیم خداوند حق بر افکار ما گواه است، شاید رها و آزاد شویم.

رضایتمندی در کوشش است، نه در رسیدن به هدف. کوشش کامل، پیروزی کامل است.

اگر به خود ایمان داشته باشیم و از صمیم قلب دعا کنیم، دچار این وسوسه نمی شویم که با خداوند معامله کنیم. باید خود را کوچک و حقیر بدانیم.

عدم خشونت یعنی عشقی بی حد و حصر که به نوبه ی خود به معنای توانایی تحمل رنجی بی اندازه است. جز یک زن، مادر تمام انسان ها، چه کسی نماد کامل این توانایی است؟

خشونت، پی آمد نابرابری و عدم خشونت ، نتیجه مساوات است.

 خاطر نشان می کنم که همه ی ما به طریقی دزد هستیم. اگر چیزی را بردارم که فوراً به آن نیاز ندارم و نزد خود نگه دارم، آن را از شخص دیگری سرقت کرده ام.

هنگامی که انسان خود را حقیرتر از خاک زیر پایش حس کند، خداوند به او کمک می کند، یاری خداوند شامل حال ضعفا و ناامیدان می شود.

 برای دیدن روح عالم گیر و نافذ حقیقت، باید قدرت دوست داشتن خبیث ترین موجودات چون خود را داشت. انسانی که چنین هدفی داشته باشد، نمی تواند خود را از بخشی از زندگی جدا بداند.

سنگ ترین قلب ها و بزرگ ترین نادانی ها باید در مقابل آفتاب در حال طلوع رنج، بدون هیچ خشونت و شرارتی نابود شوند.

اگر حق با تو باشد، اجازه داری، متانت داشته باشی. اگر حق با تو نباشد، اجازه نداری متانت و آرامش خود را از دست بدهی.

من به دنبال رهایی از عواقب گناهان خود نیستم. کوشش می کنم که از گناه رهایی یابم یا بهتر بگویم حتی به آن نیندیشم.

قاعده ی طلایی رفتار با مردم، مدارا کردن دوجانبه است، زیرا همه ی ما هیچ گاه بر یک عقیده نیستیم و حقیقت را به صورت منقطع و از زوایای مختلف می بینیم.

 اشتباه هر چقدر هم که فاحش باشد،امری انسانی است. اما فقط زمانی انسانی می شود که فرد، تصمیم قاطع برای رفع و عدم تکرار آن گرفته باشد. اگر این اتفاق بیفتد، اشتباه به دست فراموشی سپرده می شود.

معمولاً رسم است که روز تولد بزرگان از آن یاد کنند نه روز مرگشان. شاید چون این افراد با از بین رفتن جسم شان نمی میرند.

حتی افراد نابینا که گل سرخ را نمی بینند، عطر آن را حس می کنند.

یک دولت نالایق جایی جز زندان هایش برای مردان و زنان لایق ندارد.

کیش جبری، مرزهایی دارد. ما زمانی مشکلات را به سرنوشت واگذار می کنیم که از تمام ابزار موجود برای حل آنها استفاده کرده ایم.

نمی توان با نشستن در یک غار، به واقعیت رسید. هنگامی که باید حرف زد، سکوت کردن بی فایده است.

هر گاه خود را برده حس نکردید، دیگر هرگز نمی توان، شما را برده به حساب آورد.

قصر زیبایی که ساکنین آن ترکش کرده باشند، مانند یک خرابه است؛ درست مانند یک انسان بی شخصیت، بدون توجه به تمام ثروت و دارایی اش.

  بهتر است انسان، بی سواد و در راه رسیدن به آزادی سنگ ها را خرد کند تا در راه به دست آوردن معلومات و دانش، مانند برده ای به زنجیر کشیده شود.

اگر دارایی کسی بیش از من است، بگذار باشد. اما اگر من بخواهم، زندگی خود را سروسامان بدهم، چیزی را که به آن نیاز ندارم، بر نمی دارم.

تحقیر یک انسان به معنای توهین کردن به قدرت خداوند است و نه تنها به آن فرد، که به تمام جهان صدمه می رساند.

 برای یک هنرمند واقعی فقط چهره ای زیباست که جدا از شکل ظاهری حقیقت روح را منعکس کند. هیچ زیبایی جز حقیقت وجود ندارد.

همان طور که اشتباه با اشاعه و تبلیغ، مبدل به حقیقیت نمی شود ، حقیقت هم به اشتباه تبدیل نمی شود؛ حتی اگر کسی آن را نبیند.

حتی دعاهای ناپاک ترین انسان ها هم بی جواب نمی ماند. ابتدا در جستجوی قلمرو آسمان باش تا همه چیز به تو داده شود.

خداوند کارفرمایی سخت گیر است . او با شلوغ کاری و آتش باز راضی نمی شود . آسیاب های او گرچه به آرامی اما همواره در حال آسیاب کردن است. خداوند تلف کردن زندگی را دوست ندارد.

 این سوال همواره برای من وجود دارد که چگونه انسان ها می توانند، با تحقیر دیگران احساس بزرگی کنند.

به ما آموخته اند که هر چیز زیبا حتماً بی فایده است؛ و چیزی که مورد استفاده قرار می گیرد، نمی تواند زیبا باشد. من می خواهم ثابت کنم، چیزی که مفید است، می تواند زیبا هم باشد.

نفرت همیشه می کشد، عشق هرگز نمی میرد. تفاوت شگرف بین این دو همین است. آنچه از طریق عشق حاصل آید، مانعی سد راه حقیقت است؛ زیرا موجب افزایش نفرت می شود.

زن، برده ی شوهر خود نیست، بلکه همراه، کمک و همدمی برابر او در تمام رنج ها و ناراحتی هاست. او مانند شوهرش در انتخاب راه خود، آزاد است.

توانایی جسمی سرچشمه قدرت نیست؛ قدرت زاییده ی اراده ای آهنین است.

اگر قرار باشد ،بین بزدلی و خشونت، یکی را برگزینیم، خشونت را ترجیح می دهم.

 تجربیاتم به من نشان داده است ،زمانی به عدالت می رسیم که آن را برای طرف مقابل هم بخواهیم.

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1391ساعت 17:3  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

داریوش فرزندی از تبار خورشید

داریوش هرگز دروغگو و متملق را به خود راه نده، چون هر دوی آنها آفت سلطنت هستند و بدون ترحم، دروغگو را از خود دور نما.

هرگز ماموران دیوان را بر مردم مسلط نکن و برای اینکه آنها ب مردم مسلط نشوند، برای مالیات قانونی وضع کردم که تماس ماموران دیوان را با مردم خیلی کم کرده است و اگر این قانون را حفظ کنی عمال حکومت با مردم زیاد تماس نخواهند داشت.

مادرت آتوسا بر من حق دارد، پی پیوسته وسایل رضایت خاطرش را فراهم کن.

زینهار! بر حذر باش! هم مدعی و هم قاضی نشو؛ اگر از کسی ادعایی داری موافقت کن یک قاضی بی طرف آن ادعا را مورد رسیدگی قرار دهد و رای صدر نماید؛ زیرا کسی که مدعی است اگر قاضی هم بشود، ظلم خواهد کرد.

عفو و سخاوت را فراموش نکن و بدان که پس از عدالت برجسته ترین صفت پادشاهان عفو است و سخاوت؛ ولی عفو فقط باید موقعی به کار رود که کسی نسبت به تو خطایی کرده باشد؛ اما اگر نسبت به دیگری خطایی کرده باشد و تو خطاکار را عفو کنی ظلم کرده ای؛ زیرا حق دیگری را پایمال نموده ای.

 نه می خواهم که از سوی تو توانایی، به ناتوانی ستم شود و نه می خواهم که ناتوانی به توانایی بد کند.

آنچه موافق راستی است میل من است و آنچه خلاف راستی است به شدت با آن مخالفم.

خویم را در حد اعتدال نگه می دارم و چون خشم مرا فرا گیرد با اراده بر آن چیره می شوم تا مبادا ناروایی روی دهد.

هوس اسیر دام من است و بر آن سخت حکومت می کنم.

آن را که نیکی کند مطابق نیکی اش پاداش می دهم. آنکه بد کند به کیفرش می رسانم.

هر گاه مردی بر علیه کسی ادعا کند تا مورد دادرسی واقع نشود؛ بر او حکم روا نمی کنم.

آنانی که فرمان می برند را می بینم و آنانی که خلافی کنند؛ کارشان بر من پوشیده نیست.

من بر پایه راستی رفتار کردم، نه به ناتوان بد کردم و نه به توانا.

دوست دار و پیرو راستی هستم و بدی را دشمن می دارم . خواهان عدل و داد هستم.

 

زرتشت

شریف ترین دلها دلی است که اندیشه آزارکسان در آن نباشد.

آنانی که پیروی دروغ را برگزینند،رنج زیاده خواهند برد و در آن جهان مینوی کامرانی و شادمانی از آنها دریغ خواهد شد.

 مبادا که خشم بر شما چیره شود. با آن پیکار کنید و براندازینش. مبادا که مرتکب بیداد شوید.

مبادا که در برابر بیداد سرفرود آورید. بلکه بایستی در برابر بیداد و بیدادگر ایستادگی کنید.

 خشم و نفرت را از خود دور کنید و اجازه ندهید اندیشه هایتان به خشونت و ستم گرایش پیدا کند.

به منش پاک و مهر دلبسته شوید.

صفات بد و زشت به ویژه خشم و نفرت را از خود برانید. در پیکار با ستم مصمم باشید. هرگز ستم را نپذیرید.

آدمی همیشه باید پیش از انجام هر کردار و کاری بیندیشد و با وجدان خویش مشورت کند.

در اثر کردار نیک است که این جهان می بالد و پرورش می یابد.

 آدمی باید به کرداری که انجام می دهد، شناخت داشته باشد.

خرد نیک هرگاه از روی راستی به کار گرفته شود کارساز و مددکار خواهد بود.

 سرزمینی که مردم آن به شیوه راستی زندگی کنند، جایگاه هوشیاران و دانشمندان خواهد بود.

آنان که از دانایی و خرد برخوردارند، وظیفه دارند تا دیگران را برانگیزند و مجال ندهند که به راه نادانی و بد تبلیغ شوند.

زندگی خوش روانی و جسمی، در پناه قانون درستی است، چون هم آرامش خاطر و آسودگی روان می بخشد و هم موجب کامیابی در زندگی مادی می شود.

 اگر می خواهید به خداوند روشنی و رستگاری دست یابید، نخست بکوشید تا دیگران را راهنمایی کنید و به فروغ دانش نظم و راستی آگاه کنید.

نماز و نیایش و سپاسگذاری از خداوند روشنی چشم و روح است.

درست اندیشی است که مردم را بر سر دوراهی یاری می دهد و آنان را از شک و تردید رهایی می بخشد.

اندوه پیام آور مرگ است. هر دمی را که با اندوه به سر بری زندگی مشمار. اندوه سایه مرگ است.

از اندیشه های غم گستر بگریز.مرگ اندیش و بدبین مباش. خندان و گشاده رو باش.

 در برابر ناگواری ها و فراز و نشیب ها و رنج های زندگی خونسرد و بردبار باش. چیزی که خرد را بکاهد مخور.

درخت را بیهوده میفکن. که درخت افکن زندگی اش کوتاه باشد.

 فزون تر از تن زن دل و جان و روان او را دریابید و بر آن رنج نهید.

دنیا به امید برپاست و انسان به امید زنده است.

مردم به وسیله منش پاک به تکامل و جاودانگی می رسند.

خوشی فراوان از آن کسی است که همیشه به منش پاک آراسته باشد.

ای کسانی که خواستار پاداش نیک منشی و راستی هستید خشم را مهار کنید و در مقابل ستم از خود دفاع کنید.

هر چه را مرد یا زنی درست و خوب و شایسته دانست باید از روی روشن بینی به جای آورد و به دیگران نیز بیاموزد تا همه آن را به درستی انجام دهند.

خرد بر پایه دیدن و پژوهیدن استوار است نه بر پندار بافی و پیش داوری و شنیدن.

 دانا باید دیگران را از دانش خود برخوردار کند زیرا بیش از این نشاید که نادان سرگشته بماند.

ای مردم به کسی گوش دهید که دانا و طرفدار راستی باشد.

 کسی از بهترین بهره ایزدی برخوردار خواهد شد که پاکمنش باشد.

تنها راه رستگاری گام زدن در راه راستی اشت.

کسی که بهترین اندیشه را انتخاب می کند با کارهای راستین خود خدای دانا را خشنود می کند.

درست اندیشی هسته و مرکز آیین راستی است.

آنچه را که می شنوید به عقل سلیم و منش پاک و روشن سنجیده و آنگاه بپذیرید.

راستی یگانه فضیلت است، راستی شادمانی است شادمانی از آن کسی که همیشه راست گو و درست کردار است.

پیمان شکنی یکی از شاخه های دروغ است.

 نیکی و سود خویش را در زیان دیگران مخواه.

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1391ساعت 16:59  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

عشق یعنی

عشق یعنی:  تا ابد عاشقش بمانی.

عشق یعنی: عاشقش بودن و از صمیم قلب دوستش داشتن.

عشق یعنی: همه ی چیز ها را با او و برای او خواستن.

عشق یعنی: عاشقش باشی، نه این که تظاهر به عشق کنی.

عشق یعنی: اگر تخم جو بکاری، گندم برداشت نخواهی کرد.

عشق یعنی: پایدار نگه داشتن عشق در تمام طول زندگی.

عشق یعنی: فخر فروشی نکردن و مناعت طبع داشتن.

عشق یعنی: چنگ نینداختن به حلق مردم.

عشق یعنی: با پول حلال زندگی کردن وقناعت داشتن به داشته های خودت.

عشق یعنی: چشم نداشتن به مال دیگران و زبان تشکر داشتن.

عشق یعنی: تطابق داشتن صلاحیت تو با مقام تو.

عشق یعنی: به کلاه مردم کاری نداشتن.

عشق یعنی: خاله زنک نبودن و دو به هم زنی و فضولی نکردن.

عشق یعنی: با شعور بودن و معرفت داشتن و شریف بودن.

عشق یعنی: قبل از قضاوت، خودت را جای او بگذاری.

عشق یعنی: آنچه گاهاً در اولین نگاه احساس میشود.

عشق یعنی: به دنبال بهانه ای برای غمگین شدن نبودن.

عشق یعنی: با او به دنبال سوژه های شاد بودن.

عشق یعنی: به فکر مستمندان هم بودن.

عشق یعنی: ترحم بر کسانی که نیازمند کمک هستند.

عشق یعنی: زیاد فکر کردن و کم حرف زدن.

عشق یعنی: زیاد گوش دادن و کمتر بلبل زبانی کردن.

عشق یعنی: توی دعواهاتان، به سرعت یکدیگر را بخشیدن.

عشق یعنی: دانستن این واقعیت که گل سرخ هم سر انجام پژمرده می شود.

عشق یعنی: اینکه بدانی زیباترین گل، پر شهدترین گل نیست.

عشق یعنی: بدونی که زن باید قلبش زیبا باشد.

عشق یعنی: زیراب کسی را نزنی.

عشق یعنی: بدونی که زیراب کسی رو زدن یعنی نان خانواده اش را بریدن.

عشق یعنی: با زیر انداز زمین و رو انداز آسمان ساختن.

عشق یعنی: زیر پای کسی پوسته خربزه نگذاشتن.

عشق یعنی: مرد بودن و زیر قولهایت نزدن.

عشق یعنی: زیر کاسه ات نیم کاسه نباشد.

عشق یعنی: زیر پای کسی ننشینی.

عشق یعنی: برای سیب خوردن، از درخت چنار بالا نروی.

عشق یعنی: اسرار یکدیگر را فاش نکردن.

عشق یعنی: بزرگترین عامل خوشبختی.

عشق یعنی: وسیله ای برای خداشناسی.

عشق یعنی: بزرگترین ثروت دنیا.

عشق یعنی: دوری از بدیها و نفرت از کینه ها.

عشق یعنی: عفو و بخشش و نیکوکاری.

عشق یعنی: ضد نفرت، ضد ظلم.

عشق یعنی: کینه توز نبودن و مشتاق محبت به دیگران بودن.

عشق یعنی: آلت دست ظالم نشدن.

عشق یعنی: آخر شرافت و قله ی مرتفع انسانیت.

عشق یعنی: جوانمردی، سخاوت، شجاعت، نیکوکاری.

عشق یعنی: رفاقت، دوستی و محبت.

عشق یعنی: محاکمه ی خودت در محکمه ی وجدان.

عشق یعنی: غیبت نکردن و بد کسی را نخواستن.

عشق یعنی: گفتن(نمیدانم)را خوب یاد گرفتن.

عشق یعنی: خنده رو بودن و خنداندن دیگران.

عشق یعنی: زخم زبان نزدن.

عشق یعنی:آرزوی جز با او نداشتن.

عشق یعنی:بالاترین قله خوشبختی

عشق یعنی:منتها الیه تمام آرزوها

عشق یعنی:زیباترین حرف یعنی ع ش ق

عشق یعنی: آه که عشق چقدر بزرگ است و من چقدر حقیرم

عشق یعنی: اگر  آدمیان همه عاشق باشند ، دنیا بهشت خواهد شد.

عشق یعنی: اگر عشق می خواهی ، باید آزادیت را بدهی

عشق یعنی: انسان بدون عشق ، یک عروسک خیمه شب بازی است

عشق یعنی: وقتی شادی ، باید آروم بخندی تا غم بیدار  نشه

عشق یعنی: وقتی غمگینی ، آروم گریه کنی تا شادی ناامید نشه

عشق یعنی: با پول نمی توان عشق را بخری

عشق یعنی: باعشق می توان بر همه تضادها غلبه کرد.

عشق یعنی:  به کسی فکر کن که او هم تو را دوست داشته باشد.

عشق یعنی:  تنها راز بودن انسانها کنار هم ، وجود عشق است.

عشق یعنی:  خوشبختی وقتی میسر می شود که بتوانیم آن را باور کنیم.

عشق یعنی:  درزندگی اگر عشق ندارید ، هیچ ندارید.

عشق یعنی: دوستت دارم را من دلاویز ترین شعر جهان یافتم .

عشق یعنی: راز محبوبت را هرگز فاش مکن.

عشق یعنی: صبر که ترانه ساکت عشق است.

عشق یعنی: عاشق واقعی به عشق زنده است و معشوق بهانه ای بیش نیست.

عشق یعنی: عشاق دروغین پس از عروسی ،فقط  با هم زندگی می کنند.

عشق یعنی: عشق احمقها تا عروسی بیشتر دوام نمی آورد.

عشق یعنی: آغاز ادب و بزرگواری و ایثار

عشق یعنی: عشق باید  مقدس باشد ، و الا هوس است.

عشق یعنی: عشق بزرگ ، منشا معجزاتی بزرگ است.

عشق یعنی: حقیقتی که در پی پاداش نیست ، اما لیاقتش را دارد.

عشق یعنی: داروی همه خشونتها ، کینه توزی ها و نفرتها

عشق یعنی: نیرویی که در آن واحد بر قلب و مغز و جسم حکومت می کند.

عشق یعنی: نیرویی که در یک لحظه چنان کند که رنج در یک عمر نتواند.

عشق یعنی:زیباترین نوا در بین همه نواهای زمینی

عشق یعنی:نیکی ، افتخار، آرامش و زندگی بی ریا

عشق یعنی: غایت وجود و تنها هدف زندگی

عشق یعنی: فقط آدم کور است که می تواند عاشق هر کسی بشود.

عشق یعنی:قلبی که در آن عشق نباشد خانه ای متروکه است.

عشق یعنی: همان گنگی که زبان غیب را می داند.

عشق یعنی: محال است که بتوانی هم عاشق باشی وهم آزاد.

عشق یعنی: هستی بدون عشق ، بی معناست.

عشق یعنی: اینکه بر ملا کننده اسرار ، عاشق نیست،احمق است.عاشق کسی است که راز راز را هرگز بر ملا نمی کند، حتی نزد معشوق.

عشق یعنی: عاقبت پس از دستیابی به همه موفقیتها ، کامیابیها و تجارب ، به این واقعیت معترف خواهید شد که عشق تنها حقیقت زندگی ، راه زندگی و هدف زندگی است.

عشق یعنی: باد شعله های  کوچک را خاموش می کند ، در حالی که شعله های بزرگ را شعله ور تر می کند.عشق نیز وقتی اصیل باشد ، در مقابل ناملایمات قویتر می شود.

عشق یعنی: عشق واقعی با وصال شروع می شود و آنچه با وصال تمام می شود ، هوس است.

عشق یعنی:بخاطرش غرورت را کنار گذاشتن!نه اینکه بخاطر غرورت ،او را کنار گذاشتن.

عشق یعنی:اینکه اگر می دانستی چقدر برایت اشک ریخته ام ،هرگز تنهایم نمی گذاشتی.

عشق یعنی: عشق ورزیدن دستور العمل ندارد، عشق بورز تا عاشقی را یاد بگیری.

عشق یعنی:بزرگترین جنایت عاشق نسبت به عشق ، فاش کردن رازهای خودش در برابر معشوق است.

عشق یعنی:ثروت خوب است ، اما دوست داشته شدن توسط مردم ، خوبتر است.

عشق یعنی:قویترین انسانها را دیوانه می کند.

عشق یعنی: چنان دوستت دارم که حتی با واژه عشق هم نمی توانم تو را توصیف کنم.

عشق یعنی:  عشق مغرور است و اگر غرورش شکسته شود ، بی ارزش می شود.

عشق یعنی:  همه انسانها عاشق اند ، اما فقط معدودی از آنها عشق را می شناسند.

عشق یعنی: عشق اشرف همه احساسات انسان است.

عشق یعنی: غرور احمقانه ، بزرگترین عامل ناتوانی ما در رسیدن به تفاهم است.

عشق یعنی:  وقتی قدرت عشق بر عشق به قدرت غلبه کند ، دنیا طعم صلح را خواهد چشید.

عشق یعنی:  داشتن شرف ، یعنی اینکه تو هرگز نباید دست به کاری بزنی که جوانمردیت خدشه دار شود.

عشق یعنی: اینکه بدانیم هر ملتی که نتواند از مغزهای متفکر و نوابغش بهره مناسب بگیرد ، به خوشبختی نخواهد رسید.

عشق یعنی: اگر قناعت داشته باشی بزرگترین ثروت عالم را داری و اگر نداشته باشی ، فقط خاک گور تو را سیر خواهد کرد.

عشق یعنی: عشق همانطور که می تواند در یک لحظه زندگی دهد ، می تواند در یک لحظه زندگی را بسوزاند.

عشق یعنی: گر دست به خاک برنهی کاینجا کیست/آواز برآید ، که حال معشوقم چیست؟

عشق یعنی: خدایا از تو می خواهم ، آنکنه در تنها ترین تنهاییم تنهای تنهایم گذاشت ، تو او را در تنهاترین تنهائیش تنهای تنهایش نگذاری.

عشق یعنی: عشق همانگونه که تاج روی سرت می گذارد ، تو را به صلیب می کشد و همانطور که تو را پرورش می دهد ، شاخ و برگ تو را حرس میکند.

عشق یعنی: عشق رازی مقدس است برای عشاق خالص ، برای همیشه بی کلام می ماند و برای عشاق ناخالص ، عشق یک شوخی بیرحمانه است.

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم تیر 1391ساعت 12:51  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

استاد شریعتی

به من تکیه کن! من تمام هستی ام را دامنی می کنم تا تو سرت را بر آن بنهی! تمام روحم را آغوشی می سازم تا تو در آن از هراس بیاسایی! تمام نیرویی را که در دوست داشتن دارم، دستی میکنم تا چهره و گیسویت را نوازش کند! تمام بودن خود را زانویی می کنم تا بر آن به خواب روی! خود را، تمام خود را به تو می سپارم تا هر چه بخواهی از آن بیاشامی، از آن بر گیری، هر چه بخواهی از آن بسازی، هر گونه بخواهی، باشم! از این لحظه مرا داشته باش!

من از هیچ کس گله ای ندارم، از هیچ کس توقعی ندارم. اگر کسی جانم را از من بگیرد، قلبم را از حلقومم بیرون آورد و دور بریزد، تمام عمر آزارم دهد، آتشم بزند، هر کاری کند، صبر می کنم. از او ناراضی نخواهم بود. او را بد نخواهم دانست. به او بد نخواهم گفت. می دانم که انسان ها، دل ها، اندیشه ها، و زندگی هاهمه بازیچه های دست تقدیرند.

مگر نمی دانی بزرگ ترین دشمن آدمی فهم اوست؟ تا می توانی خر باش تا خوش باشی!

ای خدای بزرگ! تو چه باشی و چه نباشی، من اکنون سخت به تو نیازمندم. تنها به این نیازمندم که تو باشی.

ایمان بی عشق، اسارت در دیگران است و عشق بی ایمان، اسارت در خود.

وطن آدمی، ایمان آدمی است نه خاک آدمی.

 

انسان آهنگی است که خدا سروده است.

دعا هرگز جانشین وظیفه نمی شود.

نیایش، معراج به سوی ابدیت، پرواز به قله ی مطلق و صعود به ماورای آنچه هست!

در دنیا و آخرت، جز از خود، از هیچ کس نباید ترسید.

پرستش، عالی ترین احساس دوست داشتن است.

بزرگی و کوچکی عمل ارزشی ندارد. جهت عمل است که ارزش دارد.

امروز ما به شناختن نیازمندیم، نه به اعتقاد و عدم اعتقاد.

تقوا تنها صلاح مجاهد است و تهمت، تنها صلاح منافق.

برای به خدا رسیدن، به جای شناخت و عشق، بکوش تا خدایی بشوی.

روح های بزرگ تر به دورتر از دنیا می اندیشند، آخرتی ترند، بنابر این منتظرند.

آدم هایی که هیچ وقت احتیاج به تنهایی ندارند، معمولاٌ آدم های کم مایه ای هستند.

هر کس آن چنان می میرد که زندگی می کند.

هر کس بیش تر آگاه است، بیش تر مسئول است.

کتاب تنها معجزه ای است که همواره می توان دید.

مرگی که ضرری برای هیچ کس نداشته باشد، بی ارزش ترین مرگ هاست.

روح های بزرگ را از دو جا می توان شناخت: یکی از نیاز بیش ترشان و دیگر از درد های بیش ترشان.

منتظر نمان که پرنده ای بیاید و پروازت دهد. در پرنده شدن خویش بکوش.

عشق می تواند جانشین همه ی نداشتن ها شود.

دل های بزرگ و احساس های بلند، عشق های زیبا و پر شکوه می آفرینند.

چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بد بختی آزار دهنده ای است تنها خوش بخت بودن.

وقتی که بود نمی دیدم. وقتی می خواند، منی شنیدم... وقتی دیدم که نبود... وقتی شنیدم که نخواند...

زندگی کوچک تر از آن بود که مرا برنجاند و زشت تر از آن که دلم بر آن بلرزد.

خدایا به من قدرت آن را عطا کن که بتوانم بدان اندازه که او را دوست میدارم، نیاز دوست داشتنش را در خود خاموش سازم.

حرف هایی هست برای نگفتن و ارزش عمیق هر کسی به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد.

با همه چیز در آمیز و با هیچ چیز آمیخته مشو. در انزوا پاک ماندن، نه سخت است و نه با ارزش.

هنر من و بزرگ ترین هنر من، فن زیستن در خویش است.

آه که نادانی انسان، خدا را چه رنجی می دهد؟!

از من بودن خویش به در آی، مردم شو! ذره ای شو، در آمیز با ذره ها، قطره ای گم در دریا!

زیبایی اندام یک مرد، در داشتن کمری است که سرش می رود؛ اما خم نمی شود. رکوع چنین اندامی از سجود نمازگزاران حرفه ای خدا را و فرشتگان را بیش تر خشنود می کند.

بزرگترین رنج این است که آدم باشد، بدون این که بداند برای چه هست.

مقلّدها همیشه از اصل شان بیش تر افراط می کنند.

هر کس مظلوم است، خودش ظالم را یاری کرده است.

عقده ی عقب ماندگی ناچار  افراط ایجاد می کند! افراط در جلو افتادگی و پیش رفت نمایی.

وجود فقر، حرکت ایجاد نمی کند، بلکه احساس فقر است که حرکت را به وجود می آورد.

در مملکتی که فقط دولت حقّ حرف زدن دارد، هیچ حرفی را باور نکنید.

آن جا که مردم حضور ندارند، از مردم سخن گفتن یا دروغ است یا عبث.

اگر در صحنه نیستی، هر کجا که می خواهی باش. چه به شراب نشسته باشی و چه به نماز ایستاده باشی، هر دو یکی است.

روشن فکر، رسالتش رهبری کردن سیاسی جامعه نیست. رسالت روشن فکر، خودآگاهی دادن به متن جامعه است.

آن ها که عشق را در زندگی خلق، جانشین نان می کنند، فریب کاراند که نام فریب شان را زهد گذاشته اند.

روشن فکر، پیامبر زمان خویش و جامعه ی خویش است.

هر کس آن چنان که در بیداری است، خواب می بیند.

آن هایی که می دانند چه گونه باید مُرد، می دانسته اند که چه گونه باید زیست.

صادقانه ترین سخنان، سخنی است که هیچ مصلحتی گفتن آن را ایجاب نمی کند.

دوستان حسود، همیشه آلت دست دشمنان پنهان کار می شوند.

مصلحت، تیغی که همواره زرنگ ها با آن حقیقت را ذبح می کرده اند.

پیش از آن که بیندیشی تا چه بگویی؟ بیندیش که چه می گویم؟

کسی می تواند برای نان و آسایش و لذت و برخورداری مادی مردم تلاش کند که خود به نان و آسایش و لذت  و زندگی مادی نمی اندیشد.

کسی را که مورد انتقاد قرار می دهی، او را نه با یک موجود ذهنی و فرضی، بلکه با خودت بسنج!

اگر بی نهایت واقعیت داشته باشد، تنها در اندیشه و احساس است.

رقص، شعر اندام است چونان که شعر، رقص الفاظ و موسیقی شعر اصوات یا رقص اصوات و نقاشی، شعر رنگ هاست.

هیچ مصلحتی به اندازه ی خود حقیقت، مصلحت نیست.

مردن نیز خود هنری است و همچون هر هنری باید آن را آموخت.

آن جاها که آزادی افکار نیست و اندیشه ها با هم تصادم ندارد، فکر می میرد.

انجام ندادن بهتر است از نفهمیده انجام دادن.

دوست احمق همیشه عملی را انجام می دهد که دشمن آرزو دارد.

اگر نمی توانی به مردم خدمت بکنی،برو تا خیانتی نکنی.

با انتشار یک کتاب یا ترجمه می توان جای پای ایمانی بزرگ در اندیشه ی یک نسل گذاشت.

شکست برای اولین بار، چشم های آدم را از برق های موفقیت بیرونی به ضعف های درونی آدم بر می گرداند.

به قیمت خیانت به دیگران نمی توان به خود خدمت کرد.

انسان یعنی یک حیوان متعصّب!

همه ی بدبختی های ما ناشی از این است که نسل کهنه ی ما به تحجّر مبتلا است و نسل جدید به هیچ و پوچ.

هرگز از ظلم ننالیده ام و از خصم نهراسیده ام و از شکست نومید نشده ام؛ اما این کلمه شوم« مصلحت» دلم را سخت به درد آورده بود.

 صبر یعنی مقاومت و تحمل مثبت سختی ها و خطرها در راه ایمان و مبارزه و انسان ماندن، نه « بردباری » چهار پایانه ی زبون و ذلیل.

اگر بدون « برای» کاری کردی، کاری عاشقانه کرده ای؛ اگر «برای» دارد، پس یک کار عقلی کرده ای.

سرنوشت شما آن چیزی خواهد بود که خودتان با دست های خود خواهید ساخت.

عبادت، کوفتن و هموار کردن ناهنجاری ها و دست اندازی های خویشتن است، تا انسان، راهی شود راست و هموار در زیر پای اراده ی حاکم بر هستی.

دعا گریزگاهی برای فرار از تعهداتی که هر کس در برابر زندگی، مردم، جامعه و سرنوشت خویش دارد، نیست.

ایمان هر چند پنهان تر است، پاک تر است و عشق هر چه در پناه کتمان مخفی تر است، زلال تر است.

عالی ترین نشان کمال یک روح، میزان احساس خفقانی است که از زیستن می کند.

تعهد این است که هیچ کس در هیچ کار، فرد نیست. هر کس در هر کار، جمع است و بنابراین جامعه است و متعهد.

رهایی برای آنکه آشیانی ندارد، آزادی برای آنکه نمی داند چه گونه باید باشد، کشنده است.

رقت بارترین منظره ای که مرگ را نیز می گریاند، التماس یک گرگ است! ناله ی عاجزانه یک شیر است! نه، گریستن یک مرد است.

برای دیدن برخی رنگ ها و فهمیدن بعضی حرفها از نگریستن و اندیشیدن کاری ساخته نیست. باید از آنجا که نشسته ایم برخیزیم قرارگاه مان را در جهان عوض کنیم.

عشق، حیرت و گریز و بی تابی یک دورافتاده است برای پیوستن، برای تجدید اتصال.

 قهرمانی جاده ای است که هر چه پیش تر رود، خطرناک تر می گردد. نمی توان بازگشت... اما لحظه ای باید درنگ کرد و شاید چندگامی به بیراه رفت.

آن جا که عشق فرمان می دهد، محال سر تسلیم فرود می آورد.

 دو قلب، عشقی را به سنگینی همه ی عالم، به بلندی همه ی آسمان ها، به کشش همه ی کهکشان ها و به گرمی و روشنی همه ی آفتاب ها در خود می کشند. چه سخت! چه لذت بخش! چه بی تاب! در خیال نمی گنجد.

عشقی که به ازدواج منجر می شود، جوششی است که در آستانه ی در فرو می نشیند. ازدواجی که به عشق منجر می شود؛ این عشق راستین جاودانه است، عشق است.

چه هراس انگیز است چراغی برافروختن در آن جا که جز زشتی، هیچ نیست!

کسانی که خود هیچند، می کوشند تا در دیگران، در شلوغی غرق شوند. در آنجاست که پوچی خود را احساس نمی کنند. هر گاه تنها می مانند به وحشت می افتند، چون حتی یک نفر را احساس نمی کنند.

کسانی که معنی دوست داشتن، عشق و ایثار و خلوص را می فهمند و خوب می فهمند، خدا را به آسانی می شناسند.

باید خود را آن چنان پاک، گرم و روشن ساخت که حقیقت به سراغت آید، تو را صید کند و همچون پاره ابری معلق در سینه ی فضا، خورشید این کویر، تو را در خود بمکد.

چه قدر نشنیدن ها و نشناختن ها و نفهمیدن ها است که به این مردم، آسایش و خوشبختی بخشیده است!

برای سخن گفتن تنها دانستن کافی نیست، توانستن نیز می خواهد. چه بسیارند کسانی که می دانند چه بگویند اما هیچ نگفته اند؛ از آن که نمی دانسته اند  که چه گونه باید گفت؟

اگر پیاده هم شده است، سفر کن؛ درماندن می پوسی.

هر کس مسئول خوشبختی خویش است. هر کسی باید برای سعادت خود، آسایش خود، مصلحت خود کوشش کند. چه پست و زبونند روح هایی که چشم به گذشت و فداکاری دیگران دارند! این کثیف ترین نوع گدایی است.

آن که زیباتر سخن می گوید، کسی است که زیباتر هم می اندیشد.

همیشه مصلحت، روپوش دروغین زیبایی بوده است تا دشمنان حقیقت، حقیقت را درونش مدفون کنند.

انتظار یکی از زیباترین و عمیق ترین جلوه های روح فراری و بی آرام انسان است.

عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن.

اگر باطل را نمی توان ساقط کرد، می توان رسوا ساخت.

تنها دو جا است که هر کسی خودش است؛ بستر مرگ و سلول زندان.

روشن فکر مترقی و آگاهی که می داند و عمل نمی کند، با منحط جاهل خواب آلودی که نمی داند که عمل کند، مساوی است.

هر کسی آن چنان است که احساس می کنند، نه آن چنان احساسش می کنند که هست.

عشق چه آسمانی باشد چه زمینی، عاقبتش به طرف خدا است.

نوشتن برای فراموش کردن است نه برای به یاد آوردن.

نباید به کوتاه ترین راه اندیشید؛ بلکه باید به درست ترین راه فکر کرد.

بدتر از توجیه های غلط، توجیه های درست! یعنی تکیه کردن بر یک حقیقت برای پامال کردن حقیقت دیگر!

اگر تنها ترین تنها شوم، باز خدا هست. او جانشین همه ی نداشتن هاست.

عشق موجودی نیست که آن را بیابند، عشق یک هنر است؛ باید آن را آموخت و آن را آفرید.

« شهادت» نه یک« باختن» که یک « انتخاب» است.

 شیطان یکی از ابعاد خود ماست؛ چنان که روح خدا یکی از ابعاد دیگر خود ماست.

همیشه برای از بین بردن یک حق، به یک حق دیگری استناد می شود.

مصلحت! این تیغ بی رحمی که همیشه حقیقت را با آن ذبح شرعی می کنند!

آن که معترض نیست، منتظر نیست .و منتظر، معترض است.

در علم باید به گفته نگریست نه به گوینده، در صورتی که درسیاست باید به گوینده نگریست سپس به گفته.

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم تیر 1391ساعت 20:21  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

تی اس الیوت

تی اس الیوت

من همگی آنها را بخوبی می شناسم، همگی را بخوبی می شناسم، من عصرها را، صبح ها را و بعد از ظهرها را می شناسم، من زندگیم را با قاشق چایخوری اندازه گیری کرده ام من مردن صدا را با خزائن پائیز می شناسم.

بدون معنا، زمان وجود ندارد، و لحظه ای از زمان است که معنا را به وجود می آورد.

انسان از تجربیات دیگران بسیار کم خواهد آموخت. ولی در طول زندگی یک فرد دیگر یک زمان تکرار نخواهد شد.

فرق مرا از دشمن بدان، که او به دنبال به دست آوردن چیزی است: و دوست که در حال باختن چیزی است.

من نیستی را در پس چشمان آن کودک دیدم.

 تو نه پیری و نه جوان، ولی در یک خواب قیلوله بعد از شام می توانی رویایی از هر دو را داشته باشی.

همه انسانها برای سرمایه گذاری پولشان آماده اند، ولی اغلب انتظار سود دارند.

اینجا یا فقدان شخصیت است و یا در ارتباط با شخص مقابل مخدوش شده. تو دیگر احساس انسان بودن نخواهی کرد.

هیچ کس دوست ندارد که در راز و رمز بماند.

 تفکرت را عوض می کنی ولی آزاد نخواهی بود. لحظه آزادی تو دیروز بوده است تو تصمیمی گرفتی. برای زندگی خودت و دیگران طرح هایی پیشنهاد کردی، که قابل برگشت نیست.

آیا به صبحگاهان که ما را از یکدیگر جدا می کند و با شامگاه که دوباره کنار هم بر می گردیم برای گفتگویی خودمانی در کنار آتش، قانعی؟

دو نفری که خوب می دانند هیچ تفاهمی با یکدیگر ندارند، فرزندانی را بدنیا می آورند که هرگز آنها را درک نمی کنند و بچه ها نیز آنها را هرگز نخواهند فهمید.

زندگی این چنین بسیار عالی است، « در دنیای خشونت، حماقت و طمع».

ما هر روز برای یکدیگر  می میریم آنچه از دیگران می دانیم تنها یادگاری است از لحاظتی که آنها را می شناختیم.

جهنم چیست؟ جهنم منیت انسان هاست . جهنم تنها نتیجه فرافکنی هاست . از چیزی نمی توان گریخت و جایی برای گریز هم نیست، انسان همیشه تنهاست.

آخرین وسوسه بزرگترین خیانت است، انجام رفتاری درست برای علتی اشتباه.

به یاد آور که ایمان مردها را از کشور برون کرد عصر ما زمان میانه روی در پرهیزکاری است و اعتدال در فساد است.

رنج مورد تمسخر قرار گرفتن با دروغ های خودمان را بر ما مپسند، به ما بیاموز که ارج نهیم و اهمیت ندهیم. خاموش نظاره کردن را به ما بیاموز.

خاطره نیرومند است، ماورای خواسته. غرور شکستنی است، سایه غرور بلند است، در عبور طولانیش، رضایتی از خواسته نیست.

و این قانون زندگی است: به خاطر بسپار که انسانها در هنگام رفاه از خداوند غافلند و در مصیبت در تقبیح.

ساختن به دست ما بشر تا هنگامیکه خدا با ما نباشد عبث است.

چنانچه فروتنی و پاکی در قلب نباشد، در شهر نیز یافت نخواهد شد.

آرام باش و رستگاریت را با پشت کار به دست آور.

بیاموز تا از توقع زیاده بپرهیزی.

تو اکنون در خواهی یافت که بدون حضور او دیگر احساس انسان بودن و فردی مستقل بودن را نخواهی داشت.

انسانها نقش خود را فراموش می کنند.

گاهی هدف قرار گرفتن، ناگهان انسان را از رویارویی با حقیقت محض خویش به جنون می رساند.

زمستان با پوشاندن زمین در زیر برفی فراموشکار، گرممان نگهداشت.

هیچ چاهی به راکدی رودخانه نیست.

بوف ، در سکوت فریاد می کند.

نیمی از آسیبی که به دنیا وارد آمده توسط کسانی است که احساس مهم بودن می کنند.

هنگامیکه به قلب نود(همانا) سکوت می نگریستم، نه زنده بودم و نه مرده و هیچ نمی دانستم.

جوانی بی رحم است و پشیمانی هم ندارد.

پیرمرد با سینه ای چروکیده شاهد صحنه بود و باقی( داستان را) پیش گویی کرد.

من پیرمردی هستم وامانده در خشکسالی که پسری جوان مرا، در انتظار باران، می خواند.

ما هر روز برای هم می میریم و هنگامیکه دوباره همدیگر را می بینیم، مانند غریبه ها با هم ملاقات می کنیم. ما همیشه در حال تغییریم و متفاوت می شویم.

پرتو زندگی من منتظر وزش باد مرگ است. مانند پری بر پشت دست، پرتو خورشید را گرد و غبار گرفته، و خاطره در این کنارها در انتظار باد سرد به سوی سرزمین مردگان است.

درد مخالف سرور است ولی سرور نوعی درد است باور دارم که لحظه تولد هنگامی است که به مرگ آگاه می شویم باور دارم که فصل تولد فصل قربانی دادن است.

رودخانه جاری است ، فصل ها تغییر می کنند گنجشک و سار وقتی برای تلف کردن ندارند. انسانها اگر تلاش نکنند چطور می توانند زندگی کنند؟

انبوهی از تصاویر مخدوش:

زیر تابش خورشید، جائی که درخت مرده دیگر سایه بان نیست، و جیرجیرک هم آسایش ندارد، و سنگ خشک است و صدایی از آب نیست.

جملاتی از نیچه

 در اعماق روح من، ما دو نفر هستیم؛ خداوند و من.

 سراسر وجود انسان طرحی از خداست که در زمین گام بر می دارد.

 یک پرنده ی کوچک که زیر برگ ها نغمه سرایی می کند برای اثبات خدا کافی است.

داور متعال، تو خوب می دانی که من هر گام که بر می دارم، به سوی تو می آیم.

یکی از دشوارترین کارها، بیرون کشیدن مداوم پلیدی ها از روح است و این کاری است بس مشکل.

اندیشه به سقوط، تفکری غمگین تر از این نیست.

افکار باید همیشه به سوی آینده سیر کند. اگر خدا می خواست که انسان به قهقرا برگردد، یک چشم پشت سر او قرار می داد.

 کارها را نباید به زور بلکه با عقل و تدبیر انجام داد.

انسانیت به منزله ی یک هویت واحد است. همه از یک خاک ساخته شده اند.

دل های مردمان شبیه هم است و بشریت به منزله ی قلب واحدی است . فرق بین محرومین و محروم کنندگان فقط در موقعیت اجتماعی آن هاست.

 باید به طبقه ی پست جامعه کمک کرد، دست از تحقیر و نفرت داشتن از آنان شست و به خصوص باید به تعلیم و تربیت این جماعت کوشید.

شجاعت، به کار بردن مثبت زور است و ظلم به کار بردن منفی آن.

 طوع، زنجیری ست که دست و پای هر آزاده ای را خواهد بست.

کینه و تنفر را به کسانی واگذار کنید که نمی توانند دوست بدارند.

 رحم و شفقت نیز مانند عدالت قانونی به شمار می رود و مهربانی نیز مانند پرهیزکاری یکی از وظایف انسان است.

شکست، دایه ی غرور است.

خنده، کوتاه ترین فاصله بین دو نفر است.

در دقایق بحرانی لحظات حساس فرا می رسد. وقتی بیش از حد به زشتی متمایل شویم، سنگینی وجودمان تعادل از دست داده و ما را با اعماق پرتگاه می کشاند.

 بزرگ ترین امتحان کننده خداست و کوچک ترین امتحان دهنده بنده ی خدا.

 اگر نمی خواهی امتحانت کنند ،کار خود را درست انجام بده.

آن چه را در اعماق وجودت احساس می کنی انجام ده.

از لا به لای شدیدترین ظلمات ، نور حقیقت شعله می کشد.

کسی که در زندگی هدف عالی و ارجمند دارد هرگز به دامن تسلیم و ابتذال نخواهند غلتید.

قبل از آن که خزان از راه برسد از هر بهار استفاده کن.

آنان که نمی توانند خود را اداره کنند، ناچار از اطاعت دیگرانند.

همانطور که شادی برای همه هست، غم نیز هست.

زندگی بدون زن در نظر من گلستانی بدون گل و عطری بدون بو و خراب مراحتی بدون رؤیای خوش بیش نیست.

خدا منتهای عظمت عالم خلقت است، عشق منتهای عظمت آدمی.

 انسان محتاج عشق است.

صالح ترین فرزندان آن ها هستند که با اعمال خود باعث افتخار پدرومادر خود می شوند.

مرگ مهم نیست، خوش بخت نبودن مهم ترین چیزهاست.

در بینوایی هم چنان که در سرما نیز دیده می شود به یک دیگر فشرده تر می شوند.

اگر انسان بتواند رنج را نیز به مانند  شهری ترک گوید، می تواند خوش بختی را از سر بگیرد.

هر آموزشگاهی را که باز کنید در زندانی را بسته اید.

 امید در زندگی بشر  آن قدر اهمیت دارد که بال برای پرندگان.

تاریخ می آید و می رود، اما هنر باقی می ماند.

قحطی و بیماری در مقایسه با جنگ چیزی نیست؛ زیرا خود این دو نیز زاییده ی عواقب وخیم و ناهنجار جنگ هستند.

 کسانی که در راه وطن جان می دهند، جا دارد که عموم ملت بر جنازه شان نماز گزارند.

به عقیده ی من هر شاعر واقعی باید به وسیله ی افکاری که از حقایق ابدی در او به وجود می آید بر همه افکار عصرش مشرف و مسلط باشد.

 ادبیات راز پنهانی تمدن است، شعر سر مکتوم آمال است.

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم تیر 1391ساعت 19:29  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

اندیشه های زرین گوته

فکر می کنیم آنچه را در نظر نمی گیریم، حقیقی نیست.

علاقه به سخن گفتن به موقع پدید می آید و به حقیقت، سخن از دل و بر زبان جاری می شود.

تنها در کارهایت حق را رعایت کن، دیگر امور خود به خود انجام خواهد شد.

یکی بیهوده وراجی می کند و دیگری تنها از این همه نه را می شنود.

انسان های بسیاری فکر می کنند آنچه را تجربه می کنند، فهمیده اند.

بهترین امری را که می توانی از آن آگاه شوی، نباید به دیگران بگویی!

زندگی بیهوده، مرگ زود هنگام است.

عجب مردمانی که تمام فکر و ذکر آنان رسوم و رسم است!

زندگی به ما می آموزد که بر خویشتن و دیگران کمتر سخت بگیریم.

هر چه پدید می آید، ارزشمند است زیرا نابود خواهد شد.

بدترین جامعه به تو این احساس را می دهد که تو انسانی همانند دیگران هستی.

آنچه مقدر است پیش آید بهتر است اکنون رخ دهد.

تنها یک بار در جهان زندگی می کنیم.

هر جا همدلی پایان پذیرد، حافظه نیز پایان می گیرد.

امروز همه چیز برایم پرشکوه است، ای کاش که این حال می پایید! امروز با عینک عشق می نگرم.

هیچ دردی برایم سخت تر از آن نیست که در بهشت تنها باشم.

خنده، گریه، علاقه و رنج همگی فرزندان یک پدر و مادرند.

تنها کسی که اشتیاق را بشناسد، درد مرا می شناسد.

اگر انسان ها بد باشند، هیچ احساسی جز لذت از رنج دیگران ندارند.

کمترین انسان نیز می تواند کامل باشد، به شرط آنکه در محدوده ی توانمندی ها و مهارت های خویش فعالیت کند.

هیچ آزمونی اگر جسارت آن را داشته باشیم، خطرناک نیست.

آنجا که نور بسیار است، سایه تیره تر است.

آنچه از نیاکان خویش به ارث برده ای، تصاحب کن تا صاحب آن باشی.

حتی کم ارزش ترین نیز، اگر کامل باشد ممکن است نیک بختی به ارمغان آورد و به گونه ی خویش کمال یابد.

حضور فقیر برای نیک بخت ناراحت کننده است! و حضور نیک بخت برای فقیر بیشتر.

نخستین وظیفه ی قاضی شنیدن سخن متهم است.

می پرسی بهترین حکومت کدام است؟ آن حکومتی که حکومت بر خویشتن را به ما می آموزد.

بشارت را می شنوم، ولی ایمان در وجودم نیست.

از گناهان خویش زمانی می هراسیم که می بینیم دیگران نیز مرتکب آن ها می شوند.

بافتن تاج گل ساده تر از یافتن سری شایسته ی آن است.

اشتباهی بزرگ است که خود را بالاتر از آنچه هستیم و کمتر از آنچه داریم، بدانیم.

مهربانی به جای احترام همیشه تمسخرآمیز است.

ناسپاسی پیوسته گونه ای ضعف است. هرگز ندیده ام که انسان های کوشا ناسپاس باشند.

آن کس که بسیار می اندیشد، همیشه بهترین را بر نمی گزیند.

همه پیر می شویم ولی کیست که زیرک شود؟

باور سرآغاز نیست، بلکه پایان تمام دانش هاست.

آدمی تا زمانی که تلاش می کند، مرتکب خطا می شود.

اغلب برای هر خطای ساده ای تاوانی سنگین می پردازیم.

پیر شدن هنر نیست، تحمل پیری هنری است.

جهان پیر می شود و با پیِری هر چه بیشتر، بدتر.

جوانی به دلیل علایق گوناگون و پیری به دلیل نبود این علایق به فراموشی سپرده می شود.

هدیه ای بس گران به جای آنکه مشکل گدایان را حل کند آنان را به آنجا می کشاند.

آنجا که بسیار از دست رفته باشد، می توان سودی حاصل کرد.

می گویند تظاهر گناهی بزرگ است ولی ما همگی با تظاهر گذران زندگی می کنیم.

 شیطان را حقیر نشمار، زیرا آن کس که انسان ها از او تنفر دارند، بی تردید کسی است.

هیچ مبارز زیرکی، خصم را حقیر نمی داند.

زیبایی ساده را فرد با تجربه می ستاید، اما توده ی مردم به دنبال زرق و برق اند.

اغلب مغروران به خفت کشیده می شوند.

خوشا به حال آن کس که در سینه اش صداقتی ناب دارد، از هر فداکاری که کند، پشیمان نخواهد شد.

خورشید بر نیک و بد می تابد.

هر کس در سرشت خویش چیزی دارد که  اگر آشکارا بر زبان آورد، بی تردید او را از چشم دیگران می اندازد.

هیچ نشان ظاهری از احترام را نمی توان یافت که دلیلی اخلاقی نداشته باشد.

کیست که به زنان نفرت ورزد و بتواند زندگی کند!

خرافات جنبه ی شاعرانه زندگی است، از این رو خرافاتی بودن برای شاعر چندان زیان بخش نیست.

ای تقدیر انسان چه شباهتی به باد داری!

در باب گلها می توان شعر سرود ولی سیب را باید گاز زد.

شاعران جدید آب بسیار در جوهر می کنند.

 

پیامک های زیبا

تمام آنچه برای شادی و خوشبختی واقعی نیاز دارید، در درون خودتان است.

اگر گرفتن تصمیم مهم دشوار شود علتش فقط یک چیز است: نداشتن تصویر روشن از ارزشهای زندگی.

بر خلاف اندیشه های مدرن درباره ی زن و مرد، آموزش واقعی در مورد رابطه ی آنها را باید در فرهنگ های شرقی یافت.

بزرگترین جلوه ی جهل و نادانی انسان، نپذیرفتن دانش دیگران درباره ی چیزی است که خود اطلاعی از آن ندارد.

زندگی به قدری کوتاه است که فرصتی برای آزمایش اعتقادات مکرر نیست.

هیچ چیز نمی تواند بدون اجازه شما ، شما را خوشحال یا ناراحت کند. شما نمی توانید جلوی سیل را بگیرید، اما می توانید جان پناه بسازید.

 مرد و زن هر دو خود را در مورد یکدیگر فریب می دهند، زیرا آنچه برای آنان گرامی و قابل احترام است، تنها آرمان های خودشان است.

به جای زندگی کردن با واکنش های غیر ارادی خود، باید آنها را آگاهانه در اختیار گرفت.

نوشیدن باده ی عشق از هر جا باشد تفاوتی ندارد، همین قدر کافی است از این باده سر خوش باشیم.

همین که خود را از دلبستگی به مال و منال دنیا برهانید، از زیر سلطه آنها آزاد خواهید شد.

 با آنچنان عشقی در قلبت زندگی کن که اگر اشتباهاً به جهنم رفتی، خود شخص شیطان تو را به بهشت باز گرداند.

مردم خودشان را با هر چیزی خسته می کنند، مگر با تفکر و اندیشه. واقعاً چرا؟

مشکلات درس هایی آموزنده اند که به لباس مبدل در آمده اند؛ بنابراین آن ها را گرامی بدارید و از آنها بیاموزید.

تجربه ها چنان فرش عظیمی هستند که می توان بر روی آن هر نقش و نگار دلخواهی طراحی کرد.

جوانی که فراموش می کند شاخه گلی به محبوبش بدهد، سرانجام وی را از دست خواهد داد.

دانشگاه تمام استعدادهای افراد ، از جمله بی استعدادی را آشکار می سازد.

 احساس پشیمانی های دائم و نگرانی از رویدادهای آینده، از مخرب ترین احساسات منفی انسان به شمار می آید.

 آنچه که به صورت رنج و یا لذت جلوه گر می شود، تعیین کننده ی سرنوشت آدمی است.

خوشبختی وجود ندارد و ما خوشبخت نیستیم، اما می توانیم این حق را به خود بدهیم که در آرزوی آن باشیم.

مجبور نیستند با هر فکری که به ذهنتان خطور می کند هم داستان شوید.

برای اینکه بت پرست نباشید، کافی نیست که بت ها را شکسته باشی باید خوی بت پرستی را ترک گفته باشی.

آزادترین مردم روی زمین کسانی هستند که به صلح و صفای درون دست یافته اند.

کسانی که خزانه واژگان شان فقیر است به فقر احساسی و عاطفی دچارند.

بشریت به دنبال یافتن زندگی آرام و بری از گناه است که هرگز هم نمی یابد، زیرا آن را زیر پا گذاشته و فراموش کرده اند.

بدترین راه حفظ یک ازدواج محروم کردن دیگری از آزادی هایش می باشد.

قبل از آنکه بتوانید به کسی عشق بورزید و یا از کس دیگری عشق دریافت کنید، باید خود را دوست بدارید.

هنگامی که همه یکسان فکر می کنند دیگر کسی بیشتر نمی اندیشد.

زندگی امروز خود را به شیوه ای بگذرانید که گویی همه چیز در همین یک روز است.

نفرت دیگران را با عشق پاسخ گویید.

در دنیای ما همه چیز تابع پیشامد است.

همه روابط آیینه های خودتان و همه مردم معلمان شما هستند.

تحمل زندگی سخت است ولی نباید چنین وضعی را اقرار کرد.

یک کله ی خراب مایه ی گرفتاری و دردسر یک جفت پا است.

اگر رویا و تخیل در کار نباشد انسان تباه می شود.

افراد برتر فقط با ظرافت زیادی که در دیدن و شنیدن دارند از دیگران متمایز می شوند.

هر سوالی که پرسیده شود پاسخ عشق است.

داشتن جهت و هدف زندگی، مهمتر از دستاورد های فردی است.

شور و شوق زندگی در سادگی و بی ریایی است.

آزادی هرگز به این معنا نیست که از هیچ چیز نترسید، آزادی به این معنا ست که با وجود ترس هایتان دست به عمل می زنید.

در اندرون همه ما گنجی بیکران از عشق و شادمانی و نعمت هست که می تواند آنچه را که در آرزوی آنیم، برایمان فراهم کند.

وقت آن است که بشر تخم بلندترین امیدهای خود را بپاشد.

پیروزی و شکست بخشی از زندگی هر کسی است.

خلاصه نویسی، خواهر ذوق و استعداد است.

مراقب هر نوع فکر و تردیدی که به ذهنتان می آید باشید.

داشتن فضیلت نیک و زیاد، موجب شهرت است ولی موجب مصیبت نیز هست.

هر کس از دیدن انسان های سیر و راضی لذت می برد.

زندگی چقدر کسالت بار بود اگر پیش از وقوع حادثه ای می دانستیم که واقعه ای روی خواهد داد.

بدانید که شما هیچ گاه در جایی گیر نمی کنید و در جا نمی زنید و محبوس نمی شوید، مگر آنکه خودتان بخواهید.

اگر کالبدهای شما به خاطر خدا سوخته شود اما عشق نداشته باشید، هیچ ارزشی نخواهد داشت. هیچ.

هر کس حق دارد که با هر کس که دوست دارد و هر طور دلش می خواهد زندگی کند.

هر فضیلتی نسبت به دیگر فضیلت ها، حسد می ورزد.

تنها امنیت واقعی در زندگی، دانستن این نکته است که انسان بی تردید هر روز در حال پیشرفت است.

مهم ترین پیام که از جهان معنوی به ما رسیده است این است که: « همسایه ات را مثل خودت دوست بدار» این پیام را گوش کرده و آن را شعار روزانه خویش کنید.

عشق نور است که هر چه را در مسیرش قرار بگیرد از جمله قلب ها را از خود روشن می سازد.

عشق قانونی است که در خود تمام قانون های دیگر را خلاصه می کند.

فضایل نیکو در اثر حسادت ممکن است فنا شود.

آنچه را که بدانید در وجودتان تجلی خواهد یافت.

دردی را که می تواند احساس کنید، پس می توانید التیامش بدهید.

وقتی کسی راهش را انتخاب کرد، نباید بترسد.

عشق، همیشه با قدری جنون همراه است و در جنون هم، قدری منطق وجود دارد.

فرار از موقعیت های ناراحت کننده اغلب سبب رشد ترس می شوند.

اگر می دانید که حق با تو است، بر روی حرف و صداقت خود بمان.

سه چیز می ماند: ایمان، امید و عشق. اما برترین آنها عشق است.

وجود شک در زندگی، مانند داشتن یک خیانت کار در زندگی است.

وقتی با کسی خوب حرف نزنیم، تعجب آور نیست که او با ما بیگانه باشد.

 عاشق هر که هستید، با وفاداری به او عشق بورزید.

تنها راه به وجود آوردن تغییر آن است که آن را امری فوری بدانیم.

وقتی نگاهی کریمانه به دنبال می اندازی چهره فرشته تو مشهود است.

مخفی کردن لازم است ولی مخفی شدن هرگز.

بشر موجودی است که باید بر خود غلبه کند.

اگر ایمانم چنان باشد تا آنجا که کوهها را جابه جا کنم اما عشق نداشته باشم؛ هیچم.

 رسیدن به هدف به خودی خود باعث خوشبختی دراز مدت نمی شود، بلکه با تعقیب هدف است که شخصیت شکل می گیرد.

در جهان چیزی به نام زمان وجود ندارد، زمان تنها ابتکار و ابداع انسان به خاطر نیاز او

خدا عشق است. عشقی که هنگام نفوذ به درون ما، نرم می کند، ناب می کند، تازه می کند، بازسازی می کند، درون آدمی را باز می سازد.

هر کس به طور ذاتی و غریزی قادر است در این جهان به قله های رفیع خوشبختی و احساس رضایت دست پیدا کند.

 رنج را باید همانطور که در زندگی بیان می شود بیان کرد.

آنان که از خود عشق ساطع می کنند با عشق خود زندگی می کنند و با عشق نیز نفس می کشند، دیگران را به سمت خود می کشانند.

مهر ورزیدن پادزهر واقعی ترس و شک است.

خود را سرزنش نکن اگر گاهی وقت خود را با بازیچه ها تلف می کنی این کارها خوشی های کوچکی هستند که تو را به کارهای بزرگ تحریک می کنند.

اضافه شدن داشته ای جدید، گویی درهای دنیا گشوده می گردند.

از فلاسفه می خواهم که به دنبال حقیقت نروند چون حقیقت نیاز به پشتیبان ندارد.

باید به ظرفیتی که هر شخص برای آموختن به خویش دارد، اعتماد کرد.

 عشق همه چیز را با درشت نمایی بیشتر نشان می دهد.

 در علم رویا هر مشکلی را می توان به یک فرصت تبدیل کرد.

تنها کسانی عمیق ترین لذت های زندگی و موفقیت های واقعی را می چشند که شیوه ی خدمت ایثارگرانه و صمیمانه را آموخته اند.

چیزهایی در زندگی هست که بر چسبی روی خود دارند با این مضمون: « تو قدر مرا نخواهی دانست، مگر اینکه مرا از دست بدهی و دوباره به دست بیاوری.»

زنان احساساتی نیستند، بلکه با احساسات خود در تماس اند.

به کار نینداختن فکر همان قدر برای شخص بد است که ورزش نکردن برای بدن یا حتی بدتر.

باید از اعتقاداتی که یاری بخش نیستند فاصله گرفت.

اعتقاد خود را نگهدار و در ره حفظ آن، از ریختن خون و شرف خود حتی در امور سخت و خطرناک مضایقه نکن.

به دنبال عشق، به دنبال این لحظه ی جاودانه بروید، به دنبال یگانه چیزی که تا هنگامی که نوع بشر به پایان روزگار خود برسد، می ماند.

 سه نیاز اصلی زنان عبارت اند از: نیاز به احساس امنیت، نیاز به برقراری ارتباط، نیاز به احساس ارزشمندی.

گلوله های برف برای سفید کردن خود نیازی به استحکام ندارند، به همین نحو انسان برای آنکه انسان باشد نیاز به انجام هیچ کاری ندارد.

 تنها پس از آنکه با مسائل پیچیده روبه رو شدیم، می توانیم مسائل ساده را درک کنیم.

 شما به دیگران احتیاج دارید، اما فقط به خودتان متکی باشید.

هیچ شکستی در زندگی معنا ندارد  و تنها نتیجه، مطرح است.

 آن کس که بر خلاف علم خود سخن می گوید دروغ گو است و آن کس که بر خلاف جهل خود سخن می گوید دروغ گوتر.

هنگامی که نسبت به روابط تان بی تفاوت می شوید و به آن توجه نمی کنید، دیگر به تدریج مانند گذشته از آن لذت نمی برید و اعجاز عشق را فراموش می کنید.

این یکی از شگردهای بزرگ زندگی است : کمتر خواستن و بیشتر آمدن.

رها کردن الگوهای احساسی هنگامی که کاملا شکوفا شده اند بسیار مشکل است.

همه چیز لایق نابودی است.

هر چه احساسات حتی ناچیز را حس کنید، بیشتر احساس سرزندگی خواهید داشت.

انسان آفریده نشده تا تمام مشکلات  جهان را حل کند، بلکه برای آن خلق شده که دریابد چه کند.

بهترین چیزی که شما و همسرتان می توانید به فرزندان تان هدیه دهید، نمونه رابطه ای صمیمانه، سالم و عاشقانه است.

سرنوشت هر کس در لحظات تصمیم گیری شکل می گیرد.

 تنها در صورتی می توانیم به کسی کمک کنیم که به او اعتماد داشته باشیم.

برای برآوردن قول ها باید حافظه ای خوب داشت.

 هر بار که عشق را از زندگی خود پس می زنید، بخشی از وجود خود را می کشید.

 با خدا همه چیز ممکن است.

هر موجود زنده ای یک دستگاه اطاعت دارد.

هنگامی که عشق را ابراز می کنید، طعم آن را دوباره می چشید.

وقتی انسان چیزی را آرزو می کند باید هدفی روشن از به دست آوردن آن داشته باشد.

اشک غصه نیست، اشک حالات درونی فرد را نشان می دهد.

اعتماد به نفس حقیقی این نیست که نترسیم. اعتماد به نفس واقعی آن است که بدانید و مطمئن باشید با این که می ترسید اما بی گمان دست به عمل خواهید زد.

 حقیقت این است که دستاوردها موجب ظهور و ایجاد احساس خوب نمی شوند،عزم و اراده است که نقش تعیین کننده در این میان دارد.

دو اشتباه بزرگ یکی این است که قبل از موعد اقدام به عمل کنیم و دیگری این است که فرصت مناسب را از دست بدهیم.

 اگر از همان ابتدا کار را بی اهمیت و پیش پا افتاده برگزار کنیم با شکست روبه رو خواهیم شد.

 هیچ چیز آسان تر از توصیف یک رئیس منفور نیست.

انسان از آنچه اتفاق می افتد ناراحت نمی شود، بلکه از عقایدش در مورد آنچه واقع می شود، ناراحت می شود.

 یکی از مهمترین و موثرترین راه های موفقیت در عشق و روابط، این است که بیاموزیم چگونه تمامی حقیقت را بازگو کنیم.

شادی کالایی نیست که با احتکار زیاد شود و نیز چیزی نیست که با بخشیدن بکاهد.

 فعالیتهای ادبی خود به خود انسان را زمین گیر می کند.

 درباره ی زن، تنها باید با مردان سخن گفت.

تعیین هدف، پایه ی همه ی موفقیت های زندگی و اولین قدم برای تبدیل ذهنیت به عینیت است.

 آنکه نتواند بپرسد، نمی تواند زندگی کند.

 برای آدمهای خوب هیچ جای بدی نیست.

 اکثر مشکلات ارتباطی به این دلیل ایجاد می شوند که شما تنها بخشی از حقیقت را بازگو می کنید نه تمامی آن را.

پاک شدن شک از زندگی برای همیشه انسان را با نیروی مرموزی که قبلاً مبهم بود، مربوط می کند.

 ایمان دید افراد را روشن می کند.

در ایجاد تغییر، معمولاً توانایی مطرح نیست، آنچه همواره اهمیت دارد وجود انگیزه است.

 راز موفقیت آن است که از نیروهای رنج و لذت استفاده شود.

 روزهای عمر، ذخایر گرانبهای زندگی هستند.

 زیبایی زمین در همین است که احتمال دارد رویاهای ما به حقیقت بپیوندد.

 عدم تایید و یا عدم پذیرش احساسی دیگران است که مخالف ها و یا اختلاف نظرهای کوچک را به دعواهای بزرگ منجر می کند.

 برای بازگشت به دوران شادمانه کودکی هیچ وقت دیر نیست.

بیکاری انسان را به یک فرد بی مصرف و فاسد مبدل می کند.

وقتی عاشق باشیم همیشه سعی می کنیم که بهتر از آنچه هستیم، بشویم.

 از ابر انسان است که انسانهای برتر دلگرمی و شجاعت می گیرند.

جهان را می توان دو گونه دید: سرشار از صلح و صفا و دوستی و یا پر از خشونت و ستیز و دشمنی. آنی است دوگانگی نیک و بد جهان.

صحبت در مورد عیب های یک آدم با استعداد درست مانند این است که بخواهید درباره ی عیوب یک درخت تنومند که در باغی روییده است صحبت کنید.

شکارگرانی موفق هستند که شرایط را به شکار تحمیل می کنند و وادارش می کنند نزدآنها بیاید.

 ترسوها نه شکست می خورند و نه پیروز می شوند.

 زیبایی و لطف، قسمتی از بخشش شخص بخشاینده است.

 بزرگترین نیرویی که می توان از آن استفاده کرد، دردی است که از درون سرچشمه می گیرد نه از بیرون.

عصر ما دوران ناکامی ها و سوء تفاهمات است و یقیناً همچنان ادامه خواهد داشت.

 آنچه شما عشق می نامید یک مشت خوشی سفیهانه و زودگذر است.

 اعتماد به نفس واقعی، همواره از درون خود شما تولید می شود نه از بیرونتان.اعتماد به نفس واقعی ، زاییده ی تعهد شما به خودتان است.

 در رابطه جنسی به سختی می توان دیگری را فریب داد، چون آن جاست که هر کس نشان می دهد واقعا کیست.

 فکر می تواند از جسم فراتر رود، جسم به مقدار زیاد تحت کنترل فکر است.

 زیبایی و لطف، قسمتی از بخشش شخص بخشاینده است.

 رویاها غذای روح هستند، همانطور که خوردنی ها غذای جسم اند.

عشق ماندگار هرگز بر جاذبه ی جسمانی میان شما و معشوق که همواره در حال تغییر است، متکی نیست.

زندگی روزمره به قدری یک نواخت ، کسل کننده و رقت آمیز است که صحبت درباره آن انسان را خسته و غمگین می کند.

 عفو و گذشت پایه ی بیداری معنوی است.

 شغل و حرفه، ستون فقرات زندگی است.

برای آدم های خوب هیچ جای بدی نیست.

 شرایط محیطی شخصیت نمی سازد بلکه آنچه را که هست آشکار می سازد.

 شیفتگی چیز زیادی است به زندگی چاشنی می دهد و شادکامی ها را افزون می دهد.

هیچ پیروز مندی تصادف را باور ندارد.

ما می توانیم تنهابا داشتن شجاعت و آگاهی، هر رویدادی را در زندگی خود کنترل کنیم و قادریم زندگی مان را به افسانه بدل سازیم.

 زمان و مکان محال است بتوانند نبوغ را در تنگنا قرار دهند.

آدم نباید زیاد پایبند تشریفات باشد.

 بهتر است که انسان چیزی نداند تا بسیاری از چیزها را نیمه تمام بداند.

هرگز نگذار آگاهی از عیب هایت، تو را بترساند.

به جای مراجعه مکرر به گذشته بکوشید از آن درس بیاموزید.

 سه عنصر سازنده ی اکسیر عشق عبارتند از: توجه، محبت، تشکرو قدردانی.

راز موفقیت آن است که از نیروهای رنج و لذت استفاده شود.

خودت را باد نکن، کوچکترین سوزن تو را می ترکاند.

 هرگز فرصتی را برای شاد کردن دیگری از دست ندهید، چرا که نخست خود شما از این کار سود می برید، حتی اگر هیچ کس نداند شما چه می کنید.

 آنچه که با درد همراه است و آنچه که با لذت پیوند خورده است، سرنوشت را شکل می دهد.

 فقط اجازه دهید چیزهای خوب وارد زندگیتان شوند.

 پرسش موجب دست یابی به داشته های تازه ای می شود.

 من کسی را دوست دارم که روحش لبریز است.

قدرت تعهد، بذر عشق میان شما و معشوق را آبیاری خواهد کرد و به آن این امکان را خواهد داد تا در قلب شما به بار بنشیند.

 فقط یک راه برای مواجه شدن با یک مشکل وجود دارد، حمله مستقیم به آن.

 زندگی وقتی با تخیلات روانشناسی توام باشد بغرنج است.

 زندگی موهبت است و باید از آن لذت برد و احساس شادمانی کرد.

با قبول دوستی باید دشمنی را هم قبول نمود.

 انسان همان چیزی است که در دل خود به آن باور دارد.

به درک مستقیم خود اعتماد داشته باشید.

همگی ما خودمان را برای کشتن اژدها آماده می کنیم. اما در پایان به وسیله ی مورچه های کوچک دریده می شویم که هرگز به آنها اهمیتی نمی دادیم.

اگر هنر زیستن را در لحظه حال به کافی پرورش دهید خواهید توانست در هر کاری معنی جذبه و سازندگی را پیدا کنید.

بخشش و کمک راز زندگی است.

 در جنگ توانایی غافل گیر کردن حریف، کلید پیروزی است.

اگر شما دو پرنده را به یکدیگر ببندید، آنها در مجموع دوبال خواهند داشت، اما هرگز موفق به پرواز نخواهند شد.

نرسیدن به هدفی گاهی ممکن است با رسیدن به هدفی راستین همراه باشد.

 آدمی هر چه بیشتر خود را راه ببرد، دیگران کمتر او را راه خواهند برد.

 هماهنگی را باید در سکوت درون جستجو کرد.

مشکل ترین مرحله در رسیدن به هدف، گرفتن تصمیم واقعی و مفید بودن آن است.

نباید اجازه بدهیم روحمان به وسیله افسوس و پشیمانی ساییده شود.

چنان چه احساس می کنید، عشق و حمایت کافی در زندگی خود دریافت نمی کنید ، احتمالاً همواره عشق را از زندگی رانده اید.

برای سعادت فرد و جامعه ، مبارزه با تنبلی باید یک وظیفه ی همگانی باشد.

 آفریدن واقعیت با افکار امکان دارد.

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم تیر 1391ساعت 19:29  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

هرمان هسه

هرمان هسه

هر چه نزدیک تر به هم بنشینیم آشنایی با یکدیگر دشوار تر است.

 در طبیعت موجودی شرورتر، وحشی تر و خشن تر از انسان عادی نیست.

پول و قدرت پدیدآورنده ی شک و بدگمانی است.

برخلاف تصور ، قوانین و دستورالعمل ها تنها برای فرد وضع نشده، بلکه برای توده، اقوام و کل مردم وضع شده است.

هربار از کسی می هراسیم، دلیلش آن است که در نظر خود او را قدرتمند تر از خویش در نظر آورده ایم.

اگر نسبت به خویشتن لبریز از تردید باشیم، داوری و نقد دیگران را از یاد می بریم.

اگر احساس یکدلی نکنیم، دستخوش هراس می شویم.

برای مردم هیچ امری عصبانیت برانگیز تر از آن نیست که کسی مجبور شود نظر آنان را درباره ی خودش تغییر دهد.

تنهایی همان راهی است که در آن سرنوشت، انسان را به نزد خودش باز می گرداند.

آری، به خودتان، به تفاوت با دیگران، به احساستان و به سرنوشتتان آری بگویید! زیرا راه دیگری وجود ندارد.

گروهی خود را کامل می دانند، زیرا تنها ادعاهای کمتر از خود دارند.

دشوارترین کار آن است که از پس دردهای دیرپای جسمی بر آییم.

زندگی ما لبریز از احساس های حقیرانه، زیبا و شکوهمند است و اگر به هر یک ستمی روا کنیم، ستاره ای را خاموش کرده ایم.

شکیبایی سخت ترین و تنها کاری است که ارزش یادگرفتن دارد.

هیچ انسانی آنچه را که خود تجربه نکرده باشد، نمی تواند بفهمد و درک کند.

تنها فکری ارزشمند است که با آن زندگی می کنیم.

آگاهی، هیچ خصم سرسختی جز میل به آگاهی و فراگیری ندارد.

بر اساس تجربه هایم پیوسته تنها وجدانی وجود دارد و قوی است که در هر حال بیدار باشد.

فرد تحصیلکرده تنها تحصیل بیشتری کرده است و به هیچ روی فروتن تر از دیگر مردم نیست.

همه چیز فانی است و در برابر خدا هیچ امری نیست که در هر دم و بازدم ما بر او آشکار نباشد.

ایمان همانند عشق از راه عقل به وجود انسان راه نمی یابد.

هر چقدر توانایی ما در عشق ورزیدن و تسلیم شدن بیشتر باشد، به همان نسبت هم زندگی ما پربارتر می شود.

آگاهی عمل است، آگاهی تجربه است. آگاهی پایدار نیست. پایداری آگاهی یعنی لحظه.

هیچ واقعیتی جز آنچه در درون ماست وجود ندارد.

خرد یاد دادنی نیست. آن خردی که خردمند می کوشد آن را منتقل کند، جز حماقت نیست.

شاید انسان پس از عطش تجربه، هیچ عطش قوی تری جز فراموشی نداشته باشد.

باید به همه چیز توجه کرد، زیرا قدرت تفسیر همه چیز را داریم.

اگر به جای تلاش برای دستیابی به حقیقت با تملک حقیقت مسایل حل می شد، ما چه می شدیم و فلسفه به کجا می انجامید؟

هر نعمتی که داریم، نمی بینیم و قدرش را نمی دانیم.

همیشه آنچه ارزش گفتن دارد، اما هرگز بر زبان آورده نمی شود، وجود خداست.

کشتن حسی زنده و معنوی دشوارتر از حیات بخشیدن به مرده ای است.

هر آنچه به نظر افول کرده است، ممکن است روزی برآید.

حقیقت یک داستان همیشه آن چیزی است که شنونده باور دارد.

طبیعت شناختی از یکنواختی ندارد یکنواختی اختراع شهرنشینان است.

حاصل هر شغلی همیشه بدبختی، محدودیت و سرخوردگی است.

هیچ کس خواب آن چه را به او ربطی ندارد، نمی بیند.

در واقع حقیقت هرگز چنان نبوده است که فردی آرزو کند و آن را برگزیند، ولی پیوسته سرسخت بوده است.

قلمرو آزادی همان قلمرو فریب هاست.

اگر نگرش و اراده ی نیک کافی بود، جهان پر از نویسندگان طراز اول می شد.

تنها خود نماد ماندگار است و نه رونوشت آن.

هر جا زندگی لحظه ای کامل به نظر آید، تضاد وجود دارد.

هنرمند کمبود رفتار اجتماعی خود را با اثرش جبران می کند.

پر نبوغ ترین آهنگساز نیز اگر خویشتن را مهم تر از آن چه هست بداند، زیان خواهد دید.

خوشبختی یعنی چگونه زیستن، نه خود زیستن، استعداد و نه موضوعی عینی.

لحظه ای از خود گذشتن و سال ها را فدای تبسم زنی کردن، نیک بختی است.

تخیل و توانایی احساس جز قالب های بیان عشق نیست.

آن یکی عاشق شد و خویشتن را یافت. اما اغلب عاشق می شوند تا خویشتن را به فراموشی سپارند.

عشق سبب رنج ما می شود، ولی هر چه با فروتنی بیشتر رنج ببریم، این عشق در وجود ما قوی تر می شود.

آن جهتی که توپ ها به آن سمت شلیک می کنند، هرگز جهت درستی نیست.

عقل علیه قدرت و کیفیت

 علیه کمیت نمی تواند بجنگد.

باقی ماندن و رنج را تحمل کردن نیز حالی است و به سان حال شاخه ای خمیده بر درختی کهنسال است.

 

جملاتی از ویکتور هوگو

در اعماق روح من، ما دو نفر هستیم؛ خداوند و من.

 سراسر وجود انسان طرحی از خداست که در زمین گام بر می دارد.

 یک پرنده ی کوچک که زیر برگ ها نغمه سرایی می کند برای اثبات خدا کافی است.

داور متعال، تو خوب می دانی که من هر گام که بر می دارم، به سوی تو می آیم.

یکی از دشوارترین کارها، بیرون کشیدن مداوم پلیدی ها از روح است و این کاری است بس مشکل.

اندیشه به سقوط، تفکری غمگین تر از این نیست.

افکار باید همیشه به سوی آینده سیر کند. اگر خدا می خواست که انسان به قهقرا برگردد، یک چشم پشت سر او قرار می داد.

 کارها را نباید به زور بلکه با عقل و تدبیر انجام داد.

انسانیت به منزله ی یک هویت واحد است. همه از یک خاک ساخته شده اند.

دل های مردمان شبیه هم است و بشریت به منزله ی قلب واحدی است .

فرق بین محرومین و محروم کنندگان فقط در موقعیت اجتماعی آن هاست.

 باید به طبقه ی پست جامعه کمک کرد، دست از تحقیر و نفرت داشتن از آنان شست و به خصوص باید به تعلیم و تربیت این جماعت کوشید.

شجاعت، به کار بردن مثبت زور است و ظلم به کار بردن منفی آن.

 طوع، زنجیری ست که دست و پای هر آزاده ای را خواهد بست.

کینه و تنفر را به کسانی واگذار کنید که نمی توانند دوست بدارند.

 رحم و شفقت نیز مانند عدالت قانونی به شمار می رود و مهربانی نیز مانند پرهیزکاری یکی از وظایف انسان است.

شکست، دایه ی غرور است.

خنده، کوتاه ترین فاصله بین دو نفر است.

در دقایق بحرانی لحظات حساس فرا می رسد. وقتی بیش از حد به زشتی متمایل شویم، سنگینی وجودمان تعادل از دست داده و ما را با اعماق پرتگاه می کشاند.

 بزرگ ترین امتحان کننده خداست و کوچک ترین امتحان دهنده بنده ی خدا.

 اگر نمی خواهی امتحانت کنند ،کار خود را درست انجام بده.

آن چه را در اعماق وجودت احساس می کنی انجام ده.

از لا به لای شدیدترین ظلمات ، نور حقیقت شعله می کشد.

کسی که در زندگی هدف عالی و ارجمند دارد هرگز به دامن تسلیم و ابتذال نخواهند غلتید.

قبل از آن که خزان از راه برسد از هر بهار استفاده کن.

آنان که نمی توانند خود را اداره کنند، ناچار از اطاعت دیگرانند.

همانطور که شادی برای همه هست، غم نیز هست.

زندگی بدون زن در نظر من گلستانی بدون گل و عطری بدون بو و خراب مراحتی بدون رؤیای خوش بیش نیست.

خدا منتهای عظمت عالم خلقت است، عشق منتهای عظمت آدمی.

 انسان محتاج عشق است.

صالح ترین فرزندان آن ها هستند که با اعمال خود باعث افتخار پدرومادر خود می شوند.

مرگ مهم نیست، خوش بخت نبودن مهم ترین چیزهاست.

در بینوایی هم چنان که در سرما نیز دیده می شود به یک دیگر فشرده تر می شوند.

اگر انسان بتواند رنج را نیز به مانند  شهری ترک گوید، می تواند خوش بختی را از سر بگیرد.

هر آموزشگاهی را که باز کنید در زندانی را بسته اید.

 امید در زندگی بشر  آن قدر اهمیت دارد که بال برای پرندگان.

تاریخ می آید و می رود، اما هنر باقی می ماند.

قحطی و بیماری در مقایسه با جنگ چیزی نیست؛ زیرا خود این دو نیز زاییده ی عواقب وخیم و ناهنجار جنگ هستند.

 کسانی که در راه وطن جان می دهند، جا دارد که عموم ملت بر جنازه شان نماز گزارند.

به عقیده ی من هر شاعر واقعی باید به وسیله ی افکاری که از حقایق ابدی در او به وجود می آید بر همه افکار عصرش مشرف و مسلط باشد.

 ادبیات راز پنهانی تمدن است، شعر سر مکتوم آمال است.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم تیر 1391ساعت 19:28  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

جملاتی زیبا از استاد شریعتی

خداوندا نمی دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است  چه زجری می کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار.

لحظه ها را گذراندیم که به خوشبختی برسیم غافل از اینکه لحظه ها همان خوشبختی بودن.

به سه چیز تکیه نکن: غرور، دروغ و عشق. آدم با غرور می تازد، با دروغ می بازد، و با عشق می میرد.

وقتی نمی توانی فریاد بزنی ناله نکن!خاموش باش. قرنها نالیدن به کجا انجامید؟ تو محکومی به زندگی کردن تا شاهد مرگ آرزوهای خودت باشی.

 اگر پیاده هم شده است سفر کن، در ماندن می پوسی.

خدایا....

 آرامشی عطا فرما تا بپذیرم، آنچه را که نمی توانم تغییر دهم و شهامتی تا تغییر دهم آنچه را که می توانم و دانشی، تا بدانم تفاوت این دو را.

ایمان بی عشق ، اسارت در دیگران است و عشق بی ایمان، اسارت در خود.

اگر تنها ترین تنهایان شوم، بازهم خدا هست او جایگزین همه ی نداشتن هاست.

 در دردها، دوست را خبر نکردن خود یک عشق ورزیدن است. تقیه ی درد، زیباترین نمایش ایمان است.

مردن اگر خوب انجام شود، دیگران کار را تمام خواهند کرد.

اگر می خوانم، می جویم، می یابم ومی گویم، انگیزه ام دردی است که ریشه در جانم دارد و اگر از اینهمه سربتابم درد با جان یکی شده، خواهم کشت.

آنجا که عشق فرمان می دهد، محال سر تسلیم فرود می آورد.

خدایا چگونه زیستن را به من بیاموز، چگونه مردن را خود خواهم آموخت.

خدایا، در برابر هر آنچه انسان ماندن را به تباهی می کشاند مرا با نداشتن و نخواستن رویین تن کن.

از دانش طعامم دادند و از شعر شرابم نوشاندند و حقیقت دینم شد و راه رفتنم. و خیر حیاتم شد و کار ماندنم و زیبائی عشقم شد و بهانۀ زیستن.

انسان، خدا گونه ای در تبعید است.

دوست داشتن از عشق برتر است و من هرگز خود را تا سطح بلندترین قله های، عشق های بلند پایین نخواهم آورد.

من اگرخودم بودم و خودم، فلسفه می خواندم و هنر. تنها این دو است که دنیا برای من دارد. خوراکم فلسفه، و شرابم هنر، و دیگر بس.

خوشبختی هیچ نیست جز لذت و آرامش کسی که دیگر هیچ چیز به یاد نمی آورد.

اسمم را پدرم انتخاب کرد و نام خانوادگیم را جدم، دیگر بس است راهم را خودم انتخاب می کنم.

خدایا... رحمتی کن تا ایمان نام و نان برایم نیاورد؛ قوتم بخش تا نانم را، و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم، تا از آنها باشم که پول دنیا را می گیرند و برای دین کار می کنند نه آن ها که پول دین می گیرند و برای دنیا کار می کنند.

زنده بودن را به بیداری بگذرانیم، که سالها به اجبار خواهم خفت.

بدتر از توجیه های غلط، توجیه های درست! یعنی تکیه کردن بر یک حقیقت برای پایمال کردن حقیقت دیگر.

خدایا... به من بگو تو خود چگونه می بینی؟چگونه قضاوت می کنی؟ آیا عشق ورزیدن به اسم ها، تشیع است؟ یا شناختن مسمی ها؟

آزادی تو مذهب است، خوشبختی تو عشق من است و آینده ی تو تنها آرزوی من.

هر انقلابی دو چهره دارد: 1ـ خون 2ـ پیام.

عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت، روشن و زلال.

عشق، عبارتست از همه چیز را برای یک هدف و به پاداشش هیچ چیز نخواستن، این انتخاب بزرگی است، چه انتخابی.

دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است.

چه فاجعه ای است که باطل به دستی عقل را شمشیر می گیرد و به دستی شرع را سپر.

در روزگار جهل، شعور خود جرم است.

در عطا کردن است که ستوده می شویم و در بخشیدن است که بخشیده می شویم.

استوار ماندن و زیر هر باری نرفتن، دین من است.

من معتقدم که همه انحرافات ،جنایات، مفاسد، پستی ها، انحطاط ها و هر چه بد است، زاییده سه عامل در انسان است: « جهل، ترس،نفع» و توحید هر سه را زایل می کند.

روحی که پیام دارد، نه مرید می طلبد نه عاشق.

در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند و بر حسینی می گریند که آزادانه زیست.

هر انسان، کتابی است در انتظار خواننده اش.

اگر قادر نیستی خود را بالا ببری همانند سیب باش تا با افتادنت اندیشه ای را بالا ببری.

عشق یک فریب بزرگ است و دوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی و بی انتها.

در دشمنی دو رنگی نیست، کاش دوستان هم در موقع خود چون دشمنان بی ریا بودند.

چه شگفت انگیز و زیبا است که« نیاز» و« نیایش» هر دو هم ریشه اند و خوشایند!

عشق چه آسمانی باشد چه زمینی، عاقبتش به طرف خداست.

خدایا... به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم.

بزرگی و کوچکی عمل ارزش ندارد، جهت عمل است که ارزش دارد.

برای خراب کردن یک حقیقت، خوب به آن حمله نکنید، بد از آن دفاع کنید.

علامت اینکه جامعه و فردی از لحاظ فکری پیشرفته و باز است این است که قدرت تحمل عقیده مخالف را زیاد دارد.

دلی که از بی کسی غمگین است، هر کسی را می تواند تحمل کند.

مصلحت گفتن خوشایند است و فریب دادن و دروغ بافتن و تایید و تعریف کردن شیرین، اما حقیقت تلخ است.

فلسفه زندگی امروز در این جمله خلاصه می شود: فداکردن آسایش زندگی برای ساختن وسایل آسایش زندگی.

مسئولیت زاده توانایی نیست، زاده آگاهی است و زاده انسان بودن.

مرا کسی نساخت، خدا ساخت. نه آنچنان که کسی می خواست، که من کسی نداشتم ، کسم خدا بود، کس بی کسان او بود که مرا ساخت آن چنان که خودش خواست.

آنان که می فهمند عذاب می کشند و آنان که نمی فهمند عذاب می دهند.

آنگاه که تقدیر واقع نگریده، از تدبیر هم کاری ساخته نیست.

اگر تمامی خلق، گرگهای هار شوند و از آسمان هول و کینه بر سرم بارد، تو مهربان و جاودان آسیب ناپذیر من هستی ای پناهگاه ابدی، تو می توان جانشین همه بی پناهی ها شوی.

آنان که نسیم گذشت ازکوچه باغ دلشان عبور کند از قبیله ی بهارند.

در این دنیا، آفتاب همواره در سر زدن است، بهار همواره در رسیدن است و دل ها مدام، در فهمیدن ... .

چه رنجی است: لذتها را تنها بردن و چه زشت  است: زیبائیها را تنها دیدن و چه بدبختی آزار دهنده ایست: تنها خوشبخت بودن.

 در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است.

خوشبختی فرزند نامشروع حماقت است. اگر بتوانند نفهمند می توانند خوشبخت باشند.

سکوت عجب فریاد رسایی است، آنجا که حنجره ای برای فریاد نمی ماند.

پیروزی یک روزه به دست نمی آید، اما اگر خود را پیروز بشماری، یکباره از دست می رود.

تحصیل کرده ها ممکن است آغاز کننده خوبی باشند ولی پایان دهنده و عمل کننده ها همواره در ایدئولوژی ها، توده ها هستند.

شگفتا! وقتی که بود نمی دیدم، وقتی می خواند نمی شنیدم... وقتی دیدم که نبود... وقتی شنیدم که نخواند.

خدایا خودخواهی را چنان در من بکش یا چندان برکش تا خودخواهی دیگران را احساس نکنم، و از آن در رنج نباشم.

چه غم انگیز است عمری گداختن از غم نبودن کسی که تا بود از غم نبودن تو می گداخت.

خدایا مرا در ایمان، اطاعت مطلق بخش تا در جهان عصیان مطلق باشم.

فاجعه ای ناگزیر می رسد، و آن هنگامی است که« عشق با معشوق مغایر می افتد» و از این دو یکی را باید قربانی کرد.

انسان بیش از زندگیست آنجا که هستی پایان می یابد، او ادامه می یابد.

نیاز نشانه نقص نمی باشد، کسی که تابلوی زیبایی را می کشد همیشه نیاز دارد کسانی از آن دیدن کنند. شاعر نیاز دارد تا شعرش خوانده شود.

زالویی که می مکد با انسانی که مکیده می شود هم خون می شوند ولی این هم خونی، هم خونی دو دشمن است.

نه من هرگز نمی نالم قرن ها نالیدن بس است. می خواهم فریاد کنم اگر نتوانستم سکوت می کنم، خاموش مردن بهتر از نالیدن است.

خدایا... به هر که دوست می داریش بیاموز که عشق از زندگی کردن بهتر است و به هر که دوست تر می داریش بچشان که دوست داشتن از عشق برتر است.

از میان اشیا این عالم، چهار چیز است که مالک بردار نیست. یکی کتاب است،دیگری معبد است ،دیگری زیبایی است و دیگری ... دل!

هر کسی را،هر قبیله ای را توتمی است، توتم من، توتم قبیله ی من قلم است. قلم زبان خداست، قلم امانت آدم است، قلم ودیعه عشق است، هر کسی را توتمی است و قلم توتم من است، و قلم توتم ما است.

انسان نقطه ایست میان دو بی نهایت، بی نهایت لجن، بی نهایت فرشته.

کوری را هرگز به خاطر آرامش تحمل مکن.

به من بگو نگو، نمی گویم، اما نگو نفهم، که من نمی توانم نفهمم، من می فهمم.

اگرپادشاهان می دانستند چه لذتی دارد درمیان برگهای کتاب به دنبال واژه ها گشتن، به خاطر آن لذت، شمشیرها می کشیدند.

به زور می توان چیزی را گرفت، ولی به زور نمی توان آن را نگه داشت.

ای خدای بزرگ به من کمک کن تا وقتی می خواهم  درباره ی راه رفتن کسی قضاوت کنم، کمی با کفش های او راه بروم.

واگر خفه ام کنند سازش نخواهم کرد و حقیقت را قربانی مصلحت نمی کنم و اما آن قوم اگر موفق شوند مرا بر دار کشند و یا همچون عین القضاه شمع آجین کنند و یا مانند ژوردانو در آتشم بسوزانند حسرت شنیدن یک آخ را هم بر دلشان خواهم گذاشت.

شکم خالی هیچ چیز ندارد، جامعه ای که دچار کمبود اقتصادی ومادی است مسلماً کمبود معنوی خواهد داشت.

اگر باطل را نمی توان ساقط کرد،می توان رسوا ساخت. اگر حق را نمی توان استقرار بخشید، می توان اثبات کرد. طرح کرد و به زمان شناساند و زنده نگه داشت.

کسی که حقیقت را می شناسد، حق ندارد گرفتار باطل شود.

حقیقت انسان به آنچه اظهار می کند نیست، بلکه حقیقت او نهفته در آن چیزی است که از اظهار آن ناتوان است. بنابراین اگر خواستی او را بشناسی نه به گفته هایش، بلکه به ناگفته هایش گوش بسپار.

زنی که زیبایی اندیشه پیدا کرده باشد، زیبایی بدنش را نشان نمی دهد.

ارزش وجودی هر انسانی به اندازه حرف هایی است که برای نگفتن دارد.

حوادث، انسانهای بزرگ را « متعالی» و آدمهای کوچک را« متلاشی» می کند.

 « من» ، « خدا» و«عشق» این سه هرگز شکست نخواهند خورد.

آنان که تن به هر ذلتی می دهند تا زنده بمانند، مرده های خاموش و پلید تاریخند.

زمانی که واپسین ها آغازین گردند، خار است که ارزش خود را باز می یابد نه گل سرخ.

عاشق معلمی هستم که اندیشیدن را به من بیاموزد نه اندیشه ها را.

 من از دوکار نفرت دارم: یکی درد دل کردن، که کار شبه مردهاست و یکی هم از خود دفاع کردن.

خدا دوستدار آشناست، عارف عاشق می خواهد نه مشتری بهشت.

 گاه بر صبر و سکوت بر سر درد، قدرتی هست که بیتابی فریادی نیست.

حسین بیشتر از آب، تشنه ی لبیک بود. ولی افسوس که به جای افکارش، زخم های تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی آبی معرفی کردند.

اگر مثل گاو گنده باشی، میدوشنت، اگر مثل خر،قوی باشی، بارت می کنند، اگر مثل اسب دونده باشی،سوارت می شوند... فقط از فهمیدن تو می ترسند.

وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغها می کند پرهایش سفید می ماند، ولی قلبش سیاه می شود.

انتظار بزرگ ترین عامل آماده باش و آمادگی هست.

در شگفتم که سلام در هر دیداری آغاز است. اما در نماز پایان است  شاید که پایان نماز آغاز دیدار است.

 آنانی که بیشتر می فهمند بیشتر زجر می کشند و آنانی که کمتر می فهمند بیشتر زجر می دهند، خدایا می خواهم از زجرکشان باشم.

خدا تنها به معنی آفریننده ی هستی نیست، بلکه معنی  هستی نیز هست.

چه تنگنای سختی یک انسان یا باید بماند یا باید برود و این هر دو، اکنون برایم از معنی تهی شده است و دریغ که راه سومی هم نیست.

ایمان چه قدر لغت قشنگی است. آن چیزی است که به روح آواره و متشتت و پریشان و تجزیه شده، تکیه گاه می بخشد.

هر معبدی در انتظار نیایشگر تنهای خویش است.

نیایش، معراج به سوی ابدیت ،پرواز به قله ی مطلق و صعود به ماورای آن چه هست.

 راه تقرب خدا در اسلام، تعلق است نه تعبد.

 تقوا تنها سلاح مجاهد است و تهمت، تنها سلاح منافق.

فرد در موقعی ساخته می شود که کوشش می کند تا دیگران را بسازد.

هجرت تنها عامل تکوین یک تمدن در طول تاریخ بوده است.

نویسنده و شاعر هم آبستن می شود، یعنی مرد هم آبستن می شود مگر آنکه نازا باشد و عقیم.

عشق یعنی کوچک کردن دنیا به اندازه یک نفر و بزرگ کردن یک نفر به اندازه دنیا.

اگر گناه نباشد، طاعت را چگونه می توانی بدست آری؟

 قرآن طبیعتی است ساخته شده از کلمات ، چنان که طبیعت، قرآنی است ساخته شده از عناصر.

انسان با آزادی آغاز می شود ...

و تاریخ سرگذشت رقت بار انتقال او است از این زندان به آن زندان! و هر بار که زندانش را عوض می کند، فریاد شوقی بر می آورد که: آزادی!

انسان یعنی آزادی، احساس اسارت، خود، آیه ی آزادی است و رنج بردن از اسارت، نشانه تولد آزادی.

خدا، انسان و عشق، جهانی که ساکنان آن سه خویشاوند ازلی اند.

آدمی در اوج نیز، هماره در خطر سقوط است و سقوط آنکه بیشتر صعود کرده است . خطرناکتر ، فاجعه تر.

مذهب سنتی، تجلی روح دسته جمعی یک جامعه است.

آنگاه که گرسنگی بیداد می کند از مائده های روحی سخن گفتن خیانت است.

طولانی ترین زمان یک سفر خارج شدن از در است.

خداوندا... مردم شکر نعمتهای تو می کنند و من شکر بودن تو چرا که نعمت، بودن توست.

 « توتم» هر کسی«خود» او است که در خارج از وی وجود یافته و مجسم شده است.

همواره روحی مهاجر باش و به سوی مبدا به سوی آنجا که بتوانی انسان تر باشی و از آنچه که هستی و هستند فاصله بگیری، این رسالت دائمی توست.

هر چه هست برای مصلحتی است ،هر که هست به خاطر منفعتی است. هیچ چیز به"خودش" نمی ارزد و هیچ کس به "خودش" چیزی نیست همه چیز را و همه کس را برای سودی و فایده ای گذاشته اند.

هم نشین نیک از تنهایی بهتر است و تنهایی از هم نشین بد بهتر.

وقتی که در صحنه حق و باطل نیستی، وقتی که شاهد عصر خودت و شهید حق و باطل نیستی، هر کجا که خواهی باش.

چه به نماز ایستاده باشی ، چه به شراب نشسته باشی هر دو یکی است.

انسان به اندازه ای که به مرحلۀ انسان بودن نزدیک می شود، احساس تنهایی بیشتری می کند.

خسی شو که به میقات آمده ای ، نه کسی باش که به میعاد آمده.

چشمهایم را کور می کنم، گوشهایم را کر می کنم ،پاهایم را می شکنم، انگشتانم را بند بند می بُرم، سینه ام را می شکافم، قلبم را می کُشم، حتی زبانم را می بُرم و لبم را می دوزم، اما قلمم را به بیگانه نمی دهم.

شهادت دعوتی است به همه ی عصرها و به همه ی نسلها که: اگر می توانی بمیران و اگر نمی توانی بمیر.

شهادت حضور در صحنه حق و باطل همیشه تاریخ است.

آری، روح من یک اسب است،اما دریغ که در این جا که منم ، اسب تازی را نیز به خراس می بندند و با اسب گاری هم زنجیر می کنند و در این جا که منم، ماندگاران آزادند و فراری اندر بند.

زندگی چیست؟ نان، آزادی، فرهنگ، ایمان و دوست داشتن.

دوستی یک حادثه است، و جدایی یه قاون! بیایید حادثه ساز و قانون شکن باشیم.

فرق مومن مقدس با فاسق کافر چیست؟ هیچ!

این در زندگی پیش از مرگ به دنبال چشم چرانی و شکم چرانی است و آن در زندگی پس از مرگ!

یک خر مقدس را نگاه کنید!  خدا همسایه دیوار به دیوارش است.

من از نالیدن بیزارم سنگین ترین دردها و خشن ترین ضربه های آفرینش، تنها می توانند مرا به سکوت وادارند.

خداوندا... مرا یاری ده تا جامعه ام را بر سه پایه« کتاب،ترازو، آهن» استوا کنم و دلم را از سه سرچشمۀ « حقیقت، زیبائی و خیر» سیراب سازم.

توده مردم به یک آگاهی نیاز دارند و روشنفکر به ایمان.

مالی را به امانت بسپاری بهتر از آن است که مهر و موم کنی و مهر و موم کنی بهتر از آن است که کسی را متهم سازیم.

نه رود از شکست تسلیم نگران است و نه دریا از ضعف نیاز،هراسان.

 نمی توان به راستی از حق سخن گفت و به باطل کاری نداشت، باطل با تو کار خواهد داشت نمی توان به درستی از علی سخن گفت و به معاویه  کاری نداشت، معاویه با تو کار خواهد داشت.

آنگاه که کمیت عقل می لنگد، نیایش بلندترین قله تعبیر را در پرواز عشق در شب ظلمانی عقل پیدا می کند.

آنچه در همه پدر و مادرها مشترک است، این است که مذهب را طوری تعریف می کنند که انگار شیپور را از طرف دیگرش باد می کنند.

هیچ ملت و هیچ تمدنی در گذشته به زوال قطعی فرو نرفت مگر آنکه پیش از آن صفت نیایش در میان آن قوم ضعیف شده بود.

 هرگز از دوباره جان گرفتن ابلیس بی جان شده غافل مباش.

فاصله یک بُعد انسان تا بُعد دیگرش از منهای بی نهایت است تا به اضافه بی نهایت ، این فاصله عظیم مسیری است که انسان باید همواره طی کند.

حج بر اساس دو عمل اصلی استوار است:

1ـ طواف2ـ سعی. این دو عمل تجدید خاطره دو کاری است که هاجر و ابراهیم کرده اند.

عشق، در اوج اخلاصش، با ایثار رسیده است و در اوج ایثارش، به قساوت!

چه نامرد مردمی هستند که کشمکش خانوادگی را، از حرمت حریم خانواده به کوچه و بازار و بیگانه کشند.

چه بسیار دلهایی که می پرستند و نیکی می ورزند و پرستش و تقوی و نیکی نیز در آنها زشت و آلوده و پلید است.

دو بیگانه هم درد از دو خویش بی درد یا ناهمدرد، با هم خویشاوند ترند.

از نخستین روزهای تاریخ هر گاه انسان از انبوه تلاشهای حیات خود را به گوشه انزوایی می کشاند به« خویش» وبه«جهان» می اندیشد.

به همه چیز درآمیز و با هیچ چیز آمیخته مشو. درانزوا، پاک ماندن نه سخت است و نه با ارزش.

همان گونه که عشق با اشک سخن می گوید، به همان گونه باش، عشق بدون معرفت و معرفت بدون عشق هیچ ارزشی ندارد.

استوار ماندن و به هر بادی بر باد نرفتن دین من است دینی که پیروانش بسیار کمند.

بدتر از توجیه های غلط، توجیه های درست، یعنی تکیه کردن بر یک حقیقت برای پایمال کردن حقیقت دیگر.

 شناخت علی ذهنیت است و حب علی احساس، اما تشیع علی عملی است.

قدرت، نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد.

و چه دلها که عشق می ورزند و گناه می کنند و خطا و هوس و گناه نیز در آنها زیبا و پاک و زلال است.

فقر و پستی مادی، ملتی را تحریک به قیام نمی کند بلکه آگاهی دقیق مردم به این حالت است که منشا تحریک و پیدایش نهضتی می شود.

بگذار تا شیطنت عشق تو را بر عریانی خویش بگشاید هر چند آنچه معنی جز رنج و پریشانی نباشد، اما کوری را هرگز بخاطر آرامش تحمل مکن.

تهمت و دروغ را دشمن سفارش می دهد و منافق می سازد و عوام فریب آن را پخش می کند و عامی آن را می پذیرد.

ای کاش ارزش در نگاه تو باشد نه در چیزی که بدان می نگری.

دعا باید هم چون سخن گفتن طفلی باشد با پدرش، هر چه گستاخانه تر و همچون طلب کار، مصرانه تر دعا بشود به اجابت نزدیک تر می شود.

 آدمیزاد هر چه انسان تر می شود، چشم به راه تر می شود. این حقیقت زیبایی است که همواره می درخشد.

اگر دروغ رنگ داشت هر نور شاید ده ها رنگین کمان از دهن ها نطفه می بست و بی رنگی کمیاب ترین چیزها بود.

به پذیرفتن آنچه که پذیرفتنی نیست مومن شدن، عین خریت است.

هیچ وقت برای لذت بردن از زندگی و برای عوض شدن دیر نیست.بزرگترین ارزش های انسانی که«انسان» با آن شروع می شود همان نفی است، همان عصیان است که بتواند بگوید«نه».

اگر می خواهی گرفتار هیچ دیکتاتوری نشوی فقط یک کار بکن:

 بخوان، بخوان، بخوان.

چقدر روح محتاج فرصت هایی است که در آن هیچ کس نباشد.

انسان گرفتار چهار زندان است: طبیعت....جامعه....تاریخ....خویشتن.

انسان با یک دست زندگیش را می سازد و با دست دیگر آنرا ویران می کند.

بزرگترین آزادی بشر، توانایی تصمیم گیری و انتخاب نگرشهای خویشتن است.

خود را سرزنش نکنید، زیرا خودباوری را کاهش می دهد.

اغلب مشکلات در واقع ناشی از فقدان تفکر است.

من تا بحال فکر می کردم که راه زندگی کردن را می آموزم غافل از اینکه راه مردن را می آموختم.

اجازه بدهید که محرومیت های شما، مانع استفاده از نعمت هایتان شوند.

اغلب مردم تقریبا به همان اندازه ای شاد هستند که ذهن خود را برای آن مهیا کرده اند.

در زمان تنش و فشار عصبی به خاطرات خوش و دوران شیرین زندگیتان فکر کنید.

محرومیت، استعدادهایی را شکوفا می سازد که در خوشی ها پوشیده می مانند.

بسیار کمتر از آنچه می دانیم، می اندیشیم. بسیار کمتر از آنچه دوست داریم، می دانیم و بسیار کمتر از آنچه باید دوست داشته باشیم، دوست داریم.

 انسان به میزانی که به مرحله انسان بودن، نزدیک تر می شود احساس تنهایی بیشتری می کند.

عرفان، دری است به دنیایی دیگر، که باید باشد. و هنر پنجره ای به آن دنیا است.

مجهول ماندن، رنج بزرگ روح آدمی است. یک روح هر چه زیباتر است و هر چه داراتر ، به آشنا نیازمند تر است.

دنیا را بد ساختند کسی را که دوست داری دوستت ندارد کسی که تو را دوست دارد تو دوستش نداری اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد به رسم و آیین زندگی به هم نمی رسند و این رنج است، زندگی یعنی این!

انسانی که جامعه و من را شناخته ، خود را از ما بریده، به درون رسیده، بهمن رسیده، به نسبت اینها حالت تکاملی دارد.

تمام بدبختی های آدم مال این دو کلمه است، یکی«داشتن» یکی«خواستن»  «داشتن» او را محافظه کار می کند، «خواستن» او را ذلیل می کند و چاپلوس و متملق و ترسو. نداشتن و نخواستن هر دو رویین تنش می کند.

وقتی که زور لباس تقوی می پوشد، بزرگترین فاجعه تاریخ رقم می خورد.

درد انسان، درد انسان متعالی، تنهایی و عشق است.

جهان را ما، نه آنچنان که واقعا هست می بینیم، جهان را آنچنان که ما واقعا هستیم، می بینیم.

غم یعنی رنج بردن به خاطر چیزهایی که نیست و می خواهیم باشد و در این غم خوردن، پویایی و تلاش و حرکت می بینم.

خدایا آتش مقدس شک را آن چنان در من بیفروز تا همه یقین هایی را که در من نقش کرده اند بسوزد و آنگاه از پس توده ی این خاکستر لبخند مهر او بر لبهای صبح یقینی، نشسته و از هر غبار طلوع کند.

چه سخت است تنها متولد شدن، مثل تنها زندگی کردن است، مثل تنها مردن است.

عشق حقیقی، عشقی است فراتر از انسان و فروتر از خدا.

خدایا... مرا با ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان. اضطراب های بزرگ، غم های ارجمند و حیرت های عظیم را به روحم عطا کن. لذت ها را به بندگان حقیرت بخش و دردهای عزیز را به جانم ریز.

آنچه انسان را به عنوان یک موجود غیر مادی از همه موجودات دیگر طبیعت استقلال توام با برتری جوهری می بخشد. ارزش پرستی بی غرضانه اوست.

بشر یک بودن است در صورتی که انسان یک شدن.

علم کوشش انسان است. برای آگاه شدن از آنچه هست، اما هنر کوشش انسان برای برخوردار شدن از آنچه که باید باشد، اما نیست.

من همیشه حرف آخر را اول می زنم. چون می ترسم اگر از اول شروع کنم به مقدمه چینی و امثال اینها به حرف آخر نرسم.

وقتی هدف علم، قدرت مطلق دادن  به انسان باشد، قدرتش از بین می رود، زیرا نیروی علم از هدایت و راهنمایی پیدا می شود نه از قدرت.

حسین(ع) بزرگترین شکست خورده پیروز تاریخ بشر است.

شهید قلب تاریخ است، شهید همچون قلبی به اندام های خشک مرده بی رمق جامعه، خون خویش را می رساند.

شهید انسانی است که در عصر نتوانستن و غلبه نیافتن، با مرگ خویش بر دشمن پیروز می شود و اگر دشمن را نمی کشد، رسوا می کند.

خدا مطلق است،بی جهت است. این تویی که در برابر او جهت می گیری.

خدایا عقیده مرا از دست عقده ام مصون بدار و به من قدرت تحمل عقیده مخالف ارزانی کن.

خدایا به من تقوای ستیز بیاموز، تا در انبوه مسئولیت نلغزم و از تقوای پرهیز مصونم بدار، تا در خلوت عزلت نپوشم.

علامت مردن یک فکر این است که جاذبه اش را از دست دهد اگر چه نیروی نظامی آن قوی باشد.

استخدام حقیقت برای توجیه باطل همیشه و همه جا بوده و هست ولی این انحراف هرگز حقیقت را باطل نمی سازد.

انسانی که به بینایی و خود آگاهی می رسد از جبر طبیعت و جبر تاریخ و جبر جامعه و خویشتن رها می شود.

اگر ایمان نباشد، زندگی تکیه گاهش چه باشد؟ اگر عشق نباشد زندگی را چه آتشی گرم کند؟ اگر نیایش نباشد، زندگی را به چه کار شایسته ای صرف توان کرد؟ اگر میعادی نباشد،رفتن چرا؟

در دنیا و آخرت ، جز از خود نباید از هیچ کس ترسید.

 تنها فضیلتی که انسان بر همه ی موجودات عالم دارد، اراده ی اوست.

عزیزترین و گران ترین ثروتی که می توان بدست آورد، محبوب بودن و محبتی زاده ی ایمان.

آدمی تا به راه خویش است، هیچ است و حقیر، در توکل به مطلق می رسد و در عشق لایتناهی، متناهی می شود.

اولین فضیلت انسان، نمایندگی خداوند در زمین است.

سرنوشت شما آن چیزی خواهد بود که خودتان با دست های خود خواهید ساخت.

مذهب عبارت است از یک کلمه: خودآگاهی.

 چه قدر ندانستن ها و نفهمیدن ها است که از دانستن ها و فهمیدن ها بهتر است.

 آن ها که از در می آیند و می روند چهار پایان نجیب و ساکت تاریخ اند. حادثه ها را تنها کسانی در زندگی آدمی آفریده اند که از پنجره ها بیرون جسته ند و... یا به درون پریده اند.

هر کسی به اندازه ای که احساسش می کنند« هست». هر کسی را نه بدان گونه که«هست» احساسش می کنند. بدان گونه که«احساسش» می کنند« هست».

گریستن خوب نیست، مگر بشود جوری گریست که چشم ها نفهمند.

هنر من و بزرگترین هنر من، فن زیستن در خویش است.

این سه راهی است که در پیش پای هر انسانی گشوده است: پلیدی، پاکی،پوچی.

هر کس آن چنان می میرد که زندگی می کند و هر کس آن چنان که در بیداری است خواب می بیند.

خدا از آدم های قالبیِ رامِ خشکهِ مقدسِ یک بعدی بدش می آید اگر نه چرا فرشته های مطیع و پاکش را که همگی از آغاز خلقتشان،« یا در حال رکوع اند و یا در حال سجود» به پای آدم عصیانگر خطاکار خونریز می افکند؟

شرف مرد، همچون بکارت یک دختر است، اگر یک بار لکه دار شد دیگر هرگز جبران پذیر نیست.

فهمیدن در عقل، همچون روشن شدن یک لامپ الکتریکی در اتاق، یا برق زدن یک صاعقه در فضا، یکبارگی صورت می گیرد.

دوست داشتن از عشق برتر است. عشق در دریا غرق شدن است. دوست داشتن در دریا شنا کردن است.

از عشق هر چه بیشتر می نوشیم سیراب می شویم از دوست داشتن هر چه بیشتر ، تشنه تر.

 راه گلو را بغض می بندد، راه چشم را خیمه اشک، راه دانش و فرزانگی را جهل، راه آزادی و کمال را تعصب.

هر موجودی در طبیعت« آنچنان است که باید باشد» و تنها انسان است که هرگز « آنچنان که باید باشد» نیست.

دو پدیده را مردم یا عوام نمی توانند از هم سوا کنند: یکی شور مذهبی است و دیگری شعور مذهبی است .که این دو ربطی به هم ندارند. آن کسی که «شور مذهبی» دارد خیال می کند که«شعور مذهبی» هم دارد.

آن که معترض نیست، منتظر نیست، و منتظر معترض است.

ایمان هر چه پنهان تر است پاک تر است و عشق هر چه در پناه«کتمان» مخفی تر، زلال تر است.

هر کس ـ نه تنهاـ به میزان معلوماتی که دارد عالم نیست. بلکه به میزان مجهولاتی که در عالم احساس می کند عالم است.

هر وقت فکر از عمل دور بیفتد، عمل به صورت تلاش های عقیم در می آید و فکر به صورت تخیل های ذهنی و هر دو بیهوده است.

روح های بزرگ را از دو جا می توان شناخت : یکی از نیاز بیش ترشان و دیگر از دردهای بیش ترشان.

منتظر نمان که پرنده ای بیاید و پروازت دهد. در پرنده شدن خویش بکوش.

مگر نمی دانی بزرگترین دشمن آدم فهم اوست؟ تا می توانی خرباش تا خوش باشی!

زیبایی اندام یک مرد، در داشتن کمری است که سرش می رود ، اما خم نمی شود. رکوع چنین اندامی از سجود نمازگزاران حرفه ای ، خدا را و فرشتگان را بیش تر خشنود می کند.

آدم هایی که هیچ وقت احتیاج به تنهایی ندارند، معمولاً آدم های کم مایه ای هستند.

مقلدها همیشه از اصلشان بیشتر افراط می کنند.

هر کس مظلوم است، خودش ظالم را یاری کرده است.

 وجود فقر حرکت ایجاد نمی کند، بلکه احساس فقر است که حرکت را به وجود می آورد.

 همیشه برای از بین بردن یک حق، به یک حق دیگری استناد می شود.

در مملکتی که فقط دولت حق حرف زدن دارد، هیچ حرفی را باور نکنید.

 روشن فکر، رسالتش رهبری کردن سیاسی جامعه نیست. رسالت روشن فکر، خودآگاهی دادن به متن جامعه است.

مصلحت، تیغی است که همواره زرنگ ها با آن حقیقت را ذبح می کرده اند. اگر بی نهایت واقعیت داشته باشد، تنها در اندیشه و احساس است.

 امروز ما به شناختن نیازمندیم،نه به اعتقاد و عدم اعتقاد.

آن ها که عشق را در زندگی خلق، جانشین نان می کنند، فریب کارانند که نام فریبشان را زهد گذاشته اند.

شکست برای اولین بار ، چشم های آدم را از برق های موفقیت بیرونی به ضعف های درونی آدم بر می گرداند.

هرگز از ظالم ننالیده ام و از خصم نهراسیده ام و از شکست نومید نشده ام اما این کلمه شوم«مصلحت» ، دلم را سخت به درد آورده بود.

تنها دو جا است که هر کس خودش است، بستر مرگ و سلول زندان.

صادقانه ترین سخنان، سخنی است که هیچ مصلحتی گفتن آن را ایجاب نمی کند.

 آنجاها که آزادی افکار نیست و اندیشه ها با هم تصادم ندارد، فکر می میرد.

چه هراس انگیز است چراغی برافروختن در آنجا که جز زشتی ، هیچ نیست!

همیشه مصلحت، روپوش دروغین زیبایی بوده است تا دشمنان حقیقت، حقیقت را درونش مدفون کنند.

انسان در طول تاریخ،غالباً قربانی اندیشه نجات خویش می شده است.

روشن فکر مترقی و آگاهی که می داند و عمل نمی کند، با منحط جاهل خواب آلودی که نمی داند که عمل کند، مساوی است.

رقت بارترین منظره ای که مرگ را نیز می گریاند، التماس یک گرگ است! ناله ی عاجزانه یک شیر است! نه، گریستن یک مرد است!

 عشق، حیرت و گریز و بی تابی یک دور افتاده است برای پیوستن، برای تجدید اتصال.

آدم بی سواد، سیاستش قیل و قال های بی ریشه است و خدمتش پوچ و حقیر و زندگی اش و لذتش ، گند! سطحی و عامیانه و بی ارزش.

چه نعمتی از این بهتر که آدم در زندگی کاری کند که ضریب پیدا کند.

 انسان، نهالی است که در زیر نور ایمان و هوای فرهنگ و بر روی خاک ملیت خویش می روید و ریشه در اعماق تاریخ خویش دارد.

در علم باید به گفته نگریست نه به گوینده، در صورتی که در سیاست باید به گوینده نگریست سپس به گفته!

رآلیسم، گرسنه را مسموم می کند و ایده آلیسم از گرسنگی می کشد.

 هیچ مصلحتی به اندازه ی خود حقیقت ، مصلحت نیست.

 کسی که راه غلط را می رود بیشتر شانس آن را دارد که به راه آید و به جایی برسد تا کسی که راه درست را غلط می رود.

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم تیر 1391ساعت 16:11  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

متولدین شهریور

فهرست

تأثیر ستارگان و سیارات بر زندگی

روش های دست یابی به شادکامی درزندگی

شخصیت کلی متولدین شهریور

شخصیت مرد متولد شهریور

ویژگی های ظاهری مرد متولد شهریور

مرد متولد شهریور و روابط زناشویی

مرد متولد شهریور و روابط اجتماعی

مرد متولد شهریور و روابط دوستانه

مرد متولد شهریور و نباید ها

شخصیت زن متولد شهریور

ویژگی های ظاهری زن متولد شهریور

زن متولد شهریور و روابط زناشویی

زن متولد شهریور و روابط اجتماعی

زن متولد شهریور و روابط دوستانه

زن متولد شهریور و نباید ها

روابط متولد شهریور با ماه های دیگر سال

علائق و سرگرمی های متولدین شهریور

مشاغل مناسب متولدین شهریور

بیماری های احتمالی متولدین شهریور

افراد سرشناس متولد شهریور

تأثیر ستارگان و سیارات بر زندگی

ستاره شناسی علم شناخت شخصیت انسان از طریق تأثیر سیارات، علمی

است کهن که از دیرباز مورد توجه انسان قرار گرفته است. در طول سال ها دانشمندان در رشته های مختلف علمی به دنبال روشن نمودن واقعیات بوده اند و بسیاری از این علوم قبل از اینکه کاملاً مورد استفاده قرار گیرند از بین رفته و نفی شده اند اما علم ستاره شناسی از جمله علومی بوده است که تاکنون نه تنها نفی نگریده بلکه در طی دوران مختلف به تکامل رسیده است.پرتو افشانی سیارات بخصوص خورشید که از مهمترین ستارگان به شمار می آید، بر روی زندگی گیاهان و جانوران و حتی انسان امری قطعی و بدیهی است . همۀ ما می دانیم که اگر نور خورشید نبود هیچ گیاهی قادر به رشد نبود و به همین ترتیب زندگی دیگر جانوران و از جمله انسان نیز از بین می رفت. تأثیر مستقیم نور ماه بر روی جذر و مد دریا نیز یک حقیقت انکارناپذیر است.

پرتوافشانی سیارات به وضوح روی عواطف و روحیات افراد بشر مؤثرند. همۀ انسان ها وقتی که خورشید می درخشد شاد و سرحال و هنگامی که هوا ابری است احساس افسردگی می کنند. یا اینکه تحت تأثیر ماه احساساتی می شوند یا وقتی که آسمان پر از ستارگان است احساس آرامش می کنند. شخصیت شما ترکیبی از توانایی ها، تمایلات، کوشش ها و عواطف است. این عواطف بخشی از شخصیت شما هستند. پرتو افشانی سیارات نه تنها بر روی عواطف شما بلکه بر روی تمام شخصیت شما اثر می گذارد. این پرتوها در هنگام تولد هر فرد شخصیت او را شکل داده و الگوی سرنوشت او را در طی دوران زندگی رقم خواهند زد. البته این پرتوها قابل رؤیت یا ثبت نیستند. دانشمندان عقیده دارند که کره زمین در وسط میدان جاذبه،میدان الکتریسیته و میدان مغناطیستی قرار گرفته است و به وسیلۀ الکترون ها و ذرات آلفایی که از خورشید به بیرون پرتاب می شوند بمباران می شود.این دانشمندان بیان می کنند که بدون شک اشعه های دیگری نیز وجود دارند که هنوز شناخته نشده اند. در تمدن های اولیه مردم از روی بی خردی خورشید وماه و سیارات را می پرستیدند. آنها بدون اینکه بدانند چگونه و چرا، چنین تأثیراتی را در زندگی خود احساس می کردند. شما نیز می توانید با استفاده از ستاره شناسی مدرن زندگیتان را با توجه به هماهنگی با جریانات کهکشان ها در جهت تکامل روحی، هدایت کنید. ستاره شناسی علمی است که کمک می کند تا ما بتوانیم در جهت برطرف کردن مشکلاتی که با آنها دائماً سروکار داریم و یا برای رسیدن به خوشبختی گامی برداریم و این علم رادر جهت کنترل زندگی خود به کار ببریم.

 هر یک از انسان ها هنگام تولد تحت تأثیر سیاره ای خاص به دنیا می آیند که این تأثیرات در شکل گیری شخصیت فرد که همانا مجموعۀ استعدادها و تمایلات و عواطف و توانایی های اوست، بسیار مؤثر می باشد. هنگام تولد فرد، بسته به اینکه خورشید نسبت به دیگر سیارات در چه وضعیتی قرار داشته است، صفات متفاوتی را برای هر فرد رقم می زند که شامل توانایی های هنری، شغلی، اشتباهات، آمادگی برای امراض مختلف و غیره می باشد.

اما آیا هر دو نفر که در یک لحظه معین به دنیا آمده اند خصوصیات یکسانی را خواهند داشت؟ در جواب باید بگوییم که خیر. زیرا تأثیر سیارات بر شخصیت فرد یکی از چند عواملی است که خصوصیات اخلاقی و شخصیتی فرد را بنیانگذاری می نماید . عواملی دیگر چون وراثت و محیط تربیتی از عوامل مؤثر دیگری است که باعث تفاوت میان افراد متولد شده در یک لحظه و تاریخ می گردد. اما صفاتی را که تحت تأثیر سیارات به هر فرد تعلق دارد ممکن است که تحت تأثیر این عوامل قوی و ضعیف گردند اما هرگز کاملاً تغییر نمی کنند. مثلاً بعضی از صفات منفی ممکن است تحت تأثیر تربیت  و وراثت مخفی باشند اما هرگز از بین نمی روند. نگران نشوی! بیان همۀ واقعیات باعث می گردد تا شما تلاش کنید تا جنبه های مثبت شخصیتی خود را قوی تر و جنبه های منفی را متعادل نمایید.

روش های دست یابی به شادکامی در زندگی

شخصیت و خصوصیات رفتاری که تحت نفوذ سیارات برای هر فرد رقم می خورد ثابت و محو ناشدنی است. این خلق و خو در برخورد با دیگر ماه ها ممکن است در حالت هماهنگی و صلح قرار گیرد و یا با آنها متضاد باشد. به عنوان مثال اگر متولد ماه خرداد که فردی سلطه جو است با متولد فروردین بخواهد کنار بیاید مسلماً حتماً موفق نخواهد بود. این تداخل و تضاد درست مانند این است که چند مادۀ شیمیایی با هم مخلوط شوند و آمادۀ انفجار گردند. درمورد افراد نیز چنین صدق خواهد کرد که این تضادها باعث درگیری ها و انفجارهای عاطفی می گردد. در صورتی که بعضی از افراد از لحاظ خلق و خو با یکدیگر کاملاً هماهنگی داشته باشند. البته اشتباه نکنید، شاید بعضی ها فکر کنند که با خواندن این کتاب ممکن است متوجه شوند که با طرف مقابلشان هیچ گونه هماهنگی ندارند و گاهی پیش می آید که دیگر کار از کار گذشته است و یک زندگی زناشویی سر گرفته است در این حالت نیز نمی توان و نباید به اشتباه با طرف مقابل به ستیز پرداخت. بلکه این کتاب کمک می کند تا صفات پنهانی اشخاص مورد نظرتان را درک کنید و بتوانید با ملاحظه و احتیاط و سازگاری به روابط خود ادامه دهید.

اگر همۀ زن و شوهر ها بتوانند از این طریق به زوایای شخصیتی یکدیگر پی ببرند، خواهند توانست تا بسیاری از مشکلات خود راحل کنند و دلایل عدم تفاهم خود را کشف کنند و از بسیاری از جدایی ها جلوگیری نمایند. ستاره شناسی موانع موجود در ذهن کسانی را که با آنها در ارتباط هستیم، آشکار می کند و از همه مهمتر صبر و تحمل را در قبال نیروهای موجود پنهانی می آموزد.البته این بدین منظور نیست که اگر متولد یک ماه با شما سازگار نیست همه چیز را تمام شده تلقی کنید بلکه با مطالعه خصوصیات آن ماه می توانید در جهت بهبود روابط خود تلاش نمایید. این کتاب به شما کمک می کند تا با مطالعه ماه تولد خود به نقاط ضعف و قوت خود پی ببرید و در رفع نواقص و بالابردن جنبه های مثبت خود کوشش نمایید.

شخصیت کلی متولدین شهریور

متولدین شهریور تحت تأثیر سیارۀ مرکوری می باشند و افرادی اسرارآمیز اما اهل عمل هستند.موجودی اهل کسب و کار و در عین حال هنرمند. متولدین این ماه فکری سریع و بی قرار دارند.

آنها بسیار عصبی مزاج و پرانرژی هستند و باید برای مراقبت از سلامتی خود رژیم غذایی داشته، ورزش کنید و مراقب عواقب مسائل عصبی خود باشند.

متولدین شهریور نسبت به کسانی که به تازگی با آنها آشنا شده اند کمی بدگمان هستند. در واقع متولد این ماه خود را در پوسته ای رسمی تصور می کند. البته اگر این پوسته شکسته شود فردی جذاب و اجتماعی خواهد بود.

یک متولد شهریور برای خود خلوتی دارد که بسیار ارزشمند است و هر کس که بخواهد با اجازه یا بی اجازه وارد این خلوت شود به شدت خشمگین می گردد.

البته این بدان معنا نیست که شما با هیچ کس ارتباط برقرار نمی کنید. بر عکس شما با مردم به طریقی ارتباط برقرار می کنید که به ضرر منافعتان خواهد بود. به همین دلیل می بایست به هنگام امضای مدارک قانونی یا هر نوع قرار داد به شدت مراقب باشید و حساب شده عمل کنید.

شما اصلاً دوست ندارید که کسی بر شما مسلط شود حتی اگر این شخص از فامیل نزدیکتان باشد. شانس موفقیت در زندگی شما زیاد است. متولدین شهریور یکی از باهوش ترین افراد به حساب می آیند و اگر شما بتوانید از لاک خود بیرون آمده و با مردم ارتباط بهتری برقرار کنید مسلماً شانس های بهتری نصیبتان می گردد.

شما موجود منطقی هستید قدرت تشخیص بالایی دارید و در شغل و کار خود زیرکی و زرنگی دارید.البته همۀ این ها توأم با نظم و روشی خاص انجام می گیرد.

زیرکی وتوانایی شما در تحلیل مسائل این امتیاز را به شما می دهد که در مسائل علمی و تحقیقاتی یا موقعیت های سیاسی موفق باشید.

تأکید بر روی جزئیات از شما فردی ساخته است دقیق و منظم و از اطرافیانتان نیز توقع دارید که با همان دقت و نظم به امور بپردازند. شما فردی هستید که چه در تشویق و چه در انتقاد خیلی سریع عمل می کنید.

البته اگر سعی کنید به هنگام انتقاد کمی صبورتر بوده و کمی ملایم تر انتقاد خود را مطرح کنید نتیجۀ مطلوب تری خواهید گرفت.

متولد شهریور فردی است عاطفی، صادق و صمیمی. البته شما هرگز محبت خود را بروز نمی دهید و سرد و کناره گیر هستید. البته این را هم باید گفت که شما احساساتی پاک داشته و فردی حساس هستید. به موسیقی، ادبیات و هنر عشق می ورزید و ایده ال بالایی در زندگی دارید.

شما معمولاً پس از یک دوره آزمایشات و اشتباهات، در عشق به سعادت دست پیدا می کنید. البته کنار آمدن با شما در مسائل عشقی بسیار آسان است. شما به راحتی تحت سلطۀ کسی قرار می گیرید که عاشقش شده اید. وقتی در مورد یک شخص بخصوص تصمیم گرفتید میل دارید که ماه ها یا سال ها صبر کنید تا تمام موانع برطرف گردند.البته شما می توانید به راحتی به یک رابطۀ نامناسب خاتمه دهید و از ناراحتی ها ی بعد از آن نیز دوری کنید.

شخصیت مرد متولد شهریور

 در مورد مرد متولد شهریور این را بدانید که عشق در وجودش هرگز عمیق نخواهد بود اما شعله های این عشق جاودانه است. او هرگز عشق رؤیایی نخواهد داشت و زنی که با چنین مردی ازدواج کند باید صبر ایوب داشته باشد.

 در واقع سعی کردن برای به دست آوردن یک ارتباط عاشقانه نیز بهبود خواهد بود وبیشتر شما را سرخورده و پریشان خواهد کرد. زیرا مرد متولد شهریور چنان زندگی خود را بر اساس امور مادی و کارهای عملی پایه گذاری کرده است که دیگر با عشق های رمانتیک و رؤیایی میانه ای ندارد.

 او هرگز محبت خود را نسبت به خانواده اش بر زبان نخواهد آورد ولیکن این علاقه را به صورت فداکاری های صادقانه و بی پیرایه اثبات می کند. این مرد عاشق یاری رساندن به درماندگان، عاشق کار و مسئولیت است و اگر فرصت ابزار آن را پیدا نکند افسرده می شود. در واقع او از عشق های سوزان و احساسات شورانگیز آنقدر بیزار است که اگر کسی به او چنین ابزار عشقی کند حتماً پا به فرار می گذارد. اما در شرایطی مناسب می توان قلب سنگ این مرد را کم کم نرم کرد و مشاهده خواهید نمود که عشق به قلب این مرد نیز راه دارد اما این راه آنقدر پر پیچ و خم است که با شیوه های معمولی نمی توان از آن عبور کرد.

 از آنجایی که مرد متولد شهریور در عشق بیشتر به دنبال کیفیت است، در نتیجه در طول زندگی وی وقایع عاشقانه چندانی به چشم نمی خورد و همین چند مورد کم نیز پایانی ناخوش داشته اند.

مرد متولد شهریور خیلی بیشتر از مردان متولد ماه های دیگر می تواند مجرد زندگی کند و شرایط خود را به راحتی می پذیرد. بسیاری از مردان متولد این ماه تا دوران میانسالی مجرد می مانند و هیچ شکایتی ندارند.

مردان متولد این ماه توانایی زیادی برای کارهای اجرایی دارند. شما می توانید در هر موقعیتی روی کارآیی و لیاقت او حساب کنید و در مقابل نیز توقع دارد طرف مقابلش نیز خصوصیاتی چون عزم و تصمیم، وقار، جذابیت و قدرت تطبیق داشته باشد. سردی و خود خواهی او در واقع حفظ کردن انرژی هایش می باشد و چون می داند که نمی توان در این دنیا اشتباهات را تشخیص داده یا اصلاح کرد، چنین رفتاری را پیش می گیرد.

برخلاف ظاهرش که مردی بی عاطفه به نظر می رسد فردی است که در مورد تمام مسائل احساسی منصفانه دارد. او مردی است شریف و عادل. بنابراین سعی کنید او را وادار کنید بر خلاف عقایدش عمل کند. مرد متولد شهریور مجموعه ای است از کمال هوشمندی و ثبات قدم و به علت بی اعتنایی اش به زن ها به سرعت آنها را به خود جلب می کند و خیلی زود نیز قلب آنها را می شکند و بر خلاف مردان دیگر که ممکن است پس از این عمل دچار پشیمانی یا خوشحالی شوند، به راحتی کار خود را توجیه می کند.

 تسلط بر نفس یکی از خصیصه های اصلی مرد متولد شهریور است. او از تصمیمی که گرفته است هرگز بر نمی گردد. حتی اگر به قیمت برهم خوردن زندگیش باشد. اگر تصمیم بگیرد، به راحتی رشته های عاطفی خود را پاره خواهد کرد بدون اینکه ذره ای احساس پشیمانی کند.

ویژگی های ظاهری مرد متولد شهریور

 بدنی استوار و محکم دارد بینی او کشیده و اغلب نوک تیز است. احتمالاً قد بلندی دارد و پیشانی او پهن و گسترده است. رستنگاه موی او بسیار بالا قرار دارد. جمجمۀ او ممکن است نسبت به صورت آنها بزرگ به نظر برسد.

  

مرد متولد شهریور و روابط زناشویی

همان طور که قبلاً گفتیم مرد متولد شهریور هرگز به عشق های آتشین دچار نمی گردد. او در انتخاب همسر بسیار دقیق و خرده گیر است. همان طور که در غذا خوردن، حفظ سلامتی و انجام وظایف چنین است. او از دروغ بیزار است و اگر به او نارو بزنید یا دروغ بگویید هرگز نمی بخشد. او زندگی مبتنی بر صداقت و راستی می خواهد و هرگز حاضر نیست از این راه حتی یک قدم منحرف گردد.

اگر شما یک مرد متولد شهریور را به عنوان همسر انتخاب کرده اید فرد خوشبختی هستید زیرا او روشنفکر و خلاق است و در امور مالی بسیار خوب عمل می کند.

این شوهر هرگز اصل تظاهر نیست ولی موجودی است احساساتی. اما فکر می کند بیان احساسات یعنی ضعف نشان دادن.او مرد ایده آلیستی است. عاشق هنر و کتاب و موسیقی می باشد و از ناسازگاری و اختلاف به شدت بیزار است. این مرد بسیار مشکل پسند است و هرگز با یک نگاه عاشق نمی شود. در واقع برانگیختن احساس او کار دشواری است. او قادر است که سال های سال بدون اینکه قلبش برای کسی بتپد زندگی کند. در واقع در سینۀ او قلبی از سنگ قرار دارد.

البته عشق به این قلب سنگ راه پیدا می کند ولی خیلی سخت . وقتی که او عاشق شد هرگز مانند دیگر عشاق بی قرار و سینه چاک نخواهد بود و هرگز به فوریت درخواست ازدواج نخواهد کرد. اما وقتی که او را تصاحب کردید و همسرش شدید هرگز کاری نخواهد کرد که موجب حسادت شما شود.

 به زودی پی خواهید برد که او قدرت زیادی در تحمل ناراحتی های جسمی و روحی داشته و توانایی حل و فصل مسائل مالی، خانوادگی و اجتماعی را دارد.

مرد متولد شهریور به کوچک ترین چیزهایی که مورد علاقه همسرش است توجه نشان می دهد و راجع به آنها فکر می کند و کمتر اتفاق می افتد که تاریخ تولد، سالگرد ازدواج و غیره را فراموش کند. البته اهمیت این روزها برایش به اندازۀ شما نخواهد بود.

او اصلاً حسود نیست و شما را تا حد زیادی آزاد می گذارد. البته اگر او نسبت به گرم گرفتن شما با مردان عکس العمل های حسادت آمیز نشان نمی دهد دلیل نمی شود که شما را زیر نظر نداشته یا هیچ چیز را درک نمی کند.

 اگر همسر مرد متولد شهریور بخواهد پایش را از حد آزادری خود فراتر گذاشته و از این اخلاق او سوء استفاده کند مطمئناً به زودی طلاقنامۀ خود را در دستانش خواهد دید.

مرد متولد شهریور همسر وفاداری است و دوست ندارد که کانون خانوادگی خودرا بر هم زند ولیکن اگر احساس کند که همسرش دیگر آن زن سابق نیست و مطابق میل او رفتار نمی کند تما رشته های علائق خود را خواهد برید. او هرگز بحث و جدل راه نمی اندازد و خیلی راحت خود را از زندگی شما بیرون خواهد کشید.

 مرد متولد شهریور ازاینکه همسرش به خود و ظاهرش بی توجه باشد به شدت بیزار است. او از درهم برهمی خانه و افکار کوته و پست فطری واقعاًمتنفر است. سعی کنید به خودتان برسید و افکاری روشن بینانه داشته باشید.

 البته متذکر شویم که شوهر شما دوست ندارد که پیرو مدهای عجیب و غریب باشید فقط کافی است که خوش لباس و آراسته و مطابق سلیقۀ او بگردید. او توقع دارد که مراقب سلامتی خود باشید و اگر هم بیمار شدید صمیمانه از شما پرستاری می کند و حتی نازتان را هم می کشد. اما مراقب باشید خودتان را لوس نکنید. او مردی است که اگر همسرش در زندگی به وی پشت کند هرگز برای برگرداندنش تلاش نخواهد کرد.

اگر بتواند خصوصیات اخلاقی او را تحمل کنید و شکیبایی به خرج دهید، شوهری با سلیقه و خوش برخورد خواهید داشت. سعی کنید به انتقادهای او گوش دهید و آنها را به دل نگیرید. باید بپذیرید که انتقاد و خرده گیری جزء طبیعت اوست. اگر حوصله به خرج بدهید شوهری خواهید  داشت که خیلی از زن ها در آرزویش هستند.

 مرد متولد شهریور خانوادۀ خیلی بزرگی نخواهد داشت تعداد بچه های او از دو تا بیشتر نخواهد بود. او از فرزندانش به خوبی مراقبت می کند و حتی یک لحظه مسئولیت پدرانۀ خود را کنار نمی گذارد.

او معلوماتش را به بچه ها، انتقال می دهد و سعی می کند که آنها را مستقل و متکی به خود بار بیاورد.

عزت نفس از جمله اصولی است که او حتماً به فرزندان خود می آموزد. او دوست دارد که فرزندانش نیز مانند خودش در امور هنری فعالیت داشته باشند. انضباط یکی از اصولی است که به فرزندانش می آموزد از این رو فرزندان مرد متولد شهریور هرگز لوس بار نمی آیند.

آنها علاقمند به کتاب خواهند بود و پدرشان را از صمیم قلب دوست خواهند داشت. ولی این بچه ها از نظر محبت گاهی دچار کمبود می شوند چون مرد تولد شهریور در ابراز محبت و احساسات خود کمی قصور می کند.

 

مرد متولد شهریور و روابط اجتماعی

مرد متولد شهریور موجودی است اجتماعی و بسیار خوش مشرب .شاید در برخورد اول کمی سرد به نظر برسد ولیکن بعد از مدتی آشنایی همۀ اطرافیان متوجه می شوند که چقدر صمیمی و خوش برخورد است. او همیشه سعی می کند که برای دیگران سودمند و مفید واقع شود. این مرد در محیط کار و شغل خود بسیار فعال است و از کارهای پیچیده و دشوار لذت می برد. او همیشه به کارهای خود نظم می دهد و در این مورد بسیار وسواسی عمل می کند. در محیط کار و اجتماع چنان رفتار می کند که اطرافیانش نیروی مثبت او را دریافت کرده و احساس ثبات و پایداری می کنند. اگر هم در مقام ریاست مشغول به فعالیت باشد از کارمندانش توقع دارد که با ظاهری آراسته به سر کار حاضر شوند و در کارشان صداقت و راستی نشان دهند.

مرد متولد شهریور و روابط دوستانه

 مرد متولد شهریور دوستانی را انتخاب می کند که تحصیلات و سابقۀ اجتماعی آنها تقریباً شبیه به خودش باشد. او در این مورد بیشتر روی روابط روحی و فکری تأکید دارد تا مسائلی جسمانی. او به شدت مراقب است که کسی از این اخلاق او سوء استفاده نکند. البته رفتار او کمی مغرورانه است ولی انتخاب او بیشتر از روی منزق است تا از روی احساسات. در حقیقت مرد متولد شهریور به دنبال دوستی می گردد که بتواند به طرز ماهرانه ای تملق او را بگوید، آن وقت این دوستی همیشگی و پایدار خواهد بود.

مرد متولد شهریور و نبایدها

1ـ در مورد عادات شخصی یا طرز رفتارش مخالفت نکنید زیرا این مرد چندان انتقادپذیر نیست.

2ـ سعی کنید در هیچ موردی افراط نکنید و قبل از اینکه از تصمیم او سؤال کنید صبر کنید به آرامش برسد.

3ـ از هیاهو و سر وصدا پرهیز کنید زیرا او برای صلح و آرامش ارزش زیادی قائل است.

4ـ وقتی که مشغول فکر کردن است سعی نکنید با صحبت کردن مزاحمش شوید.

شخصیت زن متولد شهریور

زن متولد شهریور موجودی است اهل عمل و دارای قابلیت های خاص خود. این امکان وجود دارد که این زن عیب های زیادی داشته باشد اما مطمئناً دغل کاری در وجودش نیست. او ذاتاً با شرم و حیا است و هرگز پیش نمی آید کهرفتاری از او سر بزند که با شخصیت او منافات داشته باشد.

عشق زن متولد شهریور بسیار گرم و خالص است طوری که مورد رشک و حسد دیگران قرار می گیرد . اما این عشق نیاز به زماندارد. البته عشق از نظر جنبه های جسمانی آن برای یک زن متولد شهریور چندان اهمیت ندارد و برای ابراز عشق نیز صبر و تحمل بسیار دارد ولیکن خیلی از مردها این نوع خصوصیت در امور عشق و احساسات را می پسندند و تحسین می کنند.

 زن متولد شهریور از طرفداران کمال است اما این بدان معنی نیست که خودش از هر نظر کامل است. نقاط ضعف او گاهی خسته کننده می شود. این زن هرگز اقرار به اشتباه نمی کند. بنابراین می بایست خطاهای او را با ملایمت هر چه تمام تر مطرح کرد.

 زن متولد شهریور به طرز وحشتناکی وسواسی و دقیق است ولی در مقابل ، یکی از مهربان ترین و خوش قلب ترین مردم جهان است. او بسیار دست و دلباز است و بسیار دقیق و هوشمند عمل می کند اگر او دائماً انتقاد می کند بدان معنی نیست که فردی عیب جوست. به زودی برای همۀ اطرافیان این زن مشخص می شود که اگر موجبات ناراحتی وی ایجاد نگردد خیلی سرزنده و شاد رفتار می کند.

این زن هرگز گول زرق و برق را نمی خورد بنابراین ایده ها و برنامه های فانتزی را نمی پذیرد او عقیده دارد همیشه حقیقت زیباتر است. زن متولد شهریور بسیار کدبانوست و منزل خود را با انواع گل ها تزیین می کند و همیشه با پختن کیک یا شیرینی برای اعضای خانواده یک موضوع جالب توجه ایجاد می کند. زن متولد شهریور به پول و چیزهایی که با پول می توان خرید اهمیتی قائل است. ولی به هیچ وجه پول پرست نیست. او پول را برای رسیدن به اهداف معنوی و رسیدن به کمال دوست دارد نه به خاطر نفس مادی آن. سلیقۀ این زن بیشتر به هنر کلاسیک نزدیک است تا مدرن. او از اپرا، موسیقی های جدی و ادبیات سنگین لذت می برد. او همیشه در آرزوی زندگی بی نقص و کامل می باشد و توقع دارد که همسرش شایستۀ خواسته های او باشد. او از شخصیت حقیر و رفتاری که باعث اختلاف و اصطحکاک شود بیزار است. او یک مصاحب فوق العاده است ورزش های خارج از خانه و تفریحات سالم را دوست دارد و می تواند خودش را با زندگی اجتماعی به آسانی وفق بدهد.

ویژگی های ظاهری زن متولد شهریور

 زن متولد شهریور معمولاً چشمانی زیبا و آرام دارد و لب و دهانش خوش فرم است. چانه ای مشخص و برجسته دارد که موجب وقارش می گردد. موهایش چه کوتاه باشد و چه بلند به نحوی زیبا آراسته خواهد بود. او خوش لباس است و پوشاکی آراسته بر تن می کند.

زن متولد شهریور و روابط زناشویی

اگر کسی بخواهد همسری انتخاب کند، زن متولد شهریور یکی از بهترین هاست. زیرا او موجودی است اهل عمل با انرژی و بالیاقت، او عاشق پیشرفت است و می خواهد که همسرش هم به خاطر خودش و هم به خاطر او پیشرفت کند. او هرگز نمی پذیرد که مرد زندگیش مستحق بهترین چیزهای زندگی نباشد. او آرزومند این است که آینده ای مطمئن و ایمن برای خانواده اش بسازد به همین دلیل نسبت به مسائل حفاظتی و همچنین بیمه اصرار دارد.

 زن متولد شهریور در هیچ کاری زیاده روی نمی کند و به خوبی از خود مراقبت می کند و در این زمینه احتیاجی به کمک همسرش ندارد.هرگز سعی نکنید که قدرت جسمانی خود را به رخ او بکشید او نه تنها موجودی زیرک و اهل عمل است بلکه این توانایی را دارد که به تمام جوانب یک موضوع به طور غیر شخصی نگاه کند. وقتی که تصمیم انجام کاری را می گیرید آن را تا انتها ادامه خواهد داد و گاهی به نتایج آن زیاد توجه نمی کند.

یکی از مزایای داشتن زن متولد شهریور این است که در منصرف کردن شما از تصمیمی یا ناراحتی که دارید بسیار موفق عمل می کند و این کار را چنان استادانه انجام می دهد که شما مدت ها بعد متوجه می شوید،او از اینکه بتواند در حل و فصل مشکلات به یاری شوهرش بشتابد بسیار لذت می برد. از نظر وفاداری کمتر اتفاق می افتد که به خاطر انتقام جویی و مقابله به مثل راه خطا را برود. اگر می بینید که احساسات پرشوری نشان نمی دهد دلیل بر آن نیست که از عشق و محبت بهره ای ندارد. در واقع احساسات عاشقانۀ او حالت آتش زیر خاکستر را دارد.

او به افکار وایده های شوهرش احترام می گذارد و اگر آنها را عملی دید، با تمام قوا او را تشویق می کند تا آنها را مورد اجرا بگذارد. اگر روزی همسرش بیمار شود با نهایت دلسوزی از او مراقبت می کند و هیچ گاه به خود اجازه نمی دهد که در میهمانی ها یا مجالس با گرم گرفتن با مردان دیگر حس حسادت شما را قلقلک دهد. از نظر لباس پوشیدن بسیار مرتب است و از بابت هم صحبتی بی نظیر است چون این زن قادر است در مورد هر موضوعی عقاید منطقی و صحیحی ابراز کند. او هرگز پول شما را بیهوده هدر نمی دهد و اسرار زندگی را به خوبی حفظ می کند و همیشه در کمک و یاری رساندن به همسرش می شتابد.

در زندگی با زن متولد شهریور سعی کنید از جر و بحث کردن با او خوداری کنید زیرا این کار نه تنها مشکلی را حل نمی کند بلکه مشکلی دیگر اضافه خواهد کرد زیرا امکان ندارد که شما پیروز شوید وتازه باید عذرخواهی نیز بکنید. البته سعی کنید این کار را خیلی مختصر و مفید انجام دهید. او هیچ دوست ندارد که آلت دست قرار گیرد.

در مدت زمانی که در کنار او سپری می کنید سعی کنید از انجام کارهای بچه گانه مانند آدامس جویدن خودداری کنید شما به اندازۀ کافی در زندگی مشترک با او، موضوع برای بحث کردن خواهید داشت دیگر سعی نکنید به این موضوعات اضافه کنید. همچنین سعی کنید کمتر لباس اسپرت بپوشید.

زن متولد شهریور بسیار صادق است و توقع دارد که شوهرش نیز به همان اندازه در زندگی مشترکشان صداقت نشان بدهد، هر نوع بی وفایی از طرف همسرشان موجبات رنج او را از نظر روحی و فکری فراهم می کند و همین امر باعث می شود که دیگر همسرش را نبخشد. او زنی است که دائماً در حال انتقاد کردن است اما هرگز هیچ انتقادی را ذر مورد خودش از طرف همسرش نمی پذیرد. او خودش تئوری انتقاد از خود را به شدیدترین وجه مورد اجرا می گذارد. به همین دلیل است که رفتار او تقریباً بدون نقص می باشد و خود را نیازمند راهنمایی و انتقاد دیگران نمی داند. در مقام مادر، هرگز بچه های او را نا مرتب با لباس سر و صورت کثیف و بینی پاک نکرده نخواهید دید. او به کودکان خود اجازه نمی دهد که با وسایل شما بازی کنند و یا اینکه از حدودی که برایشان تعیین می کند  فراتر روند. درزندگی این زن انضباط کامل رعایت می شود. او هرگز فرزندان خود را لوس و از خود راضی بار نمی آورد و در تربیت آنها کمترین قصوری نمی کند. اگر همسرش از زحمات او تشکر و قدردانی کند، با تمام وجود به کودکان خود رسیدگی می کند و نمی گذارد که هرگز کمبودی احساس کنند.

زن متولد شهریور و روابط اجتماعی

زن متولد شهریور موجودی خوش قلب و راستگوست. او در روابط اجتماعی خود همیشه عدالت را براقرار می کند و در مقابل نیز توقع دارد که دیگران نیز عادلانه رفتار کرده و صداقت داشته باشند. در صورت اینکه در اجتماع فعال باشد، محیط و شرایط را به صورتی تغییر می دهد که بتواند به عنوان عنصر آن اجتماع خیلی خوب عمل کند. او قادر است که پروژه های عظیم و دشوار را رهبری کند و جزئیات امور را به وضوح و روشنی می بیند. او سعی می کند برای دیگران سودمند و مفید باشد و از کارهای پیچیده و دشوار لذت می برد.

زن متولد شهریور و روابط دوستانه

 به طور کلی متولدین شهریور کسانی را برای دوستی می پسندند که منظم، پاکیزه و باهوش بوده، و دارای جذابیت های گوناگون باشند. زن متولد شهریور از مراسم و میهمانی های مجلل و باشکوه لذت می برد زیرا که می تواند فرصتی پیدا کند تا احساسات مخفی شدۀ خود را بروز دهد. وی از قدرت تشخیص و تمایز خوبی برخوردار است و در مورد بعضی از موضوعات اطلاعات با ارزشی دارد. زن متولد شهریور به دوستان خود وفادار و بسیار مهربان است. از آنجایی که زن متولد شهریور طبیعتاً دارای اضطراب و تشویش است اگر دوستی از دوستانش به این اضطراب دامن بزند او را به کوهی از دلهره و تشویش مبدل خواهد کرد. در روابط دوستانه و در برخورد اول ممکن است خیلی سرد و عیب جو به نظر برسد. او از انتقاد بیزار است و هرگز نمی پذیرد که گاهی اشتباه می کند.

زن متولد شهریور و نبایدها

1ـ سعی کنید هیچ گاه عصبانی نشده و از کوره درنروید زیرا او آرامش را بیشتر می پسندد.

2ـ او سعی می کند که به سوی کمال قدم بر دارد و شما را نیز در این راه هدایت کند پس از انتقادهای او ناراحت نشوید.

3ـ سعی نکنید در زندگی خصوصی او کنجکاوی کنید.

4ـ بدون مشورت با او تصمیمی نگیرید. او دوست دارد که اظهار نظر کند و احساس مفید بودن داشته باشد.

5ـ فراموش نکنید که مهربانی و همدردی برای او خیلی بیشتر از تجملات و هدایای گران قیمت ارزش دارد.

روابط متولدین شهریور با ماه های دیگر سال

 شهریور و فروردین

 هیچ گونه وجه اشتراکی میان این دو نفر وجود ندارد. آنها مجموعاً علایق و سلیقه ای مشترکی هم ندارند. آنها حتی از نظر شخصیتی نیز با یکدیگر بسیار متفاوت هستند. متولد فروردین برای متولد شهریور که تا حدودی درون گرا است و حالت انتقادی دارد، کمی خشن و بی ملاحظه می باشد. متولد فروردین موجودی جسمانی است. در حالی که متولد شهریور به مسائل روانی بیشتر از مسائل جسمانی توجه دارد. از نظر جسمانی بین آنها جاذبه ای وجود دارد ولی ارتباط آنها با هم مشکل است زیرا نمی توانند همدیگر را درک کنند.

شهریور و اردیبهشت

 این رابطه خالی از اشکال نیست. متولد اردیبهشت و شهریور در روابط کاری با هم تفاهم بیشتری دارند تا اینکه زن و شوهر باشند. اردیبهشت ماهی آرام، ولی خودرأی می باشند در صورتی که شهریور ماهی ایرادگیر است.البته این دو درک و تفاهم خوبی می توانند نسبت به داشته باشند و مشکلاتشان را بهراحتی حل کنند و برای بهبود روابط زناشویی می بایست شهریور ماهی از ایرادگیری های زیادی خود دست برداشته و اردبیهشت ماهی هم از کله شق بودن و خودرأیی پرهیز کند.

شهریور و خرداد

تنها شباهت میان این دو ماه این است که هر دو متولد تحت نفوذ سیاره مرکوری هستند ولیکن از نظر رفتاری بسیار متفاوت می باشند. آنها در اکثر مواقع کارهای یکدیگر را تأیید نمی کنند و از نظر عاطفی و فکری نمی توانند به هم نزدیک شوند. در ارتباط آنها رگه هایی از زرنگی و حواس جمعی به چشم می خورد.

متولد خرداد برای شهریور ماهی زیاده از حد شوخ است و متولد شهریور برای خرداد ماهی که زندگی را ساده می گیرد زیاده از حد عیب جوست. در هر حال ازدواج مناسبی نیست و مشاجرات آن زیاد است

.

شهریور وتیر

صفات مشترکی میان این دو متولد وجود دارد که آنها را به هم نزدیک می کند: علاقه به پول و دارایی، فروتنی و توجه به احساسات و برخورداری محتاطانه با زندگی از این جمله اند. البته متولد شهریور با عیب جویی های بیش از حدش و از طرف دیگر تغییرات خلق و خوی متولد تیر، این رابطه را گاهی خدشه دار می کند ولیکن وجود احساس احترام نسبت به یکدیگر و اعتماد ما بین آنها چه از نظر شغلی و چه از نظر دوستی و زناشویی، رابطۀ آنها را تحسین برانگیز می کند.

شهریور و مرداد

این رابطه در حد متوسط است. آنها می بایست چیزهایی از همدیگر بیاموزند. متولد شهریور باید از مرداد ماهی بیاموزد که چگونه از زندگی لذت ببرد و متولد مرداد می بایست از شهریور ماهی بیاموزد که چگونه مرتب، وقت شناس، دقیق و ایده آلیست باشد. البته این دو متولد علائق مشترک ندارند ولی شکیبایی هر دوی آنها باعث می شود زندگی نسبتاً آرامی داشته باشند. آنها نسبت به خطاها و قصورهای یکدیگر گذشت دارند و تقریباً نسبت به هم تفاهم خواهند داشت.

شهریور و شهریور

یک زندگی آرام و بی دردسر، آنها خیلی خوب با هم کنار می آیند . علایق آنها یکسان است و رابطۀ زناشویی آنها سرزنده و روشنفکرانه است. خانۀ آنها همیشه منظم خواهد بود. کشش جسمانی فراوانی میانشان برقرار است. آنها صفات خوب زیادی دارند که می بایست با کمک هم آنها را تقویت کنند و در مورد صفات منفی کمی کوتاه بیایند. گاهی اوقات زندگی آنها دچار یکنواختی می شود ولی زندگی خوبی خواهند داشت.

شهریور ومهر

متولدین این دو ماه با هم چندان سازش ندارند. شهریورماهی زیادی ایرادگیر و انتقادکننده است و متولد مهر ماه را که موجودی حساس است می رنجاند. همین باعث ایجاد برخوردهایی می شود که ممکن است شدت پیدا کند. گرچه متولد مهر قصور و کوتاهی متولد شهریور را می بخشد واز آنها می گذرد ولی رابطۀ آنها خالی از اشکال نخواهد بود. آنها هر دو یک زندگی ساده و مطبوع را دوست دارند و اگر سعی کنند می توانند به هم عشق و علاقه بدهند.

شهریور و آبان

 این ازدواج در صورتی دوام خواهد آورد که متولد شهریور سعی کند فروتن، بردبار و رام باشد. البته این دو نسبت به هم حس اعتماد، دوستی و احترام دارند. ارتباط کلامی خوبی میان آنها برقرار است ولیکن اختلاف شخصیتی زیادی وجود دارد. احساسات و عزم عاطفی متولد آبان برای شهریور ماهی کمی زیاد است. متولد شهریور باید خیلی مراقب باشد که غرور آبان ماهی را جریحه دار نکند و او را فریب ندهد ومتولد آبان نیز باید نسبت به عیب جویی های متولد شهریور کمی صبور باشد.

شهریور و آذر

 با وجود اینکه این دو متولد می توانند نقطه نظرهای یکدیگر را درک کرده و با هم یک سو نمایند ولیکن شخصیت های آنها با هم متضاد است. از دید متولد شهریور، آذرماهی زیاد برون گرا و لاف زن است و از طرف دیگر متولد شهریور از دید آذرماهی موجودی سختگیر و فخرفروش است. اگر هر دو متولد تصمیم بگیرند که نسبت به یکدیگر گذشت و تحمل داشته باشند، زندگی خوبی خواهند داشت ولیکن برقراری ارتباط فکری و عاطفی گاهی برای این دوسخت و غیر ممکن است.

شهریور و دی

 رابطۀ بسیار خوبی خواهد بود. آنها گویی برای یکدیگر ساخته شده اند. دیدگاه آنها به زندگی طوری است که رابطۀ آنها را هر روز محکم تر و بادوام تر می کند. هر دو عاشق کارهای عملی هستند و اگر اختلافی میانشان باشد به راحتی حل می شود و با گذشت زمان و بالا رفتن سن، ارتباط عاطفی آنها بیشتر می گردد.

شهریور و بهمن

 رابطۀ چندان بدی نیست به شرط آنکه سعی کنند در مواقع عدم تفاهم فکری احترام یکدیگر را از یاد نبرند. زندگی آنها زیبا و شاد خواهد بود. آنها به دلیل شباهت هایی که دارند نقطه نظرهای مشترکی در مورد سلیقه ها و علایقشان خواهند داشت. آنها از یکدیگر مراقبت می کنند و رابطۀ جسمانی آنها خیلی خوب است. این دو متولد از کمک به یکدیگر دریغ نمی کنند.

شهریور واسفند

این دو متولد در دو نقطۀ مقابل یکدیگر قرار دارند. یکی احساساتی و رمانتیک( اسفندماه) و دیگر اهل عمل(شهریور ماه). البته این دو اگر سعی کنند صفاتی را که خود ندارند و در دیگری وجود دارد تحسین کنند مسلماً رابطۀ خوبی خواهند داشت. از نظر جسمانی کشش خوبی وجود دارد ولیکن متولد شهریور ماه به حساسی متولد اسفند با مهربانی و ملایمت رفتار کند و نسبت به او صبور و مهربان تر باشد.

علایق و سرگرمی های متولدین شهریور

 بیشتر متولدین شهریور از سرگرمی های روشنفکرانه و علمی لذت می برند. آنها به باغبانی و گلکاری علاقه زیادی دارند. تئاتر، کنسرت و نمایش های مجلل از دیگر سرگرمی های متولدین این ماده است. از طرف دیگر متولدین شهریور علاقۀ زیادی به شناخت فرهنگ ها، پزشکی و روان کاوی دارند.

مشاغل مناسب متولدین شهریور

 کلیۀ مشاغلی که قابلیت متولد شهریور را در حل جزئیات و پرداختن به مسائل دشوار را نشان دهد برای متولدین این ماه مناسب است.

بیماری های احتمالی متولدین شهریور

 متولدین شهریور به بیماری هایی چون آپاندیسیت، سوء تغذیه، سوء هاضمه، فتق و اسهال و کلیه بیماری هایی که با اختلال سیستم ایمنی بدن مرتبط است، دچار می گردند.

 

 

+ نوشته شده در  شنبه دهم تیر 1391ساعت 16:14  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

 نهالی به سی سال گردد درخت

زبیخش برآرد یکی بادِ سخت

نایت اسکین

عجب نیست بر خاک اگر گُل شکفت

که چندین گلُ اندام در خاک خفت

نایت اسکین

به دل گفتم ای ننگِ مردان بمیر

که کودک رَوَد پاک و آلوده پیر

نایت اسکین

که با نفس و شیطان برآید به زور؟

مَصافِ پلنگان نیاید زمور

نایت اسکین

به مردانِ راهت که راهی بده

وز این دشمنانم پناهی بده

نایت اسکین

خدایا بذلت مران از درم

که صورت نبندد دری دیگرم

نایت اسکین

فقیرم به جُرم و گناهم مگیر

غنی را ترحم بوَد بر فقیر

نایت اسکین

نه من صورتِ خویش خود کرده ام

که عیبم شماری که بد کرده ام

نایت اسکین

جهان آفرین گر نه یاری کند

کجا بنده پرهیزگاری کند؟

نایت اسکین

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:56  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

تو دشمن چنین نازنین پروری

ندانی که ناچار زخمش خوری؟

نایت اسکین

تو از دوست گر عاقلی بر مگرد

که دشمن نیارَد نگه در تو کرد

نایت اسکین

تو با دوست یکدل شو ویک سخن

که خود بیخِ دشمن برآید ز بُن

نایت اسکین

مکن با فرومایه مردم نشست

چو کردی، ز هَیبت فروشوی دست

نایت اسکین

برو خوشه چین باش سعدی صفت

که گرد آوری خرمنِ معرفت

نایت اسکین

نخواهی که باشی چنین تیره روز

به دیوانگی خرمنِ خود مسوز

نایت اسکین

چو برگشته بختی در افتد به بند

از او نیکبختان بگیرند پند

نایت اسکین

چنان شرم دار از خداوندِ خویش

که شرمت زبیگانگان است و خویش

نایت اسکین

چه سود از پشیمانی آید به کف

چو سرمایۀ عمر کردی تلف؟

نایت اسکین

شراب از پیِ سرخ  رویی خورند

وز او عاقبت زرد  رویی برند

نایت اسکین

به کین آوری با کسی بر ستیز

که از وی گزیرت بوَد یا گریز

نایت اسکین

چو بر کس نیامد ز دستت ستم

تو را گر جهان شِحنه گیرد چه غم؟

نایت اسکین

نکونام را کس نگیرد اسیر

بترس از خدای و مترس از امیر

نایت اسکین

کسی روزِ محشر نگردد خجل

که شبها به درگه بَرَد سوزِ دل

نایت اسکین

نریزد خدای آبروی کسی

که ریزد گناه آبِ چشمش بسی

نایت اسکین

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:55  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

که گفتت به جیحون در انداز تن؟

چو افتاد، هم دست و پایی بزن

نایت اسکین

دریغا که بگذشت عمر عزیز

بخواهد گذشت این دمی چند نیز

نایت اسکین

به مایه توان ای پسر سود کرد

چو سود افتد آن را که سرمایه خورد؟

نایت اسکین

کنون کوش کآب از کمر درگذشت

نه وقتی که سیلابت از سر گذشت

نایت اسکین

نه پیوسته باشد روان در بدن

نه همواره گردد زبان در دهن

نایت اسکین

مکن عمر ضایع به افسوس و حیف

که فرصت عزیزست و الوَقتُ سَیف

نایت اسکین

نشستی بجای دگر کس بسی

نشیند بجای تو دیگر کسی

نایت اسکین

چو دی رفت و فردا نیامد بدست

حساب از همین یک نفس کن که هست

نایت اسکین

تو غافل در اندیشۀ سودِ مال

که سرمایۀ عمر شد پایمال

نایت اسکین

پس از مرگِ آن کس نباید گریست

که روزی پس از مرگِ دشمن بزیست

نایت اسکین

مکن شادمانی به مرگ کسی

که دهرت نمانَدپس از وی بسی

نایت اسکین

تن ما شود نیز روزی چنان

که بَروی بسوزد دلِ دشمنان

نایت اسکین

تو را شرم ناید ز مردیِ خویش

که باشد زنان را قبول از تو بیش؟

نایت اسکین

چو از راستی بگذری خم بوَد

چه مردی بوَد کز زنی کم بوَد؟

نایت اسکین

یکی بچۀ گرگ می پرورید

چو پرورده شد خواجه بر هم درید

نایت اسکین

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:52  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

نداند کسی قدرِ روزِ خوشی

مگر روزی افتد به سختی کشی

نایت اسکین

مکن ناله از بینوایی بسی

چو بینی زخود بینواتر کسی

نایت اسکین

یکی را که در بند بینی مخند

مبادا که ناگه درافتی به بند

نایت اسکین

نه آخر در امکانِ تقدیر هست

که فردا چو من باشی افتاده مست؟

نایت اسکین

که مرد ار چه دانا و صاحبدل است

به نزدیکِ بی دانشان جاهل است

نایت اسکین

چو بینی زَبَر دست را زورِ دست

نه مردی بوَد پنجۀ خود شکست

نایت اسکین

ز پنجه دِرَم پنج اگر کم شود

دلت ریشِ سر پنجۀ غم شود

نایت اسکین

چو پنجاه سالت برون شد ز دست

غنیمت شمر پنج روزی که هست

نایت اسکین

نزیبدمرا با جوانان چمید

که بر عارضم صبحِ پیری دمید

نایت اسکین

چو بر سر نشست از بزرگی غبار

دگر چشم عیشِ جوانی مدار

نایت اسکین

نشاطِ جوانی زپیران مجوی

که آبِ روان باز ناید به جوی

نایت اسکین

اگر در جوانی زدی دست و پای

در ایامِ پیری بهُش باش و رای

نایت اسکین

چو دورانِ عمر از چهل در گذشت

مزن دست و پا کآبت از سر گذشت

نایت اسکین

دریغا که مشغولِ باطل شدیم

زحق دور ماندیم و غافل شدیم

نایت اسکین

چه خوش گفت با کودک آموزگار

که کاری نکردیم و شد روزگار

نایت اسکین

 درِ شهوتِ نفسِ کافر ببند

وگر عاشقی لَت خور و سر ببند

نایت اسکین

به کوشش توان دجله را پیش بست

نشاید زبانِ بداندیش بست

نایت اسکین

چو راضی شد از بنده یزدانِ پاک

گر اینها نگردند راضی چه باک؟

نایت اسکین

مپندار اگر شیر و گر روبهی

کز اینان به مردی و حیلت رهی

نایت اسکین

که نا رفته بیرون زآغوشِ زن

کدامش هنر باش و رای و فن؟

نایت اسکین

بوَد خار و گل با هم ای هوشمند

چه در بندِ خاری تو؟ گُل دسته بند

نایت اسکین

کِرا زشت خویی بوَد در سرشت

نبیند زطاووس جز پای زشت

نایت اسکین

چرا دامن آلوده را حَد زنم

چو در خود شناسم که تر دامن؟

نایت اسکین

چو بد ناپسند آیدت خود مکن

پس آنگه به همسایه گو بد مکن

نایت اسکین

تو نیز ای عجب هر که را یک هنر

ببینی، زِ دَه عیبش اندر گذر

نایت اسکین

چو پاک آفریدت بهُش باش و پاک

که ننگ است ناپاک رفتن به خاک

نایت اسکین

پیاپی بیفشان از آیینه گَرد

که مِصقَل نگیرد چو زَنگار خورد

نایت اسکین

نه در ابتدا بودی آبِ مَنی؟

اگر مردی از سر بدر کن منی

نایت اسکین

مکن، گردن از شُکرِ مُنعم مپیچ

که روزِ پسین سربرآری بهیچ

نایت اسکین

برو سعدیا دست و دفتر بشوی

به راهی که پایان ندارد مپوی

نایت اسکین

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:51  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

برِ پنبه آتش نشاید فروخت

که تا چشم بر هم زنی خانه سوخت

نایت اسکین

بسا روزگارا که سختی برد

پسر چون پدر نازُکش پرورد

نایت اسکین

بپایان رسد کیسۀ سیم و زر

نگردد تهی کیسۀ پیشه ور

نایت اسکین

هر آن کس که گردن به فرمان نهد

بسی برنیاید که فرمان دهد

نایت اسکین

هر آن طفل کوجورِ آموزگار

نبیند، جفا بیند از روزگار

نایت اسکین

پسر را نکودار و راحت رسان

که چشمش نماند به دستِ کسان

نایت اسکین

نگه دار از آمیزگارِ بدش

که بدبخت و بی ره کند چون خودش

نایت اسکین

مَحاسن چو مردان نداری به دست

نه مردی بوَد پیشِ مردان نشست

نایت اسکین

سیه نامه تر زان مُخِنَّث مخواه

که پیش از خطش روی گردد سیاه

نایت اسکین

از آن بی حمیّت بباید گریخت

که نامردیش آبِ مردان بریخت

نایت اسکین

دریغش مخوربر هلاک و تلف

که پیش از پدر، مُرده بِه نا خَلَف

نایت اسکین

نشاید هوس باختن با گُلی

که هر بامدادش بوَد بلبلی

نایت اسکین

چو خود را به هر مجلسی شمع کرد

تو دیگر چو پروانه گِردش مگرد

نایت اسکین

زن خوبِ خوش خویِ آراسته

چه ماند به نادانِ نو خاسته؟

نایت اسکین

نه هر جا که بینی خطی دل فریب

توانی طمع کردنش در کِتیب

نایت اسکین

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:50  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

تأمل کنان در خطا و صواب

به از ژاژخایانِ حاضر جواب

کم آواز هرگز نبینی خجل

جُوی مُشک بهتر که یک توده گِل

حذر کن ز نادانِ ده مرده گوی

چو دانا یکی گوی و پرورده گوی

چرا گوید آن چیز در خُفیه مرد

که گر فاش گردد شود روی زرد؟

جواهر به گنجینه داران سپار

ولی راز را خویشتن پاس دار

مگوی آن که گر بر مَلا اوفتد

وجودی از آن در بلا اوفتد

اگر هست مرد از هنر بهره ور

هنر خود بگوید نه صاحب هنر

اگر مُشکِ خالص نداری مگوی

ورت هست خود فاش گردد به بوی

مریز آبروی برادر به کوی

که دهرت نریزد به شهر آبروی

به بد گفتنِ خلق چون دم زدی

اگر راست گویی سخن هم بدی

چه خوش گفت دیوانۀ مَرغَزی

حدیثی کز او لب به دندان گزی

من ارنامِ مردم بزشتی برم

نگویم بجز غیبتِ مادرم

کسی پیشِ من در جهان عاقل است

که مشغولِ خود و زجهان غافل است

کسانی که پیغامِ دشمن برند

زدشمن همانا که دشمن ترند

کسی قولِ دشمن نیارد به دوست

جز آن کس که در دشمنی یار اوست

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:49  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

خور و خوابِ تنها طریق ددست

بر این بودن آیینِ نابخردست

ندارند تن پروران آگهی

که پُر معده باشد زحکمت تهی

به دین، ای فرومایه، دنیا مخر

تو خر را به انجیلِ عیسی مخر

بگفت ای پسر تلخی مُردنم

به از جورِ رویِ تُرُش بُردنم

غذا گر لطیف است و گر سرسری

چو دیرت به دست اوفتد خوش خوری

مجالِ سخن تا نیابی مگوی

چو میدان نبینی نگهدار گوی

وزاندازه بیرون، مرو پیشِ زن

نه دیوانه ای تیغ برخود مزن

گر آزاده ای بر زمین خُسب و بس

مکن بهرِ قالی زمین بوسِ کس

جوینی که از سعی بازو خورم

به از مَیده بر خوانِ اهل کَرَم

نیرزد عسل، جانِ من، زخمِ نیش

قناعت نکوتر به دوشابِ خویش

خداوند از آن بنده خرسند نیست

که راضی به قِسمِ خداوند نیست

مخور هَولِ ابلیس تا جان دهد

همان کس که دندان دهد نان دهد

مپندار اگر سِفله قارون شود

که طبعِ لئیمش دگرگون شود

و گر قیمتی گوهری غم مدار

که ضایع نگرداندت روزگار

هنر باید و فضل و دین و کمال

که گاه آید و گه رود جاه و مال

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:47  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

تبسم کنان گفت ای تیز هوش

اصم بِه که گفتار باطل نیوش

به چندان که در دستت افتد بساز

ازآن به که گردی تهیدست باز

هر آن کس که جورِ بزرگان نبُرد

نسوزد دلش بر ضعیفانِ خُرد

گر از حاکمان سختت آید سخن

تو بر زیر دستان درشتی مکن

مکن خیره بر زیر دستان ستم

که دستی است بالای دستِ تو هم

تو آنگه شوی پیشِ مردم عزیز

که مر خویشتن را نگیری به چیز

کلیدِ ظفر چون نباشد به دست

به بازو درِ فتح نتوان شکست

به روز اجل نیزه جَوشَن درَد

ز پیراهن بی اجل نگذرد

نه دانا به سعی از اجل جان ببرد

نه نادان به ناساز خوردن بمرد

بسا چاره دانا بسختی بمُرد

که بیچاره گویِ سلامت ببُرد

کلیدِ درِ دوزخ است آن نماز

که در چشمِ مردم گزاری دراز

اگر جز به حق می رود جاده ات

در آتش فشانند سجاده ات

هر آن کافگند تخم بر روی سنگ

جوی وقتِ دخلش نیاید به چنگ

مپرور تن از مردِ رای و هُشی

که او را چو می پروری می کُشی

خردمند مردم هنر پرورند

که تن پروران از هنر لاغرند

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:46  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

 یکی را نصیحت مگو ای شگفت

که دانی که در وی نخواهد گرفت

به باد آتشِ تیز برتر شود

پلنگ از زدن کینه ورتر شود

تواضع سرِ رفعت افرازدت

تکبر به خاک اندر اندازدت

نه مُنعم به مال از کسی بهترست

خر ار جُلّ ِ اطلس بپوشد خرست

بنرمی ز دشمن توان کرد دوست

چو با دوست سختی کنی دشمن اوست

زنی گفت بازی کنان شوی را

عسل تلخ باشد تُرُش روی را

به دوزخ بَرَد مرد را خوی زشت

که اخلاقِ نیک آمده ست از بهشت

حرامت بوَد نانِ آن کس چشید

که چون سفره ابرو به هم در کشید

مُحال است اگر تیغ بر سر خورم

که دندان به پای سگ اندر برم

توان کرد با ناکسان بدرگی

ولیکن نیاید زمردم سگی

مکن با بدان نیکی ای نیکبخت

که در شوره نادان نشاند درخت

به اخلاق نرمی مکن با درشت

که سگ را نمالند چون گربه پشت

گر انصاف خواهی سگِ حق شناس

به سیرت بِه از مردمِ ناسپاس

بدی در قفا عیب من کرد و خفت

بتر زو قرینی که آورد و گفت

بِه از من کس اندر جهان عیبِ من

نداند بجز عالِمُ الغَیبِ من

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:45  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

 کرامت جوانمردی و نان دهی است

مقالاتِ بیهوده طبلِ تهی است

مرا نام باید در اقلیم فاش

دگر مرکبِ نامور گو مباش

چو در زندگانی بدی با عیال

گرت مرگ خواهند، از ایشان منال

پس از بردن و گرد کردن چو مور

بخور پیش از آن کِت خورَد کرِم گور

کسی با بدان نیکویی چون کند؟

بدان را تحمل، بد افزون کند

چو اندر سری بینی آزارِ خلق

به شمشیرِ تیزش بیازار حلق

سگ آخر که باشد که خوانش نهند؟

بفرمای تا استخوانش دهند

نه هر کس سزاوار باشد به مال

یکی مال خواهد، یکی گوشمال

چو گربه نوازی کبوتر بَرَد

چو فر به کنی گرگ، یوسف دَرَد

بنائی که محکم ندارد اساس

بلندش مکن ور کنی زو هراس

تو آتش به نی در زن و درگذر

که نه خشک در بیشه ماند نه تر

توقّع مدار ای پسر گر کسی

که بی سعی هرگز به منزل رسی

دریغ است روی از کسی تافتن

که دیگر نشاید چنو یافتن

زخورشید پنهان شود موشِ کور

که جهل است با آهنین پنجه زور

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:3  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

گر از پا در آید، نمانَد اسیر

که افتادگان را بوَد دستگیر

به آزار فرمان مده بر رهی

که باشد که افتد به فرماندهی

چو تمکین و جاهت بوَد بر دوام

مکن زور بر ضعفِ درویش و عام

بسا زورمندا که افتاد سخت

بس افتاده را یاوری کرد بخت

دلِ زیردستان نباید شکست

مبادا که روزی شوی زیر دست

به ناکردنِ شکر پروردگار

شنیدم که برگشت از او روزگار

عدو را به الطاف گردن ببند

که نتوان بریدن به تیغ این کمند

مکن بد که بد بینی از یارِ نیک

نیاید ز تخم بدی بارِنیک

برو شیرِ درّنده باش، ای دغل

مینداز خود را چو روباهِ شل

چنان سعی کن کز تو مانَد چو شیر

چو باشی چو روبه به وامانده سیر؟

چو شیر آن که را گردنی فربه است

گر افتد چو روبه، سگ از وی به است

بگیر ای جوان دستِ درویش ِپیر

نه خود را بیفگن که دستم بگیر

خدا را بر آن بنده بخشایش است

که خلق از وجودش در آسایش است

کَرَم ورزد آن سر که مغزی در اوست

که دون همتانند بی مغز و پوست

کسی نیک بیند به هر دو سرای

که نیکی رساند به خلقِ خدای

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:3  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

 مرا باشد از دردِ طفلان خبر

که در طفلی از سر برفتم پدر

چو اِنعام کردی مشو خودپرست

که من سَروَرم دیگران زیر دست

که چشم از تو دارند مردم بسی

نه تو چشم داری به دستِ کسی

گر او می بَرَد پیش آتش سجود

تو با پس چرا می بری دستِ جود؟

زیان می کند مردِ تفسیردان

که علم و ادب می فروشد به نان

کجا عقل یا شرع فَتوی دهد

که اهلِ خرد دین به دنیا دهد؟

خُنُک آن که در صحبتِ عاقلان

بیاموزد اخلاقِ صاحبدلان

نه چون مُمسِکان دست بر زر گرفت

چو آزادگان دست از او بر گرفت

به سالی توان خرمن اندوختن

به یک دم نه مردی بوَد سوختن

چو در دست تنگی نداری شکیب

نگه دار وقتِ فراخی حِسیب

به دنیا توان آخرت یافتن

به زر پنجۀ شیر بر تافتن

اگر تنگدستی مرو پیشِ یار

وگر سیم داری بیا و بیار

تهی دست در خوبرویان مَپیچ

که بی هیچ مردم نیرزند هیچ

به دستِ تهی بر نیاید امید

به زر برکنی چشمِ دیوِ سپید

خور و پوش و بخشای و راحت رسان

نگه می چه داری زبهرِ کسان؟

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 9:0  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

سعدی شیرین سخن

اگر دشمنی پیش گیرد ستیز

به شمشیرِ تدبیر خونش بریز

برو دوستی گیر با دشمنش

که زندان شود پیرهن بر تنش

چو گرگان پسندند بر هم گزند

برآساید اندر میان گوسفند

دلِ مردِ میدان نهانی بجوی

که باشد که در پایت افتد چو گوی

کسی بندیان را بوَد دستگیر

که خود بوده باشد به بندی اسیر

اگر جز تو داند که عزمِ تو چیست

بر آن رای و دانش بباید گریست

کَرَم کن، نه پرخاش و کین آوری

که عالَم به زیرِ نگین آوری

نخواهی که باشد دلت دردمند

دلِ دردمندان برآور زبند

دعای ضعیفانِ امیدوار

زبازوی مردی به آید بکار

هر آن کاستعانت به درویش بُرد

اگر بر فریدون زد از پیش بُرد

کسی خُسبد آسوده در زیر گِل

که خُسبند از او مردم آسوده دل

به غمخوارگی چون سرانگشتِ من

نخارد کس اندر جهان پشتِ من

پدر مرده را سایه بر سر فکن

غبارش بیفشان و خارش بکن

چو بینی یتیمی سرافگنده پیش

مده بوسه بر رویِ فرزندِ خویش

من آنگه سرِ تاجور داشتم

که سر بر کنارِ پدر داشتم

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 8:59  توسط میلاد جمشیدی گهرویی  | 

مطالب قدیمی‌تر